27 marca 2017
English (United Kingdom)Polish (Poland)
Stanisław Bromboszcz

postać

dnia

Stanisław

Bromboszcz

Stanisław Bromboszcz Muzyka kameralna

płyta

dnia

Stanisław Bromboszcz

Muzyka kameralna

Długosz Magdalena  Zakopane Liryki

kompozycja

dnia

Długosz Magdalena

Zakopane Liryki

NOWA MUZYKA POLSKA

Logowanie



JSTOR online

JSTOR
Chcesz wejść?
Skontaktuj się z nami!

 

indeks osób (M)
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
Mikołaj z Radomia, Mikołaj Radomski, najwybitniejszy polski kompozytor działający w I połowie XV w., a zarazem najstarszy znany z imienia twórca muzyki wielogłosowej w Polsce.
Do dziś nie wiadomo, kim był, gdzie przebywał i działał, a także jakie stanowisko zajmował. Poszukiwania tożsamości kompozytora nie przyniosły dotąd rezultatów. Sądzi się, że może on być tożsamy z działającym w latach 20-tych XV w. na Wawelu nadwornym klawicymbalistą królowej Zofii Holszańskiej („Nicolaus clavicembalista dominae reginae Poloniae”). Źródła wspominają też: „Nicolausa Geraldi de Radom” (który studiował w Krakowie, gdzie uzyskał stopień magistra, a w latach 1389-1391 był wymieniany w aktach watykańskich jako duchowny urodzony w Radomiu i związany z diecezją krakowską), kilku Mikołajów z Radomia studiujących w Akademii Krakowskiej w 1420, 1426 i latach innych, kilku podpisanych w rękopisach z II połowy XIV i II połowy XV w. z Biblioteki Jagiellońskiej, jak również psałterzystę katedry wawelskiej w 1460. Żadne jednak z tych przypuszczeń nie zostało potwierdzone.
Na podstawie jego hymnu panegirycznego, zaczynającego się od słów Hystorigraphi aciem mentis, w tekście którego jest mowa o Krakowie, rodzinie królewskiej, Władysławie Jagielle, królowej Zofii i zmarłym królewiczu Kazimierzu, można sądzić, że Mikołaj z Radomia w latach 20-tych XV w. mógł przebywać w Krakowie i że był związany ze środowiskiem wawelskim.
Tekst Hystorigraphi jest dziełem dostojnika dworu królewskiego, Stanisława Ciołka, i został napisany z okazji narodzin królewicza Kazimierza 16 maja 1426. Ta jedyna data pozwala na twierdzenie, że Mikołaj z Radomia tworzył w latach 20-tych. Mógł też tworzyć przed 1420, natomiast działał i pisał niewątpliwie po 1430, czego dowodzi jego twórczość, w szczególności utwór do tekstu Magnificat, zawierający ustępy opracowane techniką fauxbourdonową. Technika ta zaczęła rozpowszechniać się pod wpływem szkoły burgundzkiej po 1420. Należy więc przypuszczać, że zanim przedostała się i zaaklimatyzowała w Polsce, upłynęło trochę czasu. Tak więc Radomski swój Magnificat stworzył najprawdopodobniej dopiero w latach 30-tych XV w.
Utwory Mikołaja z Radomia zanotowane są w dwóch polskich piętnastowiecznych zbiorach muzyki wielogłosowej: w Rękopisie o sygnaturze 52 Biblioteki Krasińskich, obecnie Biblioteka Narodowa sygnatura III 8054 (podpisane na początku utworów w formie „Nicolaus de Radom” lub „Opus Nicolai de Radom”) i w Rękopisie o sygnaturze F. Lat. I. 378 Biblioteki Narodowej, zaginionym podczas II wojny światowej i znanym obecnie z kopii mikrofilmowej (podpisane „Mycolay Radomsky”). Rękopis 52 nie jest wyłącznie rękopisem muzycznym, gdyż znajdują się w nim także traktaty teologiczne. Czasu wpisania kompozycji nie podano, natomiast na traktatach umieszczona jest data 1445. Przypuszczalnie więc utwory zostały wpisane w tym samym czasie lub też nieco wcześniej. Rękopis 378 powstał prawdopodobnie wcześniej niż rękopis 52 – po 1440.
Oba rękopisy zanotowane są notacją mensuralną czarno-czerwoną typu francuskiego.

KOMPOZYCJE:
osiem utworów kościelnych:
trzy pary ordinarium missae złożone z Gloria i Credo:
    Et in terra pax hominibus I (rkp. 52), Patrem omnipotentem I (rkp. 52)
    Et in terra pax hominibus II (rkp. 52 i rkp. 378), Patrem omnipotentem II (rkp. 52)
    Et in terra pax hominibus III (rkp. 378), Patrem omnipotentem III (rkp. 378)
Magnificat (rkp. 52)
Alleluja (rkp. 52)
jeden utwór świecki – Hystorigraphi aciem mentis (rkp. 52)
jeden utwór bez tekstu (rkp. 52).
Wszystkie kompozycje są trzygłosowe, głos najwyższy jest zawsze głosem wokalnym.

Wszystkie odkryte dotąd dzieła Mikołaja z Radomia zostały zarejestrowane przez wytwórnię fonograficzną DUX, w wykonaniu zespołu Ars Nova pod kierunkiem Jacka Urbaniaka. Płyta była nominowana do nagrody przemysłu fonograficznego „Fryderyk 2004” w kategorii „Muzyka kameralna”.
o naskontaktnasi mecenasi

Copyright © 2002-2011 Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.

Informujemy, że strona polmic.pl korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z polityką prywatności. Użytkownicy naszego serwisu mogą określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w swojej przeglądarce. Korzystając z naszej strony, wyrażają oni zgodę na używanie cookie.

Akceptuję pliki cookie z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information