polmic logo 2009 250

newsletter
FB 50
XXV Festiwal Muzyki Kameralnej „Kwartet Śląski i jego goście”
15–26 listopada 2017, Katowice
„Mózg Festival”
XIII Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej i Sztuk Wizualnych
XII Międzynarodowy Festiwal im. Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego
17 listopada - 3 grudnia 2017
Jubileuszowy AŻ Festiwal
24 listopada – 10 grudnia 2017, Łódź
Nadzwyczajny koncert z okazji Roku Feliksa Nowowiejskiego „Profesor Mieczysław Nowakowski in memoriam”
24 listopada 2017, Warszawa
Finał Festiwalu „Obrazy z Conrada”
26 listopada 2017, Warszawa
Mistrzowie instrumentalistyki w cyklu koncertowym „Środa na Okólniku”
29 listopada 2017, Warszawa
Muzyka fortepianowa twórców z warszawskiej uczelni muzycznej
3 grudnia 2017, Warszawa
„Od Elsnera do Moryto”
4 grudnia 2017, Warszawa
I Międzynarodowy Konkurs Duetów Organowych „Per organo a quattro mani”
15–20 kwietnia 2018, Nowy Sącz

kompozycje (M)

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T V W X Z Ł


Bujarski Zbigniew

Musica domestica



na 18 instrumentów smyczkowych

(1977)

14'47"


POSŁUCHAJ


wydanie drukiem: Polskie Wydawnictwo Muzyczne SA, Kraków

Musica domestica, utwór na 18 instrumentów smyczkowych, została skomponowana na zamówienie festiwalu „Warszawska Jesień” dla Polskiej Orkiestry Kameralnej Jerzego Maksymiuka.

Musica domestica jest kompozycją jednoczęściową, złożoną z szeregu sekcji, które można by określić jako „wyczekiwania” i „zdarzenia”. Mimo że owe „wyczekiwania” i „zdarzenia” mogłyby sugerować osobisty, domowy diariusz dźwiękowy, w istocie nim nie są. Wieloznaczny tytuł utworu w zasadzie nie określa treści, jakie w popularnym rozumieniu należałoby z nim wiązać.

Stany bezruchu, wyczekiwania, przygotowują kolejne akcje zdarzeń, mających różne założenia formalne i techniczne. Dlaczego więc tytuł Musica domestica? Przywiązuję wielką wagę do miejsc, w których żyję – nie zawsze żyję i działam tam, gdzie chciałbym żyć i działać – mam swoje wyobrażenia miejsc idealnych, choć może nieistniejących, które chciałbym nazwać swoim domem – domem mojej wyobraźni.

P.S. Być może krytyczny i kąśliwy słuchacz zechce posłużyć się określeniem „wyczekiwanie” i „zdarzenie” ironicznie, stwierdzając, że przez cały utwór wyczekiwał zdarzenia, którego nie doświadczył; dla niego więc będzie to po prostu wyczekiwanie, jakże częste w naszym życiu – bez zdarzeń.

Zbigniew Bujarski ( tekst w książce programowej „Warszawskiej Jesieni” 1977)

Utwór rekomendowany przez Międzynarodową Trybunę Kompozytorów, Paryż 1978.