polmic logo 2009 250

newsletter
FB 50
XXVII Międzynarodowy Festiwal Młodych Laureatów Konkursów Muzycznych
8–25 października 2017 roku, Katowice
„Mózg Festival”
XIII Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej i Sztuk Wizualnych
Recital wokalny w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina
25 października 2017 roku, Warszawa

indeks osób (R)

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V W Y Z Ł

Eugeniusz Rudnik, kompozytor i reżyser dźwięku; ur. 28 marca 1933, Nadkole, zmarł 24 października 2016. W 1967 ukończył studia na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej.
Od 1955 pracował w Polskim Radiu w Warszawie, a od 1958 – w Studium Eksperymentalnym Polskiego Radia. W latach 1967-68 pracował w Studiu Muzyki Elektronicznej Westdeutscher Rundfunk w Kolonii. Od 1974 do 1975 prowadził ćwiczenia z technologii muzyki elektroakustycznej w Akademii Muzycznej w Warszawie, w latach 1994-95 wykładał w Centrum Dziennikarstwa w Warszawie.
Był pierwszym w Polsce realizatorem muzyki elektroakustycznej i współtwórcą tzw. polskiej szkoły muzyki elektroakustycznej. Współpracował przy realizacji wielu utworów elektroakustycznych, instalacji muzycznych oraz muzyki filmowej m.in. Krzysztofa Pendereckiego, Andrzeja Markowskiego, Włodzimierza Kotońskiego, Bogusława Schaeffera, Stanisława Radwana, Andrzeja Dobrowolskiego, Arne Nordheima. Był autorem bądź realizatorem ilustracji muzycznych do spektakli Teatru Polskiego Radia, Teatru Telewizji, ok. 300 ilustracji muzycznych do filmów. Jego utwory emitowane były w programach radiofonii polskich i zagranicznych, a filmy i programy telewizyjne z jego muzyką pokazywane w mediach polskich i zagranicznych.
Eugeniusz Rudnik otrzymał wiele nagród, m.in.: w 1970 – Prix Italia za kolażową ilustrację muzyczną do filmu baletowego Gry w układzie Conrada Drzewieckiego, w 1972 – I nagrodę za Mobile na taśmę (1972), w 1973 – III nagrodę za Ostinato na taśmę (1973), w 1984 – II nagrodę za balet radiowy Homo ludens (1985), w 1993 – „Euphonie d’Or” ponownie za Mobile na Międzynarodowym Konkursie Muzyki Elektroakustycznej w Bourges we Francji, w 2002 – I nagrodę (razem z Marią Brzezińską) za słuchowisko radiowe Przyjaciółki z Żelaznej ulicy na XVII Międzynarodowym Katolickim Festiwalu Filmów i Multimediów oraz na Festiwalu „Dwa Teatry” w Gdańsku. Ponadto został uhonorowany Nagrodą I stopnia Przewodniczącego Komitetu do Spraw Radia i Telewizji za całokształt twórczości dla radia i telewizji w dziedzinie muzyki elektroakustycznej (1987), „Złotym Mikrofonem” za osiągnięcia w dziedzinie sztuki radiowej oraz za autonomiczną muzykę eksperymentalną (1993), w 2000 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

kompozycje

Lekcja I, utwór „ars acustica” (1959)
Collage na taśmę (1965)
Korzeń na taśmę (1965)
Lekcja II, utwór „ars acustica” (1965)
Dixi na taśmę (1967)
Rondo na taśmę (1969)
My, utwór „ars acustica” (1970)
Muzyka do filmu baletowego Gry w reżyserii Grzegorza Lasoty (1970)
Divertimento na taśmę (1971)
Mobile na taśmę (1972)
Ostinato na taśmę (1972)
Aulodia (1972)
Ekecheiria - szkic do portretu Mistrza (1972 - 198)
Wokale (1973)
Ring na taśmę (1974)
Ring II na taśmę (1974)
Martwa natura z ptakiem na taśmę (1974)
Nokturn na taśmę (1975)
Muzyka do spektaklu Epitafium dla Juana z choreografią Conrada Drzewieckiego (1975)
Muzyka do spektaklu Mane thekel fares z choreografią Jerzego Makarowskiego (1975)
Cztery poematy (1976)
Cztery poematy (1976)
Ready made na taśmę (1977)
Moulin diabolique (1979)
Etude de l'aspirine parisienne (1979)
Omagio  all'anonimo [wpsólnie z R.Szeremetą] (1979)
Tryptyk (pamięci Franca Evangelistiego) na taśmę (1980)
Berceuse na taśmę (1982)
Elegia - ofiarom wojny (1982)
Kamienne epitafium, utwór „ars acustica” (1984)
Homo ludens, balet radiowy (1984)
Podzwonne – pamięci Andrzeja Markowskiego na taśmę (1984)
Gilotyna, utwór „ars acustica” (1989)
Guillotine - dg (1989)
Via Crucis na taśmę (1990)
Ptacy i Ludzie, etiuda koncertowa na czworo artystów, troje skrzypiec, dwa słowiki, nożyczki i garncarkę ludową (1992)
Pan Jezus niewierzących, utwór „ars acustica” (1992)
Panichida - pamięci Jerzego Bienieckiego (1994)
Annus Mirabilis, utwór „ars acustica” (1995)
Sekunda wielka - mała suita dokumentalna dla dorosłych, utwór „ars acustica” (1995)
Diewuszka, wasze dokumienty, utwór „ars acustica” (1995)
Przyjaciółki z żelaznej ulicy, utwór „ars acustica” (1995)
Pourquoi Cocteau (1997)
Homo radiophonicus - radiowa ballada dokumentalna (1998)
Peregrynacje Pana Podchorążego albo Nadwiślańskie Żarna [wersja polska], utwór „ars acustica” (1999)
Jesień ludów (1999)
Die Wanderungen des Herr Fähnrich oder Die Mühlsteine an der Weichsel [wersja niemiecka], utwór „ars acustica” (2001)
Śniadanie na trawie w grocie Lascaux na taśmę (2002)
Agonia pastoralna na taśmę (2003)
Johna pamięci rapsod frywolny na taśmę (2004)
Manewry albo Dama i huzary, liryczny poemat dźwiękowy na taśmę (2004)
Ecce homo na taśmę (2005)
Epitafium - zamęczonym w kamiennym piekle Gross Rosen na taśmę (2005)
Ruratiroum (2006)
Epilogos, kompozycja kolektywna na taśmę (2007)
Neomobile na taśmę (2007)
Larum - „Dlaboga, co się stało z Wami, Żołnierze?” na taśmę (2008)
Jan III Sobieski  i towarzysze broni (2008)
Dzięcielina pałała na taśmę (2010)
ERdada 80/50/39'40 na taśmę (2012)
Im Gedanken an Arne Nordheim - Memini tui na taśmę (2013)

literatura wybrana

Gąsiorowska Małgorzata Rudnik Eugeniusz w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „pe-r”, PWM, Kraków 2004