polmic logo 2009 250

newsletter
FB 50
XXVII Międzynarodowy Festiwal Młodych Laureatów Konkursów Muzycznych
8–25 października 2017 roku, Katowice
„Mózg Festival”
XIII Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej i Sztuk Wizualnych
Recital wokalny w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina
25 października 2017 roku, Warszawa

kompozycje (U)

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T V W X Z Ł


Edward Bogusławski

Utwory wybrane


Concerto classico per archi
Concerto-Fantasia per contrabasso e archi
Canzoni d’amore per voce recitazione, soprano, flauto, batteria e archi


Wyk.: Ewa Biegas - sopran, Grażyna Jursza - flet, Aleksander Gabryś - kontrabas, Orkiestra Kameralna “Camerata Impuls”, dyr. Małgorzata Kaniowska
* Polskie Radio Katowice 2004 - PRK CD064, DDD 60'00"
Edward Bogusławski (1940-2003) był jednym z czołowych polskich kompozytorów współczesnych związanych ze Śląskiem, a dokładniej z Katowicami. Absolwent katowickiej Akademii Muzycznej, a następnie długoletni jej wykładowca i prorektor, przewodniczący katowickiego oddziału Związku Kompozytorów Polskich, był jednym z najbardziej zasłużonych twórców dla rozwoju kultury muzycznej tego regionu. Pozostawił po sobie dorobek kompozytorski obejmujący ponad 70 utworów. Na niniejszej płycie zostały nagrane trzy jego dzieła pochodzące z ostatniego okresu twórczości, łączącego elementy klasyczne (nawiązania do tradycyjnych form i technik) oraz nowe. Wszystkie powstały na specjalne zamówienia, z myślą o konkretnych muzykach, którzy wykonują je też w omawianym nagraniu.
Concerto-fantasia napisane zostało w 1999 roku na prośbę znanego polskiego kontrabasisty – Aleksandra Gabrysia. Kompozytor zestawił w nim aleatoryzm i elementy sonoryzmu z tradycyjną techniką koncertującą. Najwcześniejsze na płycie Concerto classico z 1995 roku, jak również najpóźniejsze Canzoni d’amore, będące jedną z ostatnich kompozycji Bogusławskiego, skomponowaną w latach 2002-2003, powstały natomiast dla Orkiestry Kameralnej „Camerata Impuls” i jej dyrygentki – Małgorzaty Kaniowskiej. Concerto classico napisany został z okazji jubileuszu 5-lecia zespołu, a jego tytuł dokładnie wskazuje na cechy utworu – „classico” odnosi się do zastosowanej klasycznej 3-częściowej formy i spokojnego, konsonansowego brzmienia. Canzoni d’amore natomiast są rezultatem zamówienia, jakie Kaniowska wystosowała do kompozytora w związku z jego koncertem monograficznym organizowanym na okoliczność 40-lecia pracy artystycznej. Wokalno-instrumentalna kompozycja do poetyckich tekstów Safony nie doczekała się jednak wykonania, bo trzy miesiące po jej napisaniu Bogusławski zmarł i zapowiadany koncert już się nie odbył. „Camerata Impuls” pod batutą swojej dyrygentki zaprezentowała po raz pierwszy Canzoni d’amore dopiero pod koniec 2004 roku w związku z nagraniem niniejszej płyty, a w publikacji Iwony Bias, Moniki Biedy i Anny Stachury pt. Emocja utkana z dźwięku. Edward Bogusławski: życie – dzieło (wyd. Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie, 2005) Kaniowska zwierzyła się: „Brak mi pogawędek z profesorem o muzyce i życiu, brak mi jego poczucia humoru i jego wsparcia, trudno mi pogodzić się z myślą, że nie napisze już żadnego utworu dla mnie, mojego zespołu, moich przyjaciół. Pozostaje mi żyć dalej tak, abym miała odwagę na końcu życiowej drogi przywołać słowa wieńczące Canzoni d’amoreLos dał mi pełną blasku miłość i pięknie żyć pozwolił”.