Polmic - FB

wykonawcy (O)

A B C D E F G H I J K L Ł M N O P R S T U W Z

Ewa Osińska, pianistka; ur. 22 marca 1941, Warszawa. W latach 1960-65 studiowała grę na fortepianie w klasie Zbigniewa Drzewieckiego i Ryszarda Baksta w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Jednocześnie, od 1960 do 1963, studiowała na Wydziale Filologii Romańskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Studia pianistyczne uzupełniała w latach 1968-72 w Conservatoire Européen w Paryżu pod kierunkiem Vlado Perlemutera i Suzanne Roche, które ukończyła dyplomem Prix d’Excellence.
Jest laureatką II nagrody (I nie przyznano) na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Alfredo Caselli w Neapolu (1968) oraz I nagrody i nagrody specjalnej za interpretację muzyki hiszpańskiej na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Jaén (1972).
Ewa Osińska działalność koncertową rozpoczęła w 1965. Występowała w kraju oraz za granicą – Węgry, Rumunia, Bułgaria, Anglia (Queen Elisabeth Hall i Wigmore Hall w Londynie), Niemcy (Gewandhaus w Lipsku), Rosja, Włochy (Teatro San Carlo w Neapolu), Francja (Théâtre des Champs-Elysées, Salle Pleyel i Salle Gaveau w Paryżu), Czechy, Meksyk, Stany Zjednoczone i Japonia. Współpracuje z wieloma renomowanymi orkiestrami, m.in. Suisse Romande, BBC, Filharmonia Narodowa, Leipzig Rudfunk, Tokyo Symphony Orchestra, Capitol de Toulouse, Sinfonia Varsovia, Ensemble Orchestral de Paris, Orchestra Nacional de Mexico, Kremlin Chamber Orchestra, grając pod batutą takich artystów, jak Jerzy Maksymiuk, Jerzy Katlewicz, Stefan Marczyk, Stanisław Wisłocki, Jerzy Semkow, Jacek Kaspszyk, Wojciech Michniewski, Kasuyoshi Akijama, Jean Claude Bernede, Horst Neuman, Michel Plasson, Wasyl Stefanow, Ion Voicu, Barry Wordsworth. Brała udział w festiwalach muzycznych w Meksyku (1982, 1989, 1993), Nohant (1986, 1992, 1999), Echternach (1989, 1992), Dusznikach-Zdroju (1989, 1993), Turynie (1990), Waszyngtonie (1999) i Gaming (2000).
Repertuar artystki obejmuje przede wszystkim utwory Johanna Sebastiana Bacha, Wolfganga Amadeusa Mozarta, Felixa Mendelssohna-Bartholdy, Fryderyka Chopina, Roberta Schumanna, Isaaca Albéniza, Karola Szymanowskiego, Aleksandra Tansmana, Sergiusza Prokofiewa. Była pierwszą wykonawczynią Sonaty fortepianowej nr 1 Dmitrija Szostakowicza w Warszawie, Londynie, Paryżu i Lozannie. Tomasz Sikorski zadedykował jej utwór Eufonia na fortepian solo, który po raz pierwszy wykonała w 1989 na Festiwalu Muzyki Współczesnej w Alicante w Hiszpanii. Ponadto występowała z recitalami ze śpiewaczką Teresą Żylis-Garą we Francji.
Dokonała nagrań archiwalnych dla rozgłośni radiowych w Londynie (BBC), Paryżu (Radio France), Lozannie (Suisse Romande), Turynie (RAI), Mediolanie i Stanach Zjednoczonych, Telewizji Polskiej (Tansman), jak również wytwórni fonograficznych – Sony Classical, Cassiopée, Columbia Japan i Polskie Nagrania.
Ewa Osińska brała udział w pracach jury międzynarodowych konkursów pianistycznych w Jaén, Palma de Mallorca, Porto, Bydgoszczy (Artur Rubinstein in memoriam), Walencji. Prowadziła kursy mistrzowskie dla pianistów w Osace, mieście Meksyku oraz Bydgoszczy.
Jest członkiem Fundacji Kultury Polskiej w Warszawie od 1987, tj. od roku jej założenia. W latach 1995-98 pełniła obowiązki prezesa reaktywowanego Stowarzyszenia Muzyków Polskich w Paryżu. W 1999 współorganizowała obchody 150-tej rocznicy śmierci Fryderyka Chopina we Francji.
W 1997 pianistka została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

aktualizacja: maj 2008



Strona internetowa artystki: www.ewaosinska.com