27 maja 2017
English (United Kingdom)Polish (Poland)
Anna Ignatowicz-Glińska

postać

dnia

Anna

Ignatowicz-Glińska

Miłosz Bembinow, Bartosz Kowalski, Edward Sielicki, Paweł Łukaszewski, Anna Ignatowicz-Glińska, Marian Sawa, Jacek Grudzień Le Clavecin Moderne – współczesna polska muzyka na klawesyn solo

płyta

dnia

Miłosz Bembinow, Bartosz Kowalski, Edward Sielicki, Paweł Łukaszewski, Anna Ignatowicz-Glińska, Marian Sawa, Jacek Grudzień

Le Clavecin Moderne – współczesna polska muzyka na klawesyn solo

NOWA MUZYKA POLSKA

Logowanie



JSTOR online

JSTOR
Chcesz wejść?
Skontaktuj się z nami!

 

indeks osób (W)
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
Mieczysław [Moishe, Moisiej Samuiłowicz] Weinberg [Wajnberg, Vainberg],

kompozytor i pianista; ur. 8 grudnia 1919, Warszawa; zm. 26 lutego 1996, Moskwa. Pochodził z rodziny o tradycjach muzycznych; jego ojciec był kompozytorem i skrzypkiem w Teatrze Żydowskim w Warszawie. W wieku 10 lat Mieczysław zadebiutował tam jako pianista. W 1931 roku rozpoczął studia w Konserwatorium Warszawskim. Kształcił się w zakresie gry na fortepianie pod kierunkiem Józefa Turczyńskiego. Dyplom uzyskał w roku 1939.

Po wybuchu II wojny światowej, gdy cała jego rodzina została zamordowana, wyemigrował do Związku Radzieckiego i nigdy nie powrócił już do Polski. Początkowo osiedlił się w Mińsku, gdzie w latach 1939-41 studiował kompozycję u Vassily’a Zolotaryova. W 1941 roku przeniósł się do Taszkientu w Uzbekistanie, aby pracować w tamtejszej operze. Tam poślubił córkę dyrektora miejscowego Teatru Żydowskiego – Salomona Mikhoelsa.

W dwa lata później, w 1943 roku, wysłał rękopis swojej Symfonii nr 1 do Dmitrija Szostakowicza do Moskwy, co zapoczątkowało długoletnią przyjaźń pomiędzy obydwoma kompozytorami. Na zaproszenie Szostakowicza Weinberg wyjechał do stolicy ówczesnego Związku Radzieckiego. Tam mieszkał do końca życia, zajmując się głównie komponowaniem oraz koncertując jako pianista. W 1948 roku wskutek nasilenia ruchów antysemickich zamordowany został jego teść, a pięć lat później z tego samego powodu jego samego zaaresztowano i na trzy miesiące osadzono w więzieniu. Zwolniono go dopiero dzięki wstawiennictwu Szostakowicza, już po śmierci Stalina. Głęboką przyjaźń obu artystów potwierdzają również ich utwory – Szostakowicz dedykował Weinbergowi swój Kwartet smyczkowy nr 10, a ten zrewanżował mu się dedykacją Symfonii nr 12. W 1975 roku autor Kwartetu był też obecny na premierze opery przyjaciela pt. Madonna i żołnierz.

Dorobek kompozytorski Weinberga jest niezwykle bogaty. Obejmuje m.in. 26 symfonii, 7 koncertów, 17 kwartetów smyczkowych, 19 sonat na fortepian i inne instrumenty, około 150 pieśni oraz 7 oper i 2 balety, a także muzykę do 65 filmów, sztuk teatralnych i słuchowisk radiowych.

(Anna Iwanicka-Nijakowska)

twórczość
Twórczość Weinberga reprezentuje w większości kierunek neoklasyczny. Najczęściej uprawianą przez niego formą był cykl sonatowy, obecny w 26 symfoniach, 7 koncertach, 17 kwartetach smyczkowych oraz 19 sonatach na fortepian i inne instrumenty. Jego styl kompozytorski cechuje jasność i klarowność, a także zachowanie proporcji między formą a treścią. W wielu kompozycjach zauważalny jest też wpływ muzyki Prokofiewa, Bartóka, Mahlera i – przede wszystkim – Szostakowicza. Weinberg często wprowadzał do swoich utworów wątki programowe o charakterze autobiograficznym, głównie związane ze wspomnieniami z czasów dzieciństwa i II wojny światowej. Utwory religijne przeznaczone na chór cechuje z reguły nastrój skupienia i medytacji. Z kolei Symfonia nr 21, podobnie jak ostatnia Symfonia nr 26 „Kaddish”, została napisana dla upamiętnienia zagłady Warszawskiego Getta, w którym zginęło wielu bliskich krewnych kompozytora. Natomiast Symfonie nr 17, 18 i 19 tworzą w sumie obszerną trylogię zatytułowaną U progu wojny. „Programowość” kompozycji Weineberga realizowana jest przede wszystkim przez wprowadzanie motywów nawiązujących do polskiego folkloru, do muzyki żydowskiej oraz mołdawskiej. Pod koniec życia kompozytor sięgnął także po nowoczesne techniki kompozytorskie, głównie dodekafonię.
kompozycje
Dwa utwory na fortepian (1933)
Trzy pieśni na skrzypce i fortepian (1934)
Berceuse na fortepian op.1 (1935)
Kwartet smyczkowy nr 1 op. 2/141 (1937, 1985)
Suita na orkiestrę op. 26 (1939-45)
Kwartet smyczkowy nr 2 op. 3 (1940)
Sonata na fortepian nr 1 op. 5 (1940)
Symfonia nr 9 na recytatora, chór i orkiestrę op. 93 (1940-67)
Poemat symfoniczny op. 6 (1941)
Symfonia nr 1 op. 10 (1942)
Aria na kwartet smyczkowy op. 9 (1942)
Sonata na fortepian nr 2 op. 8 (1942)
Capriccio na skrzypce i fortepian op. 11 (1943)
Sonata skrzypcowa nr 1 op. 12 (1943)
Sonata skrzypcowa nr 2 op. 15 (1944)
Kwintet fortepianowy op. 18 (1944)
Kwartet smyczkowy nr 3 op. 14 (1944)
Trzy zeszyty dla dzieci na fortepian op. 16, 19, 23 (1944/45)
Sonata wiolonczelowa op. 21 (1945)
Trio fortepianowe op. 24 (1945)
Sonata na klarnet i fortepian op. 28 (1945)
Kwartet smyczkowy nr 4 op. 20 (1945)
Kwartet smyczkowy nr 5 op. 27 (1945)
Symfonia nr 2 na smyczki op. 30 (1946)
Kwartet smyczkowy nr 6 op. 35 (1946)
Sonata na fortepian nr 3 op. 31 (1946)
21 Łatwych utworów na fortepian op. 34 (1946)
Festive Tableaux na orkiestrę op. 36 (1946/47)
Pięć pieśni na flet i fortepian (1947)
Sonata skrzypcowa nr 3 op. 37 (1947)
Sonata skrzypcowa nr 4 op. 39 (1947)
Sinfonietta nr 1 op. 41 (1948)
Concertino na skrzypce i smyczki op. 42 (1948)
Koncert wiolonczelowy op. 43 (1948)
Symfonia nr 3 op. 45 (1949)
Rapsodia mołdawska na skrzypce i orkiestrę op.47/3 (1949)
Sonatina na skrzypce i fortepian op. 46 (1949)
Melodie polskie suita na orkiestrę op.47/2 (1950)
Trio smyczkowe op.48 (1950)
Improwizacja na kwartet smyczkowy (1950)
Pieśni symfoniczne op. 68 (1951)
Sonatina na fortepian op. 49 (1951)
Fantazja na wiolonczelę i orkiestrę op. 52 (1951-53)
Serenada na orkiestrę op. 47/4 (1952)
Sonata skrzypcowa nr 5 op. 53 (1953)
Partita na fortepian op. 54 (1954)
Złoty klucz balet op. 55 (1954/55)
Sonata na fortepian nr 4 (1955)
Sonata na fortepian nr 5 op. 58 (1956)
Symfonia nr 4 op. 61 (1957)
Świt poemat symfoniczny op. 60 (1957)
Kwartet smyczkowy nr 7 op. 59 (1957)
Biała chryzantema balet op. 64 (1958)
Sonata wiolonczelowa nr 2 op. 63 (1958/59)
Sonata na dwoje skrzypiec op. 69 (1959)
Kwartet smyczkowy nr 8 op. 66 (1959)
Koncert skrzypcowy op. 67 (1960)
Sinfonietta nr 2 op. 74 (1960)
Sonata na wiolonczelę solo nr 1 op. 72 (1960)
Sonata na fortepian nr 6 op.73 (1960)
Koncert na flet i smyczki op. 75 (1961)
Symfonia nr 5 op. 76 (1962)
Symfonia nr 6 na chór chłopięcy i orkiestrę op. 79 (1962/63)
Kwartet smyczkowy nr 9 op. 80 (1963)
Symfonia nr 7 na klawesyn i smyczki op. 81 (1964)
Symfonia nr 8 „Kwiaty polskie” na tenor, chór i orkiestrę op. 83 (1964)
Sonata na skrzypce solo nr 1 op. 82 (1964)
Sonata na wiolonczelę solo nr 2 op. 86 (1964)
Kwartet smyczkowy nr 10 op. 85 (1964)
Miłosny pamiętnik na tenor, chór chłopięcy i orkiestrę kameralną op. 87 (1965)
Piotr Płaskin na alt, tenor i orkiestrę kameralną op. 91 (1965)
Requiem na sopran, chór dziecięcy, chór i orkiestrę op. 96 (1965-67)
Kwartet smyczkowy nr 11 op. 89 (1965/66)
Hiroshima Five-Line Stanzas na chór i orkiestrę op. 92 (1966)
Koncert na trąbkę op. 94 (1966/67)
Sonata na skrzypce solo nr 2 op. 95 (1967)
Pasażerka opera op. 97 (1967/68)
Tryptyk na bas i orkiestrę op. 99 (1968)
Symfonia nr 10 na orkiestrę kameralną op. 98 (1968)
24 Preludia na wiolonczelę solo op. 100 (1968)
Symfonia nr 11 "Symfonia uroczysta" na chór i orkiestrę op. 101 (1969)
Kwartet smyczkowy nr 12 op. 103 (1969/70)
Madonna i żołnierz opera op. 105 (1970)
Koncert na klarnet i smyczki op. 104 (1970)
Sonata na wiolonczelę solo nr 3 op. 106 (1971)
Sonata na altówkę solo nr 1 op. 107 (1971)
Sonata na kontrabas op. 108 (1971)
Miłość d’Artanyana opera op. 109 (1972)
Gratulacje opera op. 111 (1975)
Lady Magnesia opera op. 112 (1975)
Symfonia nr 12 op. 114 (1975/76)
Symfonia nr 13 op. 115 (1976)
Symfonia nr 14 op. 117 (1977)
Symfonia nr 15 „Wierzę w tę Ziemię” na sopran, baryton, chór żeński i orkiestrę op. 119 (1977)
Kwartet smyczkowy nr 13 op. 118 (1977)
Sonata na altówkę solo nr 2 op. 123 (1978)
Kwartet smyczkowy nr 14 op. 122 (1978)
Sonata na skrzypce solo nr 3 op. 126 (1979)
Portret opera op. 128 (1980)
Kwartet smyczkowy nr 15 op. 124 (1980)
Symfonia nr 16 op. 131 (1981)
Kwartet smyczkowy nr 16 op. 130 (1981)
Sonata na altówkę solo nr 3 op. 135 (1982)
Symfonia nr 17 „Pamięć” op. 137 (1982-84)
Symfonia nr 18War, there isn’t a Crueller Word” na chór i orkiestrę op.138 (1982-84)
Sonata na altówkę solo nr 4 op. 136 (1983)
Symfonia nr 19 „Jasny Maj” op. 142 (1985)
Sonata na wiolonczelę solo nr 4 op. 110 (1985)
Kwartet smyczkowy nr 17 op. 146 (1986)
Idiota opera op. 144 (1986-89)
Symfonia kameralna nr 1 op. 145 (1987)
Symfonia kameralna nr 2 op. 147 (1987)
Koncert na flet i smyczki nr 2 op.148 (1987)
Pokój dla ludzi suita na chór i orkiestrę op. 149 (1988)
Symfonia nr 20 op. 150 (1988)
Symfonia kameralna nr 3 op. 151 (1990)
Symfonia nr 21 op. 152 (1991)
Symfonia kameralna nr 4 op. 153 (1992)
literatura wybrana
Anderson M. Obituary. Moisei Vainberg, „Tempo” Issue 197 July 1996
Dmitriyevna Nikitina L. Weinberg Moisey.w: The New Grove Dictionary of Music and Musicians. Second Edition (ed. Stanley Sadie), vol. 27, Macmillan Publishers Limited, London 2001
o naskontaktnasi mecenasi

Copyright © 2002-2011 Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.

Informujemy, że strona polmic.pl korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z polityką prywatności. Użytkownicy naszego serwisu mogą określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w swojej przeglądarce. Korzystając z naszej strony, wyrażają oni zgodę na używanie cookie.

Akceptuję pliki cookie z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information