polmic logo 2009 250

newsletter
FB 50
XXV Festiwal Muzyki Kameralnej „Kwartet Śląski i jego goście”
15–26 listopada 2017, Katowice
„Mózg Festival”
XIII Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej i Sztuk Wizualnych
XII Międzynarodowy Festiwal im. Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego
17 listopada - 3 grudnia 2017
Jubileuszowy AŻ Festiwal
24 listopada – 10 grudnia 2017, Łódź
Nadzwyczajny koncert z okazji Roku Feliksa Nowowiejskiego „Profesor Mieczysław Nowakowski in memoriam”
24 listopada 2017, Warszawa
Finał Festiwalu „Obrazy z Conrada”
26 listopada 2017, Warszawa
Mistrzowie instrumentalistyki w cyklu koncertowym „Środa na Okólniku”
29 listopada 2017, Warszawa
Muzyka fortepianowa twórców z warszawskiej uczelni muzycznej
3 grudnia 2017, Warszawa
„Od Elsnera do Moryto”
4 grudnia 2017, Warszawa
I Międzynarodowy Konkurs Duetów Organowych „Per organo a quattro mani”
15–20 kwietnia 2018, Nowy Sącz

indeks osób (D)

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V W Y Z Ł

Mieczysław Drobner, kompozytor, muzykolog i pedagog; ur. 3 listopada 1912, Kraków; zm. 17 marca 1986, Łódź. W 1933 ukończył studia kompozycji w klasie Bolesława Wallek-Walewskiego i dyrygentury u Zbigniewa Dymmka w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie. W latach 1933-34 kształcił się pod kierunkiem Josepha Marxa w Wiedniu. Następnie studiował muzykologię u Zdzisława Jachimeckiego na Uniwersytecie Jagiellońskim, którą ukończył w 1937.
W 1936 jego utwór Bunt szyn na czterogłosowy chór męski a cappella (1936) zdobył I nagrodę na Konkursie Kompozytorskim „Echa Macierzy” we Lwowie.
W latach 1931-39 był dyrygentem w Operze Krakowskiej, w latach 1944-46 pracował jako dyrektor Departamentu Muzyki w Ministerstwie Kultury i Sztuki. Od 1946 wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi, gdzie jednocześnie pełnił funkcje: w latach 1949-54 prorektora, a w latach 1954-57 rektora. Równocześnie od 1946 do 1954 był kierownikiem Wydziału Muzycznego Łódzkiej Rozgłośni Polskiego Radia i przyczynił się do powstania Orkiestry Radiowej prowadzonej przez Henryka Debicha. Przygotowywał także prezentowane na antenie łódzkiej i ogólnopolskiej słowno-muzyczne audycje upowszechnieniowe. Podobny charakter miały artykuły publikowane w latach 1947-49 w „Poradniku Muzycznym”. W 1954 wspólnie z Władysławem Raczkowskim i Kazimierzem Sikorskim założył Stowarzyszenie Przyjaciół Opery, które powołało do życia Operę Łódzką. W latach 1954-56 był jej pierwszym kierownikiem artystycznym. Od 1958 do 1961 piastował stanowisko dyrektora Miejskiego Teatru Muzycznego w Krakowie, a w latach 1958-78 wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie, od 1971 jako profesor. W latach 1969-72 był dziekanem Wydziału Teorii, Kompozycji i Dyrygentury krakowskiej uczelni, od 1961 prowadził Zakład Akustyki Muzycznej, której poświęcił dużą część swoich publikacji, w tym pozycje: Akustyka muzyczna (PWM, Kraków 1953) oraz Instrumentoznawstwo i akustyka (PWM, Kraków 1960), jak również wiele artykułów.
Mieczysław Drobner jest laureatem wielu odznaczeń i nagród, m.in. otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi (1945), Złoty Krzyż Zasługi (1952), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1956), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1964), Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki II stopnia (1969).

aktualizacja: sierpień 2005

kompozycje

Sonata na fortepian nr 1 (1931)
Koncert fortepianowy (1932)
Dies irae, kantata świecka na głosy solowe, chór i orkiestrę (1933)
Wariacje na fortepian solo (1933)
Sonata na fortepian nr 2 (1933)
Bajka na czterogłosowy chór męski a cappella * (1934)
Bunt szyn na czterogłosowy chór męski a cappella * (1936)
Dwie kołysanki na sopran z fortepianem (1942)
Kołysanka czasu niespokojnego na sopran z fortepianem (1942)
Wspomnienia o kobietach-żołnierzach, cykl pieśni do słów Haliny Bielakowej (1942)
Marcia di bravura na fortepian solo (1943)
Rapsodia na skrzypce z fortepianem (1943)
Śpiewający zwierzyniec, piosenki dla dzieci * (1947)
Rozśpiewany ogródek, piosenki dla dzieci * (1947)
Farfurka Królowej Bony, widowisko muzyczne dla młodzieży (1948)
Ulica mistrzów zegarmistrzów na fortepian solo * (1952)
Kołysanka czasu spokojnego na sopran z fortepianem (1952)
Divertimento na fortepian solo (1953)
Concertino na fortepian i orkiestrę symfoniczną (1960)
Jak trudno być królową, wodewil liryczny w trzech aktach dla młodzieży (1968)
Passacaglia na fortepian solo (1968)
Etiuda na sześciogłosowy chór mieszany a cappella * (1969)
Rondo na chór żeński lub chłopięcy a cappella * (1969)
Concertino per la schola musicale (1973)
Smuga cienia na sopran (lub tenor) z fortepianem (1973)
Pokój! na chór męski a cappella (1973)
Pionierom na chór męski a cappella (1973)
O radości na chór mieszany a cappella (1973)
Zwierzęta i zwierzątka, utwory dla dzieci na fortepian na cztery ręce (1973)
Dziura w moście, sześć piosenek dla dzieci (1975)

literatura wybrana

Bęben Aleksandra Drobner Mieczysław w: Łódzkie środowisko kompozytorskie 1945-2000, Akademia Muzyczna w Łodzi, Łódź 2001
Rakowski Andrzej Drobner Mieczysław w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „cd”, PWM, Kraków 1984
Rudziński Witold Mieczysław Drobner, „Ruch Muzyczny” 1986 nr 11, s. 22

publikacje

książki

Akustyka muzyczna, PWM, Kraków 1953
Historia teorii muzyki i pisowni muzycznej w zarysie, Państwowa Wyższa Szkoła Muzyczna w Krakowie, Kraków 1978
Instrumentoznawstwo i akstyka. Podręcznik dla średnich szkół muzycznych, PWM, Kraków 1960
Systemy i skale muzyczne, PWM, Kraków 1982
Wspomnienia o początkach życia muzycznego w Polsce Ludowej 1944-1946, PWM, Kraków 1985
rozprawy

Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego i inne szkoły muzyczne w Krakowie 1888-1939 w: 75 lat Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie (pod red. Mieczysława Drobnera, Aleksandra Frączkiewicza, Adama Riegera), PWM, Kraków 1963
Opera i balet w: Kultura muzyczna Polski Ludowej, PWM, Kraków 1957
redakcje naukowe

75 lat Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie [wspólnie z Aleksandrem Frączkiewiczem, Adamem Riegerem], PWM, Kraków 1963
Kraków muzyczny 1918-1939 [wspólnie z Tadeuszem Przybylskim], Wydawnictwo Literackie, Kraków 1980