27 marca 2017
English (United Kingdom)Polish (Poland)
Stanisław Bromboszcz

postać

dnia

Stanisław

Bromboszcz

Stanisław Bromboszcz Muzyka kameralna

płyta

dnia

Stanisław Bromboszcz

Muzyka kameralna

Długosz Magdalena  Zakopane Liryki

kompozycja

dnia

Długosz Magdalena

Zakopane Liryki

Logowanie



JSTOR online

JSTOR
Chcesz wejść?
Skontaktuj się z nami!

 

z historii muzyki polskiej

Opera polska

Opera - nowy, barokowy gatunek muzyczny - pojawiła się w Polsce za sprawą królewicza Władysława Wazy już w 1628 roku. Na dworze króla Zygmunta III wystawiono wówczas "idyllę rybacką" nieznanych dzisiaj autorów, zatytułowaną Galatea. W 1635 zainaugurował działalność teatr króla Władysława IV Wazy - z okazji podpisania traktatu pokojowego z Moskwą wystawiono utwór pod tytułem Giuditta. Nie zachowała się żadna opera z tamtych czasach, wiemy jednak, że do śmierci Władysława IV w roku 1648 wystawiono ich na dworze królewskim kilkanaście. Autorem librett był przeważnie sekretarz królewski Virgilio Puccitelli, muzykę pisali członkowie królewskiej kapeli - między innymi słynny kompozytor włoski Marco Scacchi - partie wokalne wykonywali znakomici włoscy śpiewacy. Warszawa była po Florencji, Rzymie, Mantui i Bolonii piątym miastem w Europie kultywującym ten nowy gatunek muzyczny. Później niż w stolicy Polski opera pojawiła się w Wenecji!
Hasse JAPo śmierci Władysława IV, wielkiego mecenasa teatru, zainteresowanie operą zmalało. Najazd Szwedów w latach 1655-60 przerwał całkowicie działalność opery dworskiej. Później, za panowania królów Michała Korybuta Wiśniowieckiego i Jana III Sobieskiego, przedstawienia odbywały się sporadycznie. Dopiero August III Sas przywrócił operowy blask Warszawie. Na jego dworze działał w latach 1730-63 jeden z najbardziej cenionych wówczas kompozytorów europejskich, Johann Adolf Hasse (na zdjęciu). Opery Hassego wystawiały wszystkie teatry operowe od Palermo po Petersburg i od Lizbony po Moskwę. Specjalnie dla Warszawy napisał Hasse operę Zenobia, w której sięgnął po tekst najwybitniejszego librecisty wszech czasów, Pietra Metastasia.
Sprzyjał operze również ostatni król Polski, Stanisław August Poniatowski. To za jego panowania powstała w Warszawie cała sieć teatrów, w których od roku 1778 zaczęto wystawiać obok oper włoskich dzieła polskich twórców. Najpierw była "śpiewogra" z tekstem Wojciecha Bogusławskiego i muzyką Macieja Kamieńskiego pod tytułem Nędza uszczęśliwiona, potem pierwsza pełnospektaklowa opera Cud mniemany czyli Krakowiacy i Górale Bogusławskiego i Jana Stefaniego. Odtąd na scenie warszawskiego Teatru Narodowego, a także innych teatrów w całej Polsce, pojawiało się coraz więcej oper polskich. W roku 1840 polski repertuar operowy liczył już ponad 220 tytułów!
Jednak dopiero Stanisław Moniuszko stworzy polską operę na najwyższym poziomie. Halka z 1848 roku, wystawiona w nowej wersji w roku 1858 oraz Straszny dwór z roku 1865 to najważniejsze jego dzieła, łączące wysokiej klasy europejski warsztat kompozytorski z narodowymi treściami.

 

o naskontaktnasi mecenasi

Copyright © 2002-2011 Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.

Informujemy, że strona polmic.pl korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z polityką prywatności. Użytkownicy naszego serwisu mogą określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w swojej przeglądarce. Korzystając z naszej strony, wyrażają oni zgodę na używanie cookie.

Akceptuję pliki cookie z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information