26 lipca 2017
English (United Kingdom)Polish (Poland)
Andrzej Koszewski

postać

dnia

Andrzej

Koszewski

- Gaude Mater 3. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Sakralnej, Czestochowa 1990-2000

płyta

dnia

-

Gaude Mater 3. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Sakralnej, Czestochowa 1990-2000

Koszewski Andrzej Nicolao Copernico dedicatum, kantata na trzy chóry mieszane

kompozycja

dnia

Koszewski Andrzej

Nicolao Copernico dedicatum, kantata na trzy chóry mieszane

NOWA MUZYKA POLSKA

Logowanie



JSTOR online

JSTOR
Chcesz wejść?
Skontaktuj się z nami!

 

indeks osób (B)
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
Zbigniew Bujarski,

kompozytor; ur. 21 sierpnia 1933, Muszyna. W latach 1955-58 studiował dyrygenturę, a od 1956 do 1960 kompozycję pod kierunkiem Stanisława Wiechowicza w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. W latach 1959-61 pracował jako redaktor w Polskim Wydawnictwie Muzycznym w Krakowie, zaś w latach 1961-67 jako prelegent muzyczny i kierownik literacki w Filharmonii w Rzeszowie. Od 1972 jest wykładowcą w Akademii Muzycznej w Krakowie, gdzie w latach 1978-86 był dziekanem Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki. Od 1992 zajmuje stanowisko profesora kompozycji krakowskiej uczelni.
Zbigniew Bujarski był nagradzany na wielu konkursach, m.in. w 1961 uzyskał wyróżnienie na Konkursie Młodych Związku Kompozytorów Polskich za Strefy na zespół symfoniczny (1961), a w 1964 – II nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Grzegorza Fitelberga w Katowicach za Kinoth na orkiestrę kameralną (1963). W 1967 jego utwór Contraria na orkiestrę symfoniczną (1965) otrzymał wyróżnienie, zaś w 1978 jego Musica domestica na 18 instrumentów smyczkowych (1977) zdobyła II nagrodę na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu.
Został dwukrotnie uhonorowany Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki II stopnia – w 1979 i 1987. Jest też laureatem nagrody Związku Kompozytorów Polskich i nagrody Miasta Krakowa w 1984. W 1991 otrzymał Nagrodę Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego.

aktualizacja: listopad 2008

twórczość
Zbigniew Bujarski to kompozytor o niezwykle subtelnej wrażliwości dźwiękowej, zapewne dlatego ważne miejsce w jego twórczości zajmuje kwartet smyczkowy. Jednorodny materiał brzmieniowy czterech smyczkowych instrumentów sprzyja subtelnym działaniom kompozytorskim i dążeniu do wysublimowanych efektów dźwiękowych. Sama natura kwartetowej formy jest intymna i ewokuje atmosferę skupienia. Ograniczone zaś środki, jakie stawia do dyspozycji i zespół czterech instrumentów, i klasyczna forma kwartetowa skłaniają do wejścia w głąb dźwięku i w głąb struktury formalnej. To wydaje się być naturalnym środowiskiem brzmieniowo-formalnym Zbigniewa Bujarskiego, który napisał cztery kwartety smyczkowe, opatrując je sugestywnymi tytułami: Na otwarcie domu (1980), Na Adwent (1984), Na Wielkanoc (1989) i Na jesień (2001). Przy okazji wykonania ostatniego kwartetu podczas ubiegłorocznego festiwalu “Międzynarodowe Dni Muzyki Kompozytorów Krakowskich” kompozytor powiedział:
Kwartet na jesień jest czwartym, jak dotychczas moim ostatnim kwartetem smyczkowym. Mam nadzieję, że nie ostatnim w ogóle. W moich planach przewiduję napisanie Kwartetu na Boże Narodzenie. Prawdopodobnie po skomponowaniu większego utworu symfonicznego przyjdzie czas - jak to zwykle u mnie bywało - na powrót do większej intymności, «prywatności», którą najchętniej realizuję właśnie przez mały zespół. Gatunek kwartetu smyczkowego jest rodzajem jakby prywatnego listu, który kompozytor pisze do konkretnego adresata i w podobny sposób odbiera muzykę kwartetową innych kompozytorów - jak prywatną korespondencję dźwiękową między pojedynczymi osobami. Ten bardzo osobisty charakter muzyki oraz wysokie wymagania, jakie stawia przed kompozytorem technika kwartetu smyczkowego bardzo mi odpowiada i jak długo żyć będę, pozostanę jej wierny.”
Kwartet na jesień został napisany na osiemdziesiąte urodziny Mieczysława Tomaszewskiego i jemu jest dedykowany. Prawykonanie odbyło się na jubileuszowym koncercie w sali „Florianka” w Krakowie 17 listopada 2001 roku. Grał Kwartet „Dafô”.
kompozycje
Krzewy płonące [wersja I], 3 pieśni na głos i fortepian * (1958)
Krzewy płonące [wersja II], 3 pieśni na głos i zespół kameralny (1958)
Tryptyk na orkiestrę smyczkową i perkusję (1958)
Synchrony I na sopran i zespół kameralny (1959)
Synchrony II na sopran, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1960)
Strefy na zespół symfoniczny * (1961)
Kinoth na orkiestrę kameralną * (1963)
Kompozycja kameralna na głos, flet, harfę, fortepian i perkusję * (1963)
Contraria na orkiestrę symfoniczną * (1965)
El Hombre, oratorium na głosy solo (sopran, mezzosopran, baryton), chór mieszany i orkiestrę * (1969-73)
Concerto per archi na skrzypce solo i orkiestrę smyczkową * (1979)
Similis Greco I na orkiestrę symfoniczną (I część cyklu Similis Greco) * (1979)
Kwartet na otwarcie domu na kwartet smyczkowy * (1980)
Narodzenie na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (III część cyklu Similis Greco) (1981)
Veni Creator Spiritus na organy * (1983)
Da Bóg nam kiedyś..., pieśń na baryton i fortepian do słów Jana Lechonia (1983)
Kwartet na Adwent na kwartet smyczkowy * (1984)
Ogrody cykl pieśni na sopran i orkiestrę (1987)
Veni Creator Spiritus na orkiestrę symfoniczną (1988)
Kwartet na Wielkanoc na kwartet smyczkowy * (1989)
Concerto per archi II na wiolonczelę solo i orkiestrę smyczkową (1992)
Lęk ptaków na skrzypce, altówkę i perkusistę * (1993)
Scolaresca na orkiestrę smyczkową * (1993)
Pawana dla „oddalonej” na orkiestrę smyczkową * (1994)
Lęk ptaków II na 2 klarnety i perkusję * (1994)
Pięć pieśni na sopran, orkiestrę smyczkową i wibrafon * (1994-96)
Lęk ptaków III na klarnet, klarnet basowy, skrzypce, altówkę i perkusję * (1995)
Cassazione per Natale na dęty zespół kameralny i perkusję (1996)
Per cello na wiolonczelę solo * (1996)
Lumen na orkiestrę symfoniczną (II część cyklu Similis Greco) * (1997)
La Danza per „Aukso” na kameralną orkiestrę smyczkową * (1998)
Alleluja na chór mieszany, orkiestrę smyczkową, dwie trąbki i perkusję (1999)
Stabat Mater na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (2000)
Kwartet smyczkowy „Na jesień” * (2001)
Bagatela na orkiestrę smyczkową (2001)
Orniphania na wiolonczelę i fortepian * (2001)
Peirene na orkiestrę symfoniczną (2003)
Pieśni brzasku dnia na mezzosopran i orkiestrę smyczkową (2004)
Elegos, pieśń żałobna na wiolonczelę solo i orkiestrę smyczkową (2004-2005)
Games na orkiestrę (2006)
literatura wybrana
Malecka Teresa Sfera inspiracji w twórczości Zbigniewa Bujarskiego czyli historia artysty niezależnego.w: Muzykologia wobec przemian kultury i cywilizacji (red. L. Bielawski, K. Dadak-Kozicka, A. Leszczyńska), Związek Kompozytorów Polskich, Warszawa 2001
Malecka Teresa Zbigniew Bujarski. Kompozytor – malarz.w: Filozofia muzyki. Studia (red. Krzysztof Guczalski), Musica Iagellonica, Kraków 2003
Malecka Teresa Odnawianie tradycji w muzyce Zbigniewa Bujarskiego.w: Muzyka polska 1945-1995 (red. Krzysztof Droba, Teresa Malecka, Krzysztof Szwajgier), Akademia Muzyczna w Krakowie, Kraków 1996
Malecka Teresa Świat muzyki Zbigniewa Bujarskiego. Twórczość pieśniowa.w: Krakowska Szkoła Kompozytorska 1888-1988 (red. Teresa Malecka), Akademia Muzyczna w Krakowie, Kraków 1992
Perkowska Małgorzata Bujarski Zbigniew.w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab”, PWM, Kraków 1979
Widłak Elżbieta Bujarski Zbigniew.w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab – suplement”, PWM, Kraków 1998
o naskontaktnasi mecenasi

Copyright © 2002-2011 Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.

Informujemy, że strona polmic.pl korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z polityką prywatności. Użytkownicy naszego serwisu mogą określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w swojej przeglądarce. Korzystając z naszej strony, wyrażają oni zgodę na używanie cookie.

Akceptuję pliki cookie z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information