28 kwietnia 2017
English (United Kingdom)Polish (Poland)
Katarzyna Szwed

postać

dnia

Katarzyna

Szwed

Bembinow, Borzym Jr, Szwed, Janiak, Kościów, Zamuszko, Zubel, Szmytka real life song

płyta

dnia

Bembinow, Borzym Jr, Szwed, Janiak, Kościów, Zamuszko, Zubel, Szmytka

real life song

NOWA MUZYKA POLSKA

Logowanie



JSTOR online

JSTOR
Chcesz wejść?
Skontaktuj się z nami!

 

indeks osób (K)
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
Paweł Kochański, skrzypek i pedagog; ur. 30 sierpnia 1887, Odessa; zm. 12 stycznia 1934, Nowy Jork. Początkowo uczył się gry na skrzypcach pod kierunkiem ojca, od 1894 zaś u Emila Młynarskiego w szkole Cesarskiego Towarzystwa Muzycznego w Odessie. W 1898 przeniósł się do Warszawy, gdzie odbył się jego pierwszy publiczny występ entuzjastycznie przyjęty przez słuchaczy i krytyków. Od 1901 do 1903 był koncertmistrzem w nowo powstałej Orkiestrze Filharmonii Warszawskiej. W 1903 uzupełniał studia pod kierunkiem Cezara Thomsona w Konserwatorium w Brukseli, które ukończył z najwyższym odznaczeniem. Następnie wyruszył w podróż koncertową po Belgii, Francji, Hiszpanii, Portugalii, Grecji, Egipcie, Turcji, Niemczech, Austrii i Anglii. W 1907 powrócił do Warszawy i objął stanowisko profesora gry na skrzypcach w Konserwatorium. W 1910 zadebiutował jako dyrygent, prowadząc przez 3 letnie miesiące Orkiestrę Filharmonii Warszawskiej w Majorenhoffie koło Rygi. Odbył też kolejne podróże koncertowe do Berlina, Lipska, Wiednia, Glasgow, Edynburga, Londynu i Petersburga.
Po wybuchu I wojny światowej zimą 1914 wyjechał do Rosji. Od 1914 do 1915 przebywał w majątku Józefa Jaroszyńskiego (od którego otrzymał skrzypce Stradivariusa), w Tymoszówce – rodzinnej posiadłości Szymanowskich oraz Kijowie, gdzie koncertował. W latach 1916-18 mieszkał w Petersburgu – tu prowadził, jako następca Leopolda Auera, klasę skrzypiec w Konserwatorium, od 1917 na stanowisku profesora. W tym czasie zaprzyjaźnił się z Sergiuszem Prokofiewem, który pisząc swój I Koncert skrzypcowy korzystał z rad i wskazówek Kochańskiego. Jesienią 1918 przeniósł się do Kijowa, w którym dał, w ciągu kilku miesięcy, prawie 90 koncertów. Pod koniec 1919 powrócił do kraju; koncertował w Warszawie, Krakowie i Lwowie. Z Polski wyjechał w maju 1920. Po krótkim pobycie w Paryżu, Londynie i Brukseli w styczniu 1921 udał się w pierwszą podróż do Stanów Zjednoczonych. Jego debiut w Carnegie Hall w Nowym Jorku 14 lutego 1921 zakończył się ogromnym sukcesem. Odtąd koncertował w Stanach Zjednoczonych i krajach Ameryki Południowej. W 1924 osiedlił się na stałe w Nowym Jorku. Tam też objął klasę skrzypiec w Juilliard Graduate School. W 1927 otrzymał Krzyż Oficerski Polonia Restituta, w 1933 – francuską wstęgę kawalera Legii Honorowej.
Repertuar Pawła Kochańskiego obejmował prawie całą literaturę skrzypcową – od utworów dawnych do najnowszych. Grał koncerty z orkiestrą, utwory solowe, uprawiał kameralistykę (m.in. z Harrym Neuhausem, Arturem Rubinsteinem, Pablo Casalsem, Jacquesem Thibaud). Wiele utworów zostało mu dedykowanych lub specjalnie dla niego napisanych – należą do nich I Sonata na skrzypce i fortepian Arnolda Baxa, Mazur-oberek D-dur na skrzypce i orkiestrę Aleksandra Głazunowa, 5 Melodii op. 35 bis Sergiusza Prokofiewa, Prélude et Ronde des Princesses na skrzypce i fortepian, Berceuse na skrzypce i fortepian, Suita włoska na skrzypce i fortepian oraz Gavott con 2 variazioni na skrzypce i fortepian Igora Strawińskiego, Mity op. 30 na skrzypce i fortepian oraz I Koncert skrzypcowy op. 35 Karola Szymanowskiego. Kochański jest autorem transkrypcji skrzypcowych utworów Szymanowskiego (Pieśń kurpiowska, Taniec z „Harnasiów”, Pieśń Roksany z opery Król Roger), a także wielu innych dzieł, m.in. Georgesa Bizeta, Manuela de Falli, Maurice’a Ravela, Fryderyka Chopina, Franza Schuberta, Aleksandra Skriabina. Napisał również kadencje do dwóch koncertów skrzypcowych – op. 35 i 61 Karola Szymanowskiego.

aktualizacja: czerwiec 2007
literatura wybrana
Chylińska Teresa Dzieje przyjaźni. Korespondencja Karola Szymanowskiego z Pawłem i Zofią Kochańskimi.Źródła pamiętnikarsko-literackie do dziejów muzyki polskiej, t. XI, PWM, Kraków 1971
Chylińska Teresa Kochański Paweł.w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „klł”, PWM, Kraków 1997
o naskontaktnasi mecenasi

Copyright © 2002-2011 Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.

Informujemy, że strona polmic.pl korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z polityką prywatności. Użytkownicy naszego serwisu mogą określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w swojej przeglądarce. Korzystając z naszej strony, wyrażają oni zgodę na używanie cookie.

Akceptuję pliki cookie z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information