01 października 2016
English (United Kingdom)Polish (Poland)

LEGENDA

Gwiazdki * przy tytułach kompozycji oznaczają, że partytura utworu (wydana lub kserokopia rękopisu) znajduje się w zbiorach bibliotecznych Polskiego Centrum Informacji Muzycznej.

Tadeusz Baird

postać

dnia

Tadeusz

Baird

Tadeusz Baird -

płyta

dnia

Tadeusz Baird

-

Baird Tadeusz Muzyka epifaniczna

kompozycja

dnia

Baird Tadeusz

Muzyka epifaniczna

Tarnawska-Kaczorowska Krystyna Tadeusz Baird. Glosy do biografii

książka

dnia

Tarnawska-Kaczorowska Krystyna

Tadeusz Baird. Glosy do biografii

NOWA MUZYKA POLSKA

Logowanie



JSTOR online

JSTOR
Chcesz wejść?
Skontaktuj się z nami!

 

kompozytorzy (B)
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
Zbigniew Bargielski,

kompozytor; ur. 21 stycznia 1937, Łomża. Studiował prawo na Uniwersytecie im. Marii Skłodowskiej-Curie w Lublinie (1954-57). W 1958 rozpoczął studia kompozytorskie w warszawskiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej pod kierunkiem Tadeusza Szeligowskiego. Po jego śmierci kontynuował je u Bolesława Szabelskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, uzyskując dyplom w 1964. W latach 1966-67 odbywał studia uzupełniające u Nadii Boulanger w Paryżu, a w 1972 – w Hochschule für Musik w Grazu. W 1986 był stypendystą Deutscher Akademischer Austauschdienst.

Jego utwory były wykonywane w wielu krajach Europy, w Stanach Zjednoczonych, Australii i Ameryce Południowej.

Zbigniew Bargielski jest laureatem wielu konkursów kompozytorskich. W 1965 otrzymał I nagrodę na Konkursie Młodych Związku Kompozytorów Polskich za Parades na orkiestrę (1970). Jego Kwartet smyczkowy nr 1 „Alpejski” (1976) uzyskał II nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Artura Malawskiego w Krakowie w 1976 oraz otrzymał rekomendację w 1981 Międzynarodowej Trybuny Kompozytorów UNESCO w Paryżu. Sen mara na tenor i fortepian do słów Kazimierza Wierzyńskiego (1982) zdobył III nagrodę na Konkursie im. Karola Szymanowskiego w 1982. W 1995 utwór Trigonalia na gitarę, akordeon, perkusję i orkiestrę kameralną (1994) był rekomendowany przez Międzynarodową Trybunę Kompozytorów UNESCO w Paryżu.

Został odznaczony medalem „Zasłużony dla kultury polskiej” (1990) oraz Krzyżem Oficerskim Polonia Restituta (1995). W 2000 otrzymał w Wiedniu Anton-Benya-Preis, a w 2001 Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich. W roku 2011 został uhonorowany Złotym Medalem Gloria Artis. 

Zbigniew Bargielski obok kompozycji zajmuje się publicystyką i pedagogiką muzyczną. Od 2002 wykłada kompozycję w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, a od 2003 w Akademii Muzycznej w Krakowie. Pisze również muzykę filmową i teatralną.

Utwory Zbigniewa Bargielskiego ukazały się na płycie CD Polskiego Radia w serii „Muzyka Naszych Czasów”(2006), a w roku 2012 firma CD Accord wydała jego kwartety smyczkowe w wykonaniu Kwartetu Śląskiego; płyta ta była rekomendowana jako Critics’ Choice for February 2013 przez „MusicWeb International” i otrzymała nominację do nagrody Fryderyk 2013.

aktualizacja: maj 2014 (iz)

twórczość

Twórczość Zbigniewa Bargielskiego jest na tle współczesnej muzyki polskiej zjawiskiem w znacznym stopniu autonomicznym, rozwijającym się niezależnie od mód, trendów i tendencji. Bargielski bardzo umiejętnie korzysta z różnych zdobyczy nowoczesnego języka kompozytorskiego, nie zrywa też radykalnie z tradycją, zachowuje jednak swoisty dystans zarówno wobec modernizmu, jak i postmodernizmu. Charakterystyczny rys nadaje muzyce Bargielskiego koncepcja systemu „centralnego”, organizującego zazwyczaj wysokość dźwięków, ale niekiedy stosowanego przez kompozytora również do organizacji rytmu lub barwy. „Procedura taka zakłada wyodrębnienie dominujących dźwięków - mówi kompozytor, które funkcjonują jako centra dla poszczególnych segmentów formy. Są one wydobywane na pierwszy plan poprzez częste repetycje, podczas gdy inne dźwięki, bardziej neutralne, tworzą strukturalne tło.”

W komentarzu do utworu Slapstick Zbigniewa Bargielskiego, zamieszczonym w książce programowej festiwalu „Warszawska Jesień” z roku 1998, Andrzej Chłopecki pisze: „To jasne, że twórczość Bargielskiego wciąż ewoluuje. Jest to jednak ewolucja, która biegnie jakby po okręgu, poszerzając swój estetyczny wymiar, wzbogacając się niuansowo, a nie skokowo. Warto na to zwrócić uwagę: w ostatnim dwudziestoleciu dziś sześćdziesięciojednoletni kompozytor nie przeszedł przez kryzys zmiany estetycznej orientacji ani gwałtownej (przykładem Penderecki), ani zawoalowanej, lecz równie czytelnej (przykładem Lutosławski). Jeśli jest w tej twórczości jakiś próg, to prawdopodobnie wyznacza go Koncert skrzypcowy z roku 1976. Intensywny walor liryczny tego utworu, choć nie zarażonego bakcylem ani nowej prostoty, ani nowego romantyzmu (który właśnie w tamtym - urastającym do rangi symbolu - roku, nie tylko zresztą polską muzykę frontalnie zaatakował) jest dyekretnym śladem wrażliwości Bargielskiego na powiew Zeitgeistu. Z owej estetycznej zawieruchy muzyka Zbigniewa Bargielskiego wyszła bez szwanku.”
 

kompozycje
Neosonatina na skrzypce i fortepian * (1956)
Siedem studiów na fortepian * (1957)
Parades na orkiestrę symfoniczną * (1965)
Danton czyli Kilka obrazów z dziejów Wielkiej Rewolucji Francuskiej, opera pseudohistoryczna (1968-69)
W kręgu na sopran, alt, baryton, bas solo i zespół kameralny do słów Alicji Patey-Grabowskiej * (1969)
Cztery pieśni miłosne na mezzosopran (alt) i fortepian do słów Alicji Patey-Grabowskiej * (1969-72)
Parades 1970 na orkiestrę * (1970)
Różany ogród na baryton lub alt i klarnet basowy do słów T. S. Eliota (1971)
Alicja w krainie czarów, opera kameralna dla młodzieży (1971-72)
Ein Zimmer na klarnet, puzon, wiolonczelę, fortepian i głos recytujący lub taśmę * (1972)
Koncert na perkusję i orkiestrę * (1975)
Koncert na skrzypce i orkiestrę * (1975)
Impromptu na perkusję solo * (1975)
Rapsodia Polska na instrumenty dęte i perkusję (1976)
Kwartet smyczkowy nr 1 „Alpejski” * (1976)
Dolina bielejących kości [wersja I] na zespół instrumentalny i perkusję (1977)
Dolina bielejących kości [wersja II] na fortepian improwizowany, zespół instrumentalny i perkusję * (1977-93)
I zapłoną oboje a nikt nie ugasi na orkiestrę smyczkową * (1978)
Klatka dla motyli na kwintet dęty * (1978)
W małym dworku, opera według Stanisława Witkiewicza (1979-80)
Es ist noch Nacht, noch ein Laut na mezzosopran, perkusję i orkiestrę (1980)
Traumvogel na akordeon i perkusję * (1980)
Kwartet smyczkowy nr 2 „Wiosenny” * (1980)
Wieczór z przeszłości na gitarę, klawesyn i czelestę * (1980)
Nokturn w błękicie na skrzypce i orkiestrę smyczkową (1981)
Ikar na klarnet basowy lub saksofon altowy i marimbafon lub wibrafon (1981)
Rozmowa z cieniem na 2 akordeony (1982)
Gemalte Wolken na akordeon solo (1982)
Sen mara [wersja I] na tenor i fortepian do słów Kazimierza Wierzyńskiego * (1982)
Sen mara [wersja II] na baryton i fortepian do słów Kazimierza Wierzyńskiego (1982)
Epitafium [wersja I] na 2 skrzypiec * (1982)
Cztery drzewa z rogiem na kwintet dęty (1982)
W czwórkę po drodze na kwartet saksofonowy (1982)
Pięciu po drodze, kwartet saksofonowy z marimbą (1982-86)
Epitafium [wersja II] na skrzypce i wiolonczelę (1982-99)
Rondo alla polacca na małą orkiestrę (1983)
Sonnenlieder na mezzosopran, baryton, bas, chór i zespół kameralny (1983)
Noc pożegnań na akordeon i kwartet smyczkowy (1983)
Labirynt na fortepian (1983)
Trzy polskie suity na akordeon solo (1984)
Czarne lustro na gitarę i akordeon (1984)
Inne głosy na obój i klarnet (1984)
Nokturn [wersja I] na skrzypce i gitarę (1984)
Nokturn [wersja II] na skrzypce i fortepian (1984)
Nokturn [wersja III] na flet i gitarę (1984)
Labirynt na wiolonczelę i akordeon (1984-87)
Kwartet smyczkowy z klarnetem „Po drugiej stronie lustra” (1985)
Zatopiony płomień na skrzypce, wiolonczelę i akordeon (1985)
Ogród namiętności na sopran, klarnet basowy (i saksofon altowy), perkusję i akordeon * (1985)
Arc-en-ciel na mandolinę i harfę celtycką (1985)
Muzyka ludowa na dwoje skrzypiec (1985)
Taniec polski na skrzypce (1985)
Kwartet smyczkowy nr 3 „Martwa natura z krzykiem” * (1985-86)
Wyprawa w niewysłowność na orkiestrę (1986)
Suita pieśni i tańców na akordeon (1986)
Sprawozdanie z lasku wiedeńskiego na zespół wokalny, fortepian (lub akordeon, lub klawesyn) i 3 flety (1986)
Grazer variationen na orkiestrę akordeonową (1987)
Sonata na skrzypce i fortepian (Sonata zapomnienia) * (1987)
Nocne ptaki na kwintet klarnetowy (1987)
Panopticum na dwa fortepiany (1987)
Iluzje i pragnienia na organy i perkusję (1988)
Kalejdoskop na akordeon (1988)
W ziemi niczyjej, oratorium (1988-89)
Krąg cieni na kwartet saksofonowy (1989)
Taniec drwali na klarnet, tubę i fortepian * (1989)
Cha-ord na orkiestrę (1990)
Egad na akordeon i wibrafon (1991)
Młyn dźwiękowy na orkiestrę akordeonową i perkusję (1991)
Quatuor à l’heure dite na kwartet smyczkowy (1991)
Koncert na trąbkę i orkiestrę (1992)
Requiem na orkiestrę (1992)
Mutationen na taśmę (1992)
Przechadzka Beethovena do księcia Lichnowskiego na fortepian (1992)
Trigonalia na gitarę, akordeon, perkusję i orkiestrę kameralną (1994)
Kwartet smyczkowy nr 4 „Le temps ardent” (1994)
Concertino for piano and chamber orchestra (1995)
Taniec na granicy światła na zespół kameralny (1995)
Noc-Dzień, 5 pieśni na sopran i fortepian (1995)
Źródło nadziei na saksofon altowy i marimbę (1995)
Zagubione-odnalezione na skrzypce solo (1996)
Orfeusz na baryton, skrzypce i dzwonki (1996)
W poszukiwaniu straconego dźwięku na flet solo (1996)
Krajobraz wspomnień (Witold Lutosławski in memoriam) na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1996)
Hierofania dla 5 perkusistów (1996)
A la espagnola na gitarę solo (1996)
Tango na zespół kameralny (1997)
Slapstick na orkiestrę kameralną * (1997)
Shrine for Anonymous Victim, muzyka elektroniczna (1999)
Music for Children na fortepian (1999-2001)
Light Cross, muzyka elektroniczna (2000)
Tangoroso na fortepian na 4 ręce (2000)
Pchli targ [wersja I], cykl miniatur fortepianowych na 2 i 4 rąk (2000)
Pchli targ [wersja II] na zespół instrumentalny (2000)
Towards Organic Geometry, muzyka elektroniczna (2001)
Kwartet smyczkowy nr 5 „Le temps qui n'est plus” (2001)
Le cristal flamboyant na klawesyn i taśmę (2002)
Jeux à trois na 3 akordeony (2003)
List do Mileny na sopran, skrzypce i fortepian (2005)
L’espace attrapè (Schwytana przestrzeń) na orkiestrę (2005-2006)
Kwartet smyczkowy nr 6 „Dramatyczny” (2006)
Nokturn w czerwieni i błękicie na skrzypce i orkiestrę smyczkową (2007)
Koncert na trąbkę i orkiestrę (2007)
Za horyzontem oratorium na chór i orkiestrę symfoniczną (2008)
Zmyślenia i dziwostany na małą orkiestrę symfoniczną (2009)
Kwartet smyczkowy z fletem (2009)
Misterium przestrzeni na orkiestrę symfoniczną, chór i taśmę elektroniczną (2010)
Non omnis... na zespół kameralny (2010)
Hierofania – Decupage na perkusję i zespół kameralny (2011)
Das schöne Zimmer na baryton i zespół kameralny (2011)
Schizofonia na kwartet smyczkowy i fortepian (2012)
Koncert na fortepian, perkusję i orkiestrę symfoniczną (2012-13)
literatura wybrana
Dąbek Stanisław Twórczość Zbigniewa Bargielskiego, „Ruch Muzyczny” 1979 nr 5
Ledzińska Agnieszka, Przech Violetta Zbigniew Bargielski. Katalog tematyczny utworów.

 

, Akademia Muzyczna im. Feliksa Nowowiejskiego / Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina, , Bydgoszcz - Warszawa 2012
Perkowska Małgorzata Bargielski Zbigniew.w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab”, PWM, Kraków 1979
Podobińska Klaudia Bargielski Zbigniew.w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab - suplement”, PWM, Kraków 1998
publikacje
rozprawy

Pytania i odpowiedzi, „Res Facta” 1971 nr 5
o naskontaktnasi mecenasi

Copyright © 2002-2011 Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.

Informujemy, że strona polmic.pl korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z polityką prywatności. Użytkownicy naszego serwisu mogą określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w swojej przeglądarce. Korzystając z naszej strony, wyrażają oni zgodę na używanie cookie.

Akceptuję pliki cookie z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information