20 kwietnia 2014
English (United Kingdom)Polish (Poland)

LEGENDA

Gwiazdki * przy tytułach kompozycji oznaczają, że partytura utworu (wydana lub kserokopia rękopisu) znajduje się w zbiorach bibliotecznych Polskiego Centrum Informacji Muzycznej.

Urszula Kryger

postać

dnia

Urszula

Kryger

Paweł Mykietyn Pasja wg św. Marka na głosy i instrumenty

płyta

dnia

Paweł Mykietyn

Pasja wg św. Marka na głosy i instrumenty

Penderecki Krzysztof Jutrznia. Złożenie Chrystusa do grobu

kompozycja

dnia

Penderecki Krzysztof

Jutrznia. Złożenie Chrystusa do grobu

Robinson Ray, Winold Allen A Study of the Penderecki St. Luke Passion

książka

dnia

Robinson Ray, Winold Allen

A Study of the Penderecki St. Luke Passion

NOWA MUZYKA POLSKA

Logowanie



JSTOR online

JSTOR
Chcesz wejść?
Skontaktuj się z nami!

 

kompozytorzy (W)
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
Joanna Wnuk-Nazarowa, kompozytor, dyrygent i pedagog; ur. 28 maja 1949, Gdynia. Studiowała dyrygenturę i kompozycję w Akademii Muzycznej w Krakowie, którą ukończyła w 1974 pod kierunkiem Krzysztofa Pendereckiego. Studia uzupełniała w latach 1971-72 na mistrzowskich kursach dyrygentury u Hansa Swarowsky’ego w Austrii. Praktykę operową odbyła w Operze Śląskiej w Bytomiu w 1973. W latach 1973-74 była zatrudniona na stanowisku kierownika muzycznego w Teatrze Ludowym w Nowej Hucie, a w latach 1977-78 w Teatrze Starym w Krakowie. Od 1991 do 1997 sprawowała funkcję dyrektora naczelnego Państwowej Filharmonii w Krakowie. Była również konsultantem Rady Programowej Festiwalu Kraków 2000 oraz członkiem stowarzyszenia Villa Decius. Z rekomendacji Unii Wolności w latach 1997-99 zajmowała stanowisko Ministra Kultury i Sztuki. W czasie pełnienia swojego urzędu brała czynny udział w niezwykle ważnych forach międzynarodowych: światowym posiedzeniu UNESCO dotyczącym spraw kultury („Wielokulturowość społeczeństw”, Sztokholm 1998), światowym zjeździe ministrów kultury w Kanadzie („Nasza twórcza różnorodność”, Ottawa 1998) oraz spotkaniu ministrów kultury państw Unii Europejskiej (Linz 1998). W grudniu 1998 przewodniczyła polskiej delegacji na międzynarodowej konferencji w Waszyngtonie poświęconej zwrotowi majątku ofiarom holocaustu. Od 2000 jest dyrektorem naczelnym i programowym Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach.
W twórczości kompozytorskiej Joanny Wnuk-Nazarowej ważne miejsce zajmuje muzyka teatralna (m.in. Król umiera Eugène Ionesco, Mizantrop Moliera w Teatrze Starym, Ryszard III Wiliama Szekspira w Teatrze Wybrzeże), w tym do spektakli teatru telewizji (m.in. Sen srebrny Salomei Juliusza Słowackiego). Dokonała również szeregu opracowań muzycznych spektakli telewizyjnych (m.in. w reż. Kazimierza Kutza: Kolacja na cztery ręce, Antygona w Nowym Jorku, Emigranci, Wujaszek Wania, Ziarno zroszone krwią).
Od 1974 jest wykładowcą w Akademii Muzycznej w Krakowie i członkiem Zakładu Analizy i Interpretacji Muzyki. Brała udział w wielu seminariach i sesjach naukowych. Zajmowała się publicystyką, pisała prace naukowe (m.in. kilka publikacji o twórczości teatralnej Zygmunta Koniecznego). Jako dyrygent brała udział w ważnych międzynarodowych festiwalach (m.in. Warszawska Jesień, Oregon Bach Festival). Wielokrotnie wchodziła w skład jury Festiwalu Piosenki Religijnej „Cantate Deo” w Gliwicach.
Joanna Wnuk-Nazarowa została uhonorowana wieloma odznaczeniami i nagrodami, m.in. Złotym Krzyżem Zasługi, Srebrnym Medalem „Gloria Artis”, Złotym Medalem za Zasługi dla Obronności Kraju, Złotym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej, Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”, Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki III stopnia za działalność pedagogiczną.
kompozycje
Głos miłego mego, pieśń na 3-głosowy chór żeński (1968)
Wszech-kanon non-stop na dowolną ilość instrumentów dętych (od 3 wzwyż) (1970)
D.Z.W.M. na 13 wykonawców (1973)
Oh, dr Jekyll, oh, Mr Hyde na obój, organy i organy elektryczne (1973)
Lady Macbeth, pieśń na głos kobiecy oraz flet, klarnet, obój, fagot i perkusję (1974)
Solution na czterech aktorów i perkusję (1974)
Requiem II na sopran lub mezzosopran i wielką orkiestrę symfoniczną (1974)
Kwadryptyk podwójnostroikowy na obój, rożek angielski, fagot i kontrafagot (1975)
Precz?, utwór kwadrofoniczny (1980)
Życie i miłość poety, 10 pieśni romantycznych na alt, baryton i fortepian (1981-82)
Lamento per oboe e archi (1983-84)
Morze Śródziemne, żegnaj. Próba rekonstrukcji na dwie gitary i orkiestrę (1986)
Liedchen ohne Worte na harfę, klawesyn i fortepian (1994)
Miniatury na kwartet smyczkowy (1995)
o naskontaktnasi mecenasi

Copyright © 2002-2011 Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.

Informujemy, że strona polmic.pl korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z polityką prywatności. Użytkownicy naszego serwisu mogą określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w swojej przeglądarce. Korzystając z naszej strony, wyrażają oni zgodę na używanie cookie.

Akceptuję pliki cookie z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information