polmic logo 2009 250

newsletter
FB 50
XXV Festiwal Muzyki Kameralnej „Kwartet Śląski i jego goście”
15–26 listopada 2017, Katowice
XII Międzynarodowy Festiwal im. Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego
17 listopada - 3 grudnia 2017
Konferencja Naukowa „(Od)głosy współczesności. Muzyka wokalno-instrumentalna początku XXI wieku”
17 listopada 2017, Szczecin
Jubileuszowy AŻ Festiwal
24 listopada – 10 grudnia 2017, Łódź
Warszawska premiera oratorium „Znalezienie Świętego Krzyża” Feliksa Nowowiejskiego
24 listopada 2017, Warszawa
I Międzynarodowy Konkurs Duetów Organowych „Per organo a quattro mani”
15–20 kwietnia 2018, Nowy Sącz

kompozycje (K)

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T V W X Z Ł


Kotoński Włodzimierz

Koncert na skrzypce i orkiestrę


wydruk komputerowy, s. 58 (partytura)

POSŁUCHAJ
W 1959 roku, w Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia, jako jedna z pierwszych zrealizowanych tam kompozycji, powstała Etiuda konkretna (na jedno uderzenie w talerz), którą Włodzimierz Kotoński zapisał się na trwałe w historii muzyki. Potem skomponował jeszcze wiele eksperymentalnych utworów, a po latach wspominał tamten czas w zupełnie innym stylistycznie kontekście:
„W połowie lat 50-tych dostałem zamówienie z Ministerstwa Kultury i Sztuki na napisanie koncertu skrzypcowego. Z zamówienia się wycofałem, koncertu nie napisałem. Jednak gdzieś w papierach pozostał po nim ślad i przez następnych 20 lat w różnych spisach moich utworów pojawiał się ten nieistniejący koncert. Doszedłem do wniosku, że będę go musiał kiedyś napisać. I przyszedł taki czas w połowie lat 90-tych. Oczywiście jest to zupełnie inny koncert. W swoich ramach prawie klasyczny: wirtuozowski, 3-częściowy, z dwiema kadencjami. Język muzyczny jest jednak dwudziestowieczny, ewoluujący ku neo-politonalności i neo-polirytmii. Koncert przeleżał się w szufladzie. Ale w końcu znalazł najwłaściwszego wykonawcę w osobie wspaniałej skrzypaczki, Wandy Wiłkomirskiej. Tej samej, dla której miał być przeznaczony tamten nie napisany przed czterdziestu kilku laty koncert.”
Koncert na skrzypce i orkiestrę miał swoje prawykonanie na koncercie „Warszawskiej Jesieni” w 2000 roku. Grała – oczywiście – Wanda Wiłkomirska, z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Śląskiej pod dyrekcją Mirosława Jacka Błaszczyka.