Polmic - FB

indeks osób (C)

A B C D E F G H I J K L Ł M N O P R S T U V W Y Z

Barbara Chmara-Żaczkiewicz, muzykolog; ur. 11 grudnia 1933 w Poznaniu. Studiowała muzykologię na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu u Adolfa Chybińskiego i Marii Szczepańskiej (1951-1954) oraz na Uniwersytecie Warszawskim u Zofii Lissy i Józefa M. Chomińskiego (1954-1957), gdzie w 1959 uzyskała stopień magistra na podstawie pracy pt.: Nokturny Fielda a Chopina. W 1969 roku uzyskała stypendium Rządu Węgierskiego i spędziła dwa miesiące w Budapeszcie jako obserwator węgierskich dokonań w dziedzinie umuzykalniania młodzieży na różnych szczeblach edukacji. W okresie od X 1975 do 31 VIII 1976 przebywała w Austrii dzięki stypendium przyznanemu przez Bundesministerium für Wissenschaft und Forschung, które wykorzystała na poszukiwanie źródeł dla polskiej kultury muzycznej.
W latach 1955-1966 pracowała jako nauczyciel historii muzyki, literatury i form muzycznych w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im. J. Elsnera w Warszawie. Przez szereg lat (1955-1993) była prelegentem w koncertach szkolnych organizowanych przez ówczesną Estradę Kameralną Filharmonii Narodowej w siedzibie i poza siedzibą tej instytucji i równocześnie członkiem, a później także przewodniczącą rady artystyczno-programowej Estrady Kameralnej Filharmonii Narodowej.
Barbara Chmara-Żaczkiewicz brała udział w licznych pracach wspierających i unowocześniających procesy dydaktyczne placówek kształcenia muzycznego różnego typu. Na zlecenia Ministerstwa Kultury i Sztuki przygotowała projekty programu przedmiotu „formy muzyczne” dla liceów i szkół muzycznych II stopnia (1968) i na kwalifikowany kurs dla sekcji dyrygentów orkiestr dętych i dyrygentów chórów (1969). Pełniła funkcję sekretarza Komisji Zagadnieniowej Prelegentów przy Zarządzie Głównym SPAM (1968-1978), która opracowywała coroczną tematykę szkolnych koncertów dla wszystkich filharmonii w kraju. Hospitowała także owe koncerty, dbając o poziom wygłaszanych nań prelekcji. Współpracowała z Komitetem Głównym Olimpiady Artystycznej i Centralnym Ośrodkiem Pedagogicznym Szkolnictwa Artystycznego. Współpracowała ponadto jako stały recenzent z Wydawnictwami Szkolnymi i Pedagogicznymi, oceniając podręczniki do przedmiotu „muzyka” dla szkół wszystkich szczebli oraz przewodniki metodyczne dla nauczycieli (do 1981). Wielokrotnie występowała na konferencjach naukowych; jest autorką licznych haseł encyklopedycznych (w m.in. Encyklopedii Muzycznej PWM, The New Grove Dictionary of Music and Musicians oraz Die Musik in Geschichte und Gegenwart).
Barbara Chmara-Żaczkiewicz jest członkiem Związku Kompozytorów Polskich (od 1977) oraz Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków SPAM (od 1960), gdzie zasiadała w Zarządzie Głównym VIII (1977-1981) i X kadencji (1984-1988), odpowiadając za kontakty międzynarodowe Stowarzyszenia. Należała także do Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego oraz Sekcji Polskiej ISME (International Society for Music Education).
Za całokształt pracy w Filharmonii Narodowej została uhonorowana Złotym Krzyżem Zasługi (1984)

publikacje

książki

Mieczysław Karłowicz. Katalog tematyczny i bibliografia (wspólnie z Andrzejem Spózem i Kornelem Michałowskim), PWM, Kraków 1986
artykuły

Das Problem der Agogik der Nocturni den Field und Chopin w: The Book of the Ist International Musicological Congress, Warszawa 1963
Do genezy nokturny instrumentalnego przed Chopinem w: F.F. Chopin (red. Zofia Lissa), Uniwersytet Warszawski, Warszawa 1960
Dzień otwartych drzwi w austriackiej Bibliotece Narodowej, „Ruch Muzyczny” 1976 nr 3
Franciszek Kleczyński, kompozytor polski z przełomu XVIII i XIX wieku, „Zeszyty naukowe PWSM” z. 18, Katowice 1978
Jan Babtysta Kleczyński (1756-1828). Notatki i życiu i stylu twórczości w: Język, system, styl, forma w muzyce. Materiały z sesji naukowej cz. VI i VII (red. Violetta Przech), Wydawnictwo Uczelniane Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy, Bydgoszcz 2003
Jeszcze o rodzinie Bahdanowiczów, „ Muzyka” 1984 nr 4
Kształcenie muzyczne na Węgrzech. Charakterystyka i próba oceny w: Materiały informacyjno-dyskusyjne COPSA” z. 33, Warszawa 1971
Liryka wokalna w: Z życia i twórczości Mieczysława Karłowicza. Studia i materiały (red. Elżbieta Dziębowska), PWM, Kraków 1970
Mieczysław Karłowicz w opini krytyków wiedeńskich, „Muzyka” 1979 nr 1
Rękopisy nieznanych kompozycji Johanna Namiesky’ego, „Muzyka” 1979 nr 1
Szkolne audycje muzyczne, „Muzyka” 1963 nr 3-4
The activity of the National Philharmonic in Warsaw in the field of music propagation w: Music education in Poland, ISME, Kraków 1972
Transkrypcje fortepianowe Melcera w świetle transkrypcji Liszta w: „Muzyka fortepianowa 3”, Prace specjalne PWSM, Gdańsk 1977
Z Węgier. Jeszcze raz o wychowaniu muzycznym (wspólnie z A. Kaźmierczakiem), „Ruch Muzyczny” 1970 nr 11
recenzje, polemiki, komentarze, sprawozdania

Aleksander Frączkiewicz, Franciszek Skołyszewski: Formy muzyczne t. 1-2, „Muzyka” 1968 nr 2
Historia muzyki powszechnej. Tom II: Barok, klasycyzm (red. Józef M. Chomiński), „Muzyka” 1965 nr 4
Katalog rękopisów Biblioteki Publicznej im. H. Łopacińskiego w Lubline, cz. VI: Spuścizna Aleksandra Bryka (opr. Włodzimierz Pigła, red. Jan Smolarz) Lublin 1997, „Muzyka” 2001 nr 2