polmic logo 2009 250

newsletter
FB 50
III Festiwal Kwadrofonik
14–15 grudnia 2017, Warszawa
III Międzynarodowy Festiwal Chóralny Muzyki Adwentowej i Świątecznej „Mundus Cantat Sopot”
15–17 grudnia 2017 roku, Sopot
II Album muzyki współczesnej dla młodych wykonawców
16 grudnia 2017, Wrocław
I Międzynarodowy Konkurs Duetów Organowych „Per organo a quattro mani”
15–20 kwietnia 2018, Nowy Sącz

omówienia utworów (L)

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T V W X Z Ł


Augustyn Rafał

Long Island Rail Road


na skrzypce i przedmioty towarzyszące

(1984)
Pełny tytuł utworu Rafała Augustyna to opis trasy kolejowej wraz z nazwiskami dwóch wybitnych skrzypków: „Long Island Rail Road. From Pennsylvania Station, N.Y.C. to Port Jefferson, Suffolk, L.I.. (eastbound); Change Huntington or from Nathan Milstein to Paul Zukofsky”. Ten muzyczny dowcip jest dla Augustyna bardzo charakterystyczny: pozamuzyczna inspiracja, wyczulony zmysł dramaturgiczny oraz inteligentne przymrużenie oka zamiast patosu to cechy wielu jego utworów. Jednak zawsze ważna jest jakość warsztatu: „Wypowiedź kompozytorską traktuję bardzo poważnie - mówi Rafał Augustyn - nawet wówczas, kiedy utwór ma lżejszy charakter. Są utwory lepsze i gorsze, ważniejsze i mniej ważne, ale staram się nie puszczać bzdur.” Long Island Rail Road miała swoje prawykonanie w Muzeum Narodowym we Wrocławiu w lutym 1984 roku podczas XIV Festiwalu Polskiej Muzyki Współczesnej „Musica Polonica Nova”. Solistą był Zbigniew Szufłat. W 2002 roku utwór Rafała Augustyna znalazł się w programie 45 „Warszawskiej Jesieni”. Kompozytor napisał w książce programowej:

Long Island Rail Road... to popularna kolejka dojazdowa, obsługująca podróżnych zmierzających do Nowego Jorku z różnych stron Long Island. Kompozytor korzystał z niej wielokrotnie w czasie swego kontraktu na uniwersytecie w Stony Brook; udało mu się więc zapamiętać wszystkie, a przynajmniej większość mijanych stacji i widoków. Są one, w miarę możliwości, zasugerowane w muzyce, a «zapowiadane» wyświetlanymi na ekranie napisami - jest to więc rodzaj niemego filmu bez obrazu albo ścieżki dźwiękowej bez filmu. Podróż z Nowego jorku do Port Jefferson odbywa się z przesiadką (w każdym razie tak było w latach 1979-80). Wagony do Huntington, względnie nowoczesne, mknęły wówczas gładko i żwawo, natomiast wagony do Port Jefferson, ciężkie i staroświeckie, chybocząc się na torach wydobywały z siebie mnóstwo nieoczekiwanych dźwięków, niekiedy fascynujących. Dlatego obie części utworu, przed i po Huntington, powinny bardzo się od siebie różnić pod względem tempa, artykulacji i ogólnego nastroju.”

Na „Warszawskiej Jesieni” Long Island Rail Roud... Rafała Augustyna grała duńska skrzypaczka Christine Michaela Pryn.