28 kwietnia 2017
English (United Kingdom)Polish (Poland)
Katarzyna Szwed

postać

dnia

Katarzyna

Szwed

Bembinow, Borzym Jr, Szwed, Janiak, Kościów, Zamuszko, Zubel, Szmytka real life song

płyta

dnia

Bembinow, Borzym Jr, Szwed, Janiak, Kościów, Zamuszko, Zubel, Szmytka

real life song

NOWA MUZYKA POLSKA

Logowanie



JSTOR online

JSTOR
Chcesz wejść?
Skontaktuj się z nami!

 

indeks osób (Z)
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
Anna Zawadzka-Gołosz,

kompozytorka, pedagog; ur. 1 grudnia 1955, Kraków.
Ukończyła z wyróżnieniem dwa kierunki studiów w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie: Teorię muzyki (1981) i Kompozycję (1987) w klasie Krystyny Moszumańskiej-Nazar. W latach 1986-87 uzupełniała studia kompozycji w Folkwang Hochschüle für Musik, Theater und Tanz w Essen-Werden (Niemcy) u Wolfganga Hufschmidta i Nikolausa A.Hubera (studio muzyki elektroakustycznej).
W latach 1983-86 brała udział w Międzynarodowych Kursach dla Młodych Kompozytorów w Kazimierzu nad Wisłą, podczas których miała okazję współpracować m.in. z Witoldem Lutosławskim, Iannisem Xenakisem, Witoldem Szalonkiem, Makoto Shinoharą, François-Bernardem Mâchem.
Od ukończenia studiów pracuje w  Akademii Muzycznej w Krakowie, gdzie prowadzi klasę kompozycji. W latach 2005-2012 pełniła funkcję dyrektora Instytutu Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki, od roku 2005 jest kierownikiem Zespołu Harmonii i Kontrapunktu w Katedrze Kompozycji.
Od skomponowania w 1986 roku – zamówionego przez Józefa Patkowskiego - Girare na perkusję i taśmę, utworu elektroakustycznego reprezentującego w 1986 roku II Program Polskiego Radia na Trybunie UNESCO - rozwinęła się współpraca z Eksperymentalnym Studiem Polskiego Radia w Warszawie i Studiem Elektronicznym Akademii Muzycznej w Krakowie, co zaowocowało twórczością w zakresie muzyki elektro-akustycznej. Utwór Girare napisany dla Jana Pilcha został wykonany ponad 25 razy, utwór na obój i taśmę napisany dla Kazimierza Dawidka – Glissando miał ok.30 wykonań. W jej dorobku twórczym znajdują się kompozycje kameralne, symfoniczne i elektroakustyczne, które wykonywane były wielokrotnie w kraju, m.in. podczas Śląskich Dni Muzyki Współczesnej w Katowicach, Dni Kompozytorów Krakowskich, „Warszawskiej Jesieni” oraz za granicą (w Belgii, Holandii, Finlandii, Norwegii, Japonii, Niemczech,  Austrii, Francji, Czechach, Chinach, Rosji, na Słowacji i Ukrainie).
Obecnie skoncentrowana jest w większej mierze na twórczości czysto-instrumentalnej rozwijając zainteresowania własną koncepcją „harmonii barw” i przestrzennym aspektem narracji muzycznej. Eksploracja idei prowadzenia narracji muzycznej „w głąb obrazu dźwiękowego” i przezwyciężenia trudności w percepcji wielowarstwowej i wielowymiarowej stanowi ciągle dla niej aktualne dziś zagadnienie. W refleksji twórczej i analitycznej ważne miejsce zajmuje twórczość Witolda Lutosławskiego, zwłaszcza idea „komponowania percepcji”. Zagadnienie percepcji dzieła muzycznego obecne jest w jej wykładach oraz w wygłoszonych podczas konferencji referatach na takie tematy, jak Problem praw percepcji w komponowaniu, Kompozytor wobec czaso-przestrzeni, Melodie barw i faktur, harmonie barw, rytmy przestrzeni i czasu; idiom muzyki XX i XXI wieku, Ćwierćton w narracji i światłocieniu współbrzmienia.
 

aktualizacja: luty 2016 (wa)

twórczość

Utwory Anny Zawadzkiej-Gołosz reprezentują większość gatunków muzycznych: ich lista obejmuje zarówno utwory solowe (znakomite Glissbigliando), kameralne (m.in. Tańce rezonansowe), jak i orkiestrowe (m.in. Koncert wiolonczelowy „Zstępowanie”). Nieobecne są natomiast dzieła zawierające warstwę semantyczną – wokalno-instrumentalne, czy sceniczne. Zasadniczym polem działania kompozytorki jest głównie abstrakcyjna materia dźwiękowa – tak pożądana wielowymiarowość i wieloznaczność nie znosi dopowiedzenia, stąd wyraźny dystans Zawadzkiej-Gołosz wobec gatunków związanych ze słowem, uzależnionych od sprecyzowanego przekazu, podporządkowanych semantycznej określoności. Istotą, sednem artystycznego działania kompozytorki jest dźwięk, jego barwa, współbrzmienia, czy ich wzajemne relacje.

Budowanie harmonii i kontrapunktów barw to nie jedyne strategie kompozytorskie Anny Zawadzkiej-Gołosz. Istotna rola przestrzenności w jej muzyce realizowana jest szczególnymi środkami: jednym z nich jest daleko idąca próba przełamania dyktatu równomiernej temperacji i włączenia w proces budowania harmoniki utworu wysokości nietemperowanych. Lista utworów, których materiał wysokościowy wykracza poza temperowany zasób, obejmuje wiele pozycji: Glissbigliando, Tańce rezonansowe, Suita przestrzeni, Mirrors, Zstępowanie, Spettro... W jej utworach występują przede wszystkim ćwierćtony. Są one z jednej strony środkiem skalowym – czyli elementem gestów linearnych, melodycznych, z drugiej zaś środkiem harmonicznym w zestrajaniu współbrzmień. W obu przypadkach pojawienie się ćwierćtonów oznacza nową jakość brzmieniową i wyższy stopień dramaturgii, jest więc środkiem silnie wyrazowym. Według sformułowanej przez kompozytorkę hierarchii funkcji, intensyfikują one napięcie w przebiegu melodycznym i harmonicznym, budują „nowy instrument” – nową brzmieniowość i nową sytuację estetyczną, wzbogacają narrację barwy i stwarzają przestrzenność brzmień.

Charakterystyczną cechą muzyki Anny Zawadzkiej-Gołosz jest nie tylko wykorzystywanie zarysowanych powyżej jakości i zjawisk, lecz także ciągłe „zazębianie” się funkcji poszczególnych komponentów oraz skłonność do integracji ich roli formotwórczej w ramach całości dzieła. Są to elementy świadczące o indywidualności stylu kompozytorki. Jej postawę estetyczną znamionuje również niezwykle aktywny stosunek do problematyki tożsamości oraz indywidualności twórcy we współczesnym świecie: Kompozytor poszukujący jest samotny. Jest osamotniony. Tworząc – szuka. Nie znajduje łatwo. Kwestia indywidualności języka jest dla kompozytorki nadrzędnym elementem pracy twórczej: Wolę nie brzmieć, niż być odczytywana przez pryzmat skojarzeń z twórczością innych w sensie zapożyczenia. W którymś momencie pojawia się wymiar etyczny. Owa skłonność do bezustannego poszukiwania właściwych rozwiązań – jakkolwiek odciskająca ślad na postawie estetycznej Zawadzkiej-Gołosz – nie oznacza jednak odrzucenia środków tradycyjnych. Wręcz przeciwnie: to, co zastane – a piękne i kiedyś odkryte – staje się dla kompozytorki terenem eksploracji, polem poszukiwania możliwości wykorzystania ich w nowy, indywidualny sposób.

Słuchając utworów Anny Zawadzkiej-Gołosz trudno nie dostrzec jej wielkiej potrzeby drążenia natury dźwięku. Każdy, nawet niewielki element jej muzyki wydaje się próbą odpowiedzi na nurtujące kompozytorkę istotne pytania, a zarazem stawia kolejne. Tak oto muzyka Zawadzkiej-Gołosz zawieszona jest w perspektywie nieustannego dyskursu i dostarcza słuchaczowi – obok doznań czysto estetycznych – również wyraźnie intelektualnych wyzwań. Nie odbiera to bynajmniej uroku i wdzięku tej niezwykłej twórczości, wręcz przeciwnie – stwarza nowe możliwości odbioru, wzbogaca i pogłębia przyjemność słuchania, inspiruje i stymuluje.

Maciej Jabłoński

(tekst z książeczki płyty Anna Zawadzka-Gołosz. Muzyka Polska Dzisiaj – Portrety Współczesnych Kompozytorów Polskich, polmic 093 / PRCD 1745)

kompozycje
Synonimy na kotły i kontrabas (1974)
Głosy na chór mieszany a cappella (1977)
Inwokacja i chorał na smyczki (1978)
Magma na orkiestrę smyczkową (1978)
Monoidee na fortepian (1978)
Non liquet na klarnet basowy i kwartet smyczkowy (1979)
A due na kontrabas i taśmę (1980)
Con-centrum na fagot, perkusję i głos z taśmy (1980)
Muzyka weselna na smyczki (1980)
Idea na sopran, kontrabas, kotły, ksylofon i 2 kwartety smyczkowe (1981)
Liryka na kwartet wokalny, kwartet dęty, kwintet smyczkowy i fortepian (1981)
Thema na fortepian i orkiestrę smyczkową (1981)
Pro/Re-Gres na orkiestrę symfoniczną (1982)
Pejzaż na dwie gitary i orkiestrę smyczkowa * (1983)
Senza na kontrabas * (1984)
Esoterikos na sopran i kwartet obojowy (1987)
Ingradimenti – obraz w pięciu ujęciach na chór i orkiestrę (1987)
Papermusic na głos żeński (1988)
Witraż II na klarnet, wiolonczelę, akordeon i wibrafon * (1988)
Improwizacje ornamentalne na dwoje skrzypiec, klarnet, wiolonczele, wibrafon i fortepian (1991)
Źdźbła na perkusje (1992)
Figury retoryczne na trzy kwartety smyczkowe, smyczki, obój, klawesyn i fortepian * (1993)
Poco a poco piu... na altówkę i fortepian (1994)
Anafora na harfę (1995)
Regina Poloniae na instrumenty dęte i orkiestrę smyczkową (1995)
Trio contra punctum na flet, obój i fagot (1996)
Mozartkugeln na flet (1998)
Mirrors na orkiestrę smyczkową * (1999)
Fantazja i chorał na fortepian (2001)
Metafrazy na kwartet smyczkowy (2001)
Tanviolingo-metamorphrases na skrzypce i fortepian (2003)
Szkice do czasoprzestrzeni na 2 fortepiany (2004)
Tańce rezonansowe na wiolonczelę i kwartet smyczkowy (2005)
Tercseptina na fortepian (2005)
Solotutti na skrzypce solo (2005)
Trzy myśli na cztery czwarte na flet i altówkę (2006)
Miniballada Wroceńska na fortepian (2007)
Studium ŚWIATŁO-cienia na flet i altówkę (2007)
Epifrazy na kwintet dęty (2008)
Zstępowanie na wiolonczelę i orkiestrę symfoniczną (2009)
Sploty na wiolonczelę i organy (2011)
Preludium i fuga na fortepian (2012)
Teatr Ubogi na 3 zestawy perkusyjne (2012)
Esej o ziemi i o niebie na wiolonczelę i fortepian (2014)
Wieloświaty na fortepian na 4 ręce (2014)
3 Psalmy na wiolonczelę (2015)
Chorały Traw na fortepian (2015)
Al niente - dal niente na fortepian na 4 ręce (2016)
publikacje
artykuły

Momenty nieważne w muzyce Witolda Lutosławskiego, w: Witold Lutosławski i jego wkład do kultury muzycznej XX wieku, Musica Iagellonika, Kraków 2005
O komponowaniu percepcji. Casus Witolda Lutosławskiego, w: Teoria Muzyki. Studia Interpretacje Dokumentacje. Pismo Akademii Muzycznej w Krakowie, 2013 nr 3,
o naskontaktnasi mecenasi

Copyright © 2002-2011 Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.

Informujemy, że strona polmic.pl korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z polityką prywatności. Użytkownicy naszego serwisu mogą określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w swojej przeglądarce. Korzystając z naszej strony, wyrażają oni zgodę na używanie cookie.

Akceptuję pliki cookie z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information