20 sierpnia 2017
English (United Kingdom)Polish (Poland)
Jarosław Kordaczuk

postać

dnia

Jarosław

Kordaczuk

Logowanie


instytucje (O)
organizacje filharmonie opery i teatry centra kulturalne instytuty kultury
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

Opera Wrocławska


ul. Świdnicka 35

50-066 Wrocław

tel.: (+48 71) 370 88 00

faks: (+48 71) 370 88 81

e-mail: opera@opera.wroclaw.pl

www: www.opera.wroclaw.pl


Tradycje operowe we Wrocławiu sięgają pierwszej połowy XVII stulecia. Już od roku 1627 miejscowy Ballhaus (Dom Zabaw), odwiedzały wędrowne zespoły, zapoznając publiczność z nowinkami teatralnymi i operowymi. Szczególne jednak znaczenie dla rozwoju tych tradycji miała dziewięcioletnia działalność, kierowanej przez Antonio Bioniego i Daniela Treua, włoskiej trupy operowej, utrzymującej stały kontakt z teatrami w Bolonii i Wenecji oraz z samym Antonio Vivaldim. Ich siedziba w 1727 roku otrzymała status teatru miejskiego. W grudniu 1795 roku placówka otrzymała oficjalną nazwę Teatru Królewskiego we Wrocławiu.
U progu XIX stulecia do rangi symbolu urasta fakt objęcia wrocławskiego teatru operowego (w latach 1804-1806) przez 18-letniego Carla Marię von Webera, twórcę niemieckiej opery romantycznej.
Wrocławski teatr operowy prowadził regularną działalność do roku 1944, osiągając pozycję jednej z czołowych scen niemieckich. Na scenie wrocławskiego teatru gościło wielu znakomitych europejskich śpiewaków i śpiewaczek, by wspomnieć choćby takie nazwiska, jak Karolina Seidler-Wranitzky, Henriette Sontag, Wilhelmine Schröder-Devrient, Jenny Lind, Desire Artot, Adelina Patti, Leo Slezak, Ludwik Barnay, spośród Polaków zaś: Antonina Miklaszewska-Campi, Marcelina Sembrich-Kochańska, Władysław Mierzwiński. Dyrygowali tu między innymi Carl Maria von Weber, Louis Spohr, Ferenc Liszt, Hans von Bülow, Richard Wagner, Leopold Damrosch, Richard Strauss, Bruno Walter, Wilhelm Furtwängler. Na scenie teatru koncertowali również tak sławni dziewiętnastowieczni wirtuozi, jak Niccolo Paganini, Clara Wieck, Karol Lipiński, Heinrich Ernst, Antoni Rubinstein, Franciszek Liszt, Henri Vieuxtemps, Henryk Wieniawski i Apolinary Kątski.
Powojenne dzieje polskiej sceny operowej we Wrocławiu rozpoczęło 8 września 1945 roku przedstawienie Halki Stanisława Moniuszki. Od tamtej pory odbyło się blisko 260 premier, wystawiono 175 dzieł, w tym 59 polskich. Spośród 104 kompozytorów, których dzieła znalazły się dotychczas w repertuarze Opery Wrocławskiej, najliczniej reprezentowani byli Stanisław Moniuszko i Giuseppe Verdi, a największą popularnością wśród publiczności cieszyły się Halka, Straszny dwór oraz Tosca i Traviata.
Opera Wrocławska miała w swej powojennej historii okresy świetności, kiedy znajdowała się w centrum zainteresowania, stawiana zaś była w rzędzie najlepszych teatrów w Polsce. Zawsze wiązało się to z działalnością wybitnych realizatorów: dyrygentów, reżyserów, scenografów, choreografów, a także artystów śpiewaków, tancerzy i instrumentalistów. Dzięki odważnym eksperymentom, wystawianiu niesłusznie zapomnianych dzieł polskich i obcych twórców, prawykonaniom, a także wzbogacaniu działalności o formy para-teatralne, na trwałe wpisała się w życie kulturalne miasta, regionu i Polski.
Aktualny profil wrocławskiego teatru operowego tworzą artyści pracujący pod kierunkiem Ewy Michnik – dyrektora naczelnego, artystycznego oraz dyrygenta w jednej osobie. Obecny repertuar obejmuje przede wszystkim wielką klasykę operową, w szerokim przekroju historycznym i stylistycznym – od dzieł Wolfganga Amadeusa Mozarta (Wesele Figara, Czarodziejski flet), poprzez Gioacchino Rossiniego (Cyrulik sewilski), Giuseppe Verdiego (Nabucco, Traviata, Aida), Charlesa Gounoda (Faust), Georgesa Bizeta (Carmen), Stanisława Moniuszki (Straszny dwór), po Giacomo Pucciniego (Tosca, Cyganeria), a także klasykę baletową – Giselle Adolphe Charlesa Adama, Jezioro łabędzie i Dziadek do orzechów Piotra Czajkowskiego, Kopciuszek Sergiusza Prokofiewa, Sylfidy do muzyki Fryderyka Chopina. Wzbogacą je premiery: Falstaffa Giuseppe Verdiego oraz wznowienie baletu Pan Twardowski Ludomira Różyckiego. Stałym elementem repertuaru wrocławskiej sceny operowej są inscenizacje niekonwencjonalne. Spektaklem takim jest rozgrywająca się w plenerze Tosca i Requiem Giuseppe Verdiego, La serva padrona Giovanniego Battisty Pergolesiego oraz Dyrektor teatru i Wesele Figara Wolfganga Amadeusa Mozarta.
Do najmłodszej publiczności adresowane są poranki baletowe, w dni świąteczne polecane jako oferta familijna. Do dzieci i młodzieży szkolnej kierowany jest natomiast specjalny cykl spektakli o charakterze edukacyjnym, pod nazwą Mała Akademia Opery i Baletu.
Zespół Opery Wrocławskiej regularnie gości na scenach teatrów w Niemczech (m.in. na Festiwalu w Xanten), Holandii, Anglii i Francji.
Od czerwca 2000 roku działa pod nazwą Opera Dolnośląska.
o naskontaktnasi mecenasi

Copyright © 2002-2011 Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.

Informujemy, że strona polmic.pl korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z polityką prywatności. Użytkownicy naszego serwisu mogą określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w swojej przeglądarce. Korzystając z naszej strony, wyrażają oni zgodę na używanie cookie.

Akceptuję pliki cookie z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information