kalendarium wydarzeń

2016 2017 2018 2019 2020
I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII

2 lutego 2018 roku o godz. 19:00 w Filharmonii Pomorskiej będzie miał miejsce koncert realizowany w ramach obchodów stulecia odzyskania niepodległości, podczas którego zabrzmią dzieła Ignacego Jana Paderewskiego i Witolda Lutosławskiego.

2018 to rok obchodów stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości i będzie obfitował w ważkie wydarzenia tak w historii kraju, jak i samej Filharmonii Pomorskiej. Będzie to kolejny koncert w ramach obchodów wypełniony polską muzyką, w tym patrona Filharmonii – Ignacego Jana Paderewskiego. Wirtuoz fortepianu i kompozytor w walkę o niepodległość zaangażowany był całym sercem i zarówno jako premier i minister spraw zagranicznych podpisał w imieniu Polski główny układ pokojowy kończący I wojnę światową i lata niewoli Ojczyzny. Podczas koncertu 2 lutego usłyszymy znane dzieło Paderewskiego – Koncert fortepianowy a-moll, który już od prawykonania w 1899 w Wiedniu zyskał sobie dużą popularność, nieco później też w Warszawie. Znany krytyk Jan Kleczyński wówczas napisał: „Dzieło Paderewskiego ma tematy śliczne, pełne serdeczności w pierwszej mazurowej części, poetyczne w Romansie, pełne namiętności w Finale, orkiestra nieraz łączy się z fortepianem w dowcipnych kombinacjach, sam zaś solowy instrument traktowany jest wybornie” („Echo Muzyczne, Teatralne i Artystyczne”).

Koncert a-moll z towarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Pomorskiej zagra młody wirtuoz Jakub Kuszlik, który studiuje w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy w klasie Katarzyny Popowej-Zydroń. Jest laureatem II nagród konkursów bydgoskich – X Konkursu „Artur Rubinstein in memoriam” (2014) i X Konkursu im. I.J. Paderewskiego, a także m.in. nagrody za najlepsze wykonanie utworów Paderewskiego (2016). Uczestniczył również w XVII Konkursie Chopinowskim, w którym dotarł do ścisłego finału. Występował w Polsce i poza jej granicami, m. in. w Niemczech, Norwegii, we Włoszech i na Islandii.

Kolejny punkt programu to Koncert na orkiestrę Lutosławskiego, którego zainspirował Koncert na orkiestrę Bartóka. Polski kompozytor stworzył jednak utwór o indywidualnym charakterze, wykorzystując ludowe melodie Mazowsza. Stanowią one podstawę wszystkich głównych tematów i motywów dzieła.

Nad całością będzie czuwał maestro Mirosław Jacek Błaszczyk, dyrektor Filharmonii Śląskiej, I dyrygent jej Orkiestry Symfonicznej.

Dodatkowe informacje – na stronie Filharmonii.


2 lutego 2018 roku o godz. 19.30 w Filharmonii Narodowej będzie miał miejsce Koncert symfoniczny z okazji 100. rocznicy urodzin Leonarda Bernsteina, podczas którego odbędzie się prawykonanie Arbor vitae II Jerzego Maksymiuka.

Amerykański poeta Wystan Auden należał do „antyromantyków”, twórców, których żywiej niż czysta liryka, interesowała współczesność, jej społeczne i polityczne problemy. Fascynowała go i przerażała łatwość, z jaką współcześni mu przywódcy cynicznie zarządzali emocjami mas posługując się strachem. Poetycki wyraz tej refleksji dał w głośnym wierszu Wiek strachu opublikowanym wkrótce po tragedii II Wojny Światowej. Jego lektura okazała się ogromnym przeżyciem dla trzydziestoletniego Leonarda Bernsteina i zainspirowała go do stworzenia niezwykłej symfonii z koncertującym fortepianem. Nie uległ pokusie wokalnego opracowania poematu (nazwanego przez autora „barokową eklogą”), lecz podjął trudną próbę podążenia za emocjami tekstu w utworze programowym, którego złożona struktura oddaje (anonsowaną tytułami odcinków) strukturę pierwowzoru. II Symfonię Bernsteina The Age of Anxiety usłyszymy w wykonaniu Orkiestry Filharmonii Narodowej pod dyrekcją Jerzego Maksymiuka.

Publiczność lutowego koncertu będzie miała – nieczęstą przecież – okazję podziwiania interpretacji możliwie najbardziej adekwatnej, gdyż sam charyzmatyczny Jerzy Maksymiuk poprowadzi wykonanie własnego utworu Arbor vitae II.

Także o 10 lat starszy od Maksymiuka Jan Krenz znany jest przede wszystkim jako dyrygent, lecz także on szczyci się znaczącym kompozytorskim dorobkiem (debiut w tej roli wyprzedził zresztą ów kapelmistrzowski). Prócz koncertowej muzyki symfonicznej i kameralnej tworzy również dla filmu (w tym obrazów tak sławnych, jak Kanał Wajdy, czy Eroica i szereg innych filmów Munka). Jego muzyka jest jak jego kreacje dyrygenckie – pełna szczerych, żywych emocji. Wykonanie jego III Symfonii pod batutą Jerzego Maksymiuka, z którym twórcę łączy długa, osobista i artystyczna przyjaźń, stanowić będzie wydarzenie niezwykłe i niezapomniane.

Koncert odbywa się pod patronatem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego w ramach przedsięwzięcia TUTTI.pl promującego wykonawstwo muzyki polskiej.

Więcej – na stronie Filharmonii.


2 lutego 2018 roku o godz. 19.00 w Filharmonii Świętokrzyskiej będzie miał miejsce Koncert symfoniczny pod patronatem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego w ramach przedsięwzięcia TUTTI.pl promującego wykonawstwo muzyki polskiej.

Koncert rozpocznie Uwertura na orkiestrę Antoniego Szałowskiego. Kompozytor na początku lat 1930-tych wyjechał na studia do Paryża i tam osiadł na stałe. Jego Uwertura pochodzi z roku 1936 i jest niejako zwieńczeniem nauki u słynnej Nadii Boulanger. Przejrzysta budowa, lekkość przebiegu i orkiestrowa wirtuozeria wpływa na łatwość odbioru.

Podczas koncertu zabrzmią również dzieła Piotra Czajkowskiego i Ludwiga van Beethovena. Koncert D-dur op. 35 Piotra Czajkowskiego jest jednym z najbardziej znanych koncertów skrzypcowych na świecie i jednym z najtrudniejszych technicznie. Jednak premierowe wykonanie nie spodobało się krytykom, a sam Eduard Hanslick zmiażdżył Koncert, nie przebierając w słowach. Nie docenił nawet zniewalającego piękna Canzonetty, ani nie dostrzegł najbardziej znamiennych dla Czajkowskiego cech, jak liryzm, bogatą inwencję melodyczną i swoiste wykorzystanie elementów rosyjskiej muzyki ludowej. Koncert usłyszymy w wykonaniu Albrechta Menzla, niemieckiego skrzypka, który ma korzenie śląskie. W 2016 otrzymał Grand Prix oraz I nagrodę na IV Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym w Toruniu, pokonując 24 solistów z różnych krajów.

Eroica Ludwiga van Beethovena, czyli poemat o bohaterstwie, należy do kanonu symfoniki klasycznej. Podtytuł głosi, iż utwór skomponowany został dla uczczenia wielkiego bohatera. Początkowo owym „bohaterem” był dla Beethovena Bonaparte, ale gdy koronował się na cesarza, wzburzony tym kompozytor wymazał jego imię z dedykacji. Jednak personalia nie są tu istotne. Najważniejsze, że narodziło się jedno z największych arcydzieł, utwór przełomowy, którego już same rozmiary wyróżniają dzieło spośród innych symfonii (52 min.).

Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii poprowadzi nestor polskich dyrygentów – Jerzy Salwarowski.

Więcej – na stronie Filharmonii.


3 lutego o godz. 20.00 w Sali Wielkiej CK Zamek (Poznań, ul. Kozia 4) odbędzie się pierwsza w Roku Bogów 2018 premiera Polskiego Teatru Tańca – spektakl Polka w reżyserii Igora Gorzkowskiego z muzyką Zbigniewa Kozuba.

„A siódmego dnia Pan Nasz, stworzyciel wszystkiego, strudzony swoim dziełem wypoczywał. I zdarzyło się, że Pan Nasz przysnął i kiedy spał, melodia mu wpadła przez ucho do głowy i wyjść nie chciała, póki Pan Nasz jej nie nazwie. I rzekł Pan – będzie Polka. I była” (fragment tekstu Polki – I. Gorzkowski).

Polka to szybki taniec. Polka to forma muzyczna, w metrum parzystym. Polka to kobieta. „Polka” to kolaż, którego strukturę fabularną wyznacza oś życia kobiety od narodzin do śmierci. 7 kobiet, 7 grzechów głównych, 7 dni tygodnia. Jaka jest Polka? Co robi? Czego nie robi? O czym marzy? O co się modli? Do kogo lub do czego? Czy jest namiętna? Na co czeka?

Premiera „Polki” wpisuje się w program Roku Bogów 2018 w Polskim Teatrze Tańca. Jego idea zogniskowana jest wokół postaci oraz symboliki, w których boskość zjawisk i figur rozumiana jest jako uzus lub aklamacja, uznanie społeczne lub samouznanie. Rok Bogów jest częścią programu działalności Polskiego Teatru Tańca na lata 2016-2020, oddającego hasło „Polski/wielko-polski”, który ma zadanie gloryfikować polską sztukę.

Informacja o biletach – na stronie: http://www.ptt-poznan.pl


Tragiczna miłość paryskiej kurtyzany w baletowej odsłonie w wykonaniu gwiazd moskiewskiego Teatru Bolszoj. Dama kameliowa w kinach już 4 lutego 2018 roku. Dla polskich widzów, oprócz pełnej emocji tanecznej opowieści w wykonaniu najlepszych tancerzy świata, magnesem może być zaskakująco wykorzystana muzyka Fryderyka Chopina. W Kinie Praha transmisja Live HD spektaklu odbędzie się o godz. 16.00.

Historia kurtyzany Marii Duplessis, spisana w powieści Dama kameliowa przez Aleksandra Dumasa syna, stała się kanwą dla licznych dzieł: dramatu, opery Verdiego La traviata, niezliczonych filmów i baletu Johna Neumeiera – jednego z największych choreografów XX wieku. Młody arystokrata Armand zakochuje się w kurtyzanie Małgorzacie, kobieta także odnajduje w tym romansie prawdziwą miłość. Niestety wie, że jest śmiertelnie chora. Neumeier, chcąc przenieść powieść Dumasa na scenę baletową, początkowo brał pod uwagę muzykę operową Giuseppe Verdiego, zastanawiał się też nad kompozycją Henry’ego Saugueta. Ostatecznie za namową dyrygenta Gerharda Marksona wykorzystał utwory Fryderyka Chopina, ponieważ uznał, że najlepiej oddają charakter opowieści, jej subtelność i tragizm jednocześnie.

W przeciwieństwie do Verdiego, Neumeier powraca do źródła – do powieści i sztuki teatralnej Aleksandra Dumasa syna, bardziej skomplikowanych w warstwie dramaturgicznej niż operowe libretto. Choreograf zastosował dwa interesujące, a nie często spotykane w baletach, zabiegi. Całą historię traktuje jako retrospekcję wydarzeń „opowiadaną” przez wspomnienia Armanda, który zwierza się ojcu po śmierci ukochanej, oraz za pomocą wspomnień samej Małgorzaty, zapisanych w pamiętniku. Drugim zabiegiem, bardzo wzbogacającym wizualną stronę spektaklu, jest wprowadzenie scen „teatru w teatrze”. Bohaterowie baletu są pokazani podczas wizyty w teatrze na przedstawieniu… baletowym – oglądają taneczne widowisko Manon Lescaut.

Premiera baletu na historycznej scenie Teatru Bolszoj odbyła się w 2014 roku. Na wykonawczynię roli Małgorzaty John Neumeier wybrał Swietłanę Zacharową. Przed premierą mówił: „Zobaczyłem ją nagle w roli Małgorzaty Gautier. Przez dłuższy czas pracowaliśmy nad tą rolą, i to nie tylko w Moskwie, Swietłana odwiedzała mnie też w Hamburgu. Jestem zaskoczony tym, jak swobodnie potrafi wyrażać w tej roli własne emocje”. Sama Swietłana Zacharowa była pod wielkim wrażeniem pracy z choreografem i roli, która jej powierzył: „John Neumeier tworzy szczególną wizję. (…) Wszystko jest przemyślane w najdrobniejszych nawet szczegółach: każde spojrzenie, każdy ruch głowy, każdy gest jest jak najbardziej znaczące”. W kinowej retransmisji zobaczymy właśnie ją oraz, tańczącego gościnnie na scenie Bolszoj, Edwina Rewazowa, solistę Baletu Hamburskiego.

Patronat medialny nad cyklem transmisji objęło Polskie Centrum Informacji Muzycznej POLMIC.

Lista kin, terminy pokazów oraz obsada – tutaj. Dodatkowe informacje – na stronie: http://www.kinopraha.pl


XIII edycji Międzynarodowego Forum Pianistycznego, odbywającej się w Sanoku od 4 do 9 lutego 2018 roku, będzie towarzyszyć seria nadzwyczajnych koncertów.

Dotarcie do mniejszych miejscowości z „żywą” muzyką orkiestrową i solową, to wydarzenie zasługujące na szczególną uwagę i bardzo potrzebne w rozwoju kultury na terenie EuroKarpat. Co roku podczas Forum prezentowany jest dorobek polskich kompozytorów. Tematem przewodnim XIII MFP będzie „Młoda Polska”.

W zbliżającym się wydarzeniu weźmie udział wielu wybitnych artystów, którzy podczas codziennych koncertów w Sanockim Domu Kultury, zapewne dostarczą publiczności wiele niezapomnianych wrażeń muzycznych. Wśród nich: Gary Guthman Jazz Show i Sasha Strunin– światowe gwiazdy Jazzu, Rodzina Osokinów – Sergiej, Andrej i Grigorij Osokins, laureaci największych konkursów świata, Kevin Kenner – laureat II nagrody XII Konkursu Chopinowskiego w Warszawie, Lidia Grychtołówna –w historycznym jubileuszowym koncercie 90-lecia oraz orkiestra Lwowska Narodowa Orkiestra Kameralna „Akademia” pod dyr. Igora Pylatyuka w finałowym koncercie fortepianowym zatytułowanym „Polska Niepodległa”.

Wszystkie koncerty odbędą się na scenie Sanockiego Domu Kultury, a samo Forum będzie wspaniałą okazją dla młodych muzyków na spotkania z wybitnymi artystami i pedagogami z całego świata, pod których okiem będą mogli zdobywać cenną wiedzę i doświadczenie. Uczestnicy wezmą udział w lekcjach indywidualnych i pokazowych z Mistrzami; kursach tematycznych; praktykach koncertowych – cała seria wieczorów recitalowo-symfonicznych; wykładach i seminariach oraz w konkursie o 3 prestiżowe nagrody - „Złoty Parnas 2018” .

Patronat medialny nad wydarzeniem objęło Polskie Centrum Informacji Muzycznej POLMIC.

Szczegółowy program Forum – na stronie: http://forum.interpiano.pl 


4 lutego 2018 roku o godz. 18.00 w siedzibie NOSPR rozpocznie się nowy cykl koncertowy „Polska muzyka za mało znana”, który będzie okazją do wysłuchania rzadko wykonywanych kompozycji polskich twórców.

Podczas inauguracji cyklu utwory Aleksandra Tansmana, Szymona Laksa i Mieczysława Weinberga w ramach serii „Recitale Mistrzowskie” wykonają: litewski wirtuoz wiolonczeli David Geringas i światowej klasy polski pianista Ignacy Lisiecki.

Aleksander Tansman, urodzony w Łodzi w rodzinie żydowskiej, był ważną postacią europejskiego neoklasycyzmu. Po I wojnie światowej osiadły w Paryżu, obieżyświat, przyjaźnił się z całą śmietanką artystyczną Francji i Ameryki, m.in. z Ravelem, Strawińskim, Gershwinem i Chaplinem. Cieszył się też powodzeniem u najwybitniejszych wykonawców. Ale choć za granicą wymieniany jednym obok Szymanowskiego, w Polsce mało się nim interesowano, więc w 1938, nieco demonstracyjnie, przyjął obywatelstwo francuskie. Renesans jego muzyki nad Wisłą, zwiastowany ciepłym przyjęciem Tansmana w czasie jego wizyty w roku 1967, rozpoczął się dopiero po przełomie politycznym roku 1989. Fantazja na wiolonczelę (1936) dedykowana została Grigorijowi Piatigorskiemu, II Sonata wiolonczelowa (1930) – Maurice’owi Maréchalowi.

Linia życia Szymona Laksa przebiegała początkowo podobnie jak u Tansmana. Urodzony w rodzinie warszawskich Żydów, po studiach w naszej stolicy (oprócz kompozycji zgłębiał tajniki matematyki i filozofii) wyjechał do Paryża (1927), gdzie działał w Stowarzyszeniu Młodych Muzyków Polaków. Jak Tansman, łączył elementy neoklasyczne z estetyką Grupy Sześciu, chwytającą puls czasu, bijący w muzyce kawiarń i w jazzowym rozkołysaniu. Podczas wojny – inaczej niż Tansmam, który wyemigrował do Ameryki – zdecydował się, niestety, pozostać we Francji. Został aresztowany i wywieziony do Auschwitz (był tam wpierw skrzypkiem, potem dyrygentem obozowej orkiestry), następnie do Sachsenhausen i Dachau. Doświadczenia te opisał w książce Gry oświęcimskie (1979). Po wojnie wrócił do Paryża. Komponował coraz mniej. Po roku 1971 zajął się już wyłącznie działalnością pisarską, translatorską i publicystyczną. Sonata wiolonczelowa (1932), także dedykowana Maréchalowi, należy do najwybitniejszych kompozycji Laksa i świadczy o jego wysokiej pozycji w międzywojennym Paryżu.

Mieczysław Weinberg, kompozytor polski o korzeniach żydowskich, urodził się w Warszawie, w której studiował kompozycję i fortepian, i z której uciekł we wrześniu 1939: wpierw do Mińska, potem do Taszkientu. Stamtąd, twórca zupełnie nieznany, wysłał partyturę swej I Symfonii Dymitrowi Szostakowiczowi, który uznał ją za dzieło wybitne i sprawił, że Weinberg przeniósł się do Moskwy, gdzie spędził resztę życia. Jego II Sonata wiolonczelowa op. 63 (1959) napisana została dla Mścisława Roztropowicza.

Informacja o biletach – na stronie: http://www.nospr.org.pl


Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina w Warszawie zaprasza 5 lutego 2018 roku o godz. 19.00 na Koncert Specjalności Choreografia i Teoria Tańca w ramach jubileuszu 90-lecia istnienia Wydziału Dyrygentury Chóralnej, Edukacji Muzycznej, Muzyki Kościelnej, Rytmiki i Tańca UMFC pt. „Interaktywnie 3. Wieczór ruchu i dźwięku w trzech odsłonach: Omega, Alfa i Chemia miłości”.

Ten kolejny wieczór performatywny wyreżyserowany przez prof. Ewę Wycichowską jest wynikiem działań międzywydziałowych, skupionych wokół idei „Laboratorium Sztuk Granicznych”, a tym razem dotyczący problematyki podziałów międzyludzkich i konieczności ich zacierania dla dobra ludzkości i pokoju. Nadrzędne inspiracje ukazane są w trzech spektaklach taneczno-muzycznych dopełnionych o media elektroniczne i wizualne. Wśród twórców koncepcji ruchu są N.Mazur, E.Wycichowska, A.Dziurosz, natomiast muzykę przygotowali: E.Morent, L.Nick, K.Knittel, M.Majcher, A.Nawrocka i J.Sokołowski. Warstwę wizualizacji stworzył A.Wojciechowski.

Wykonawcami będą studenci specjalności Choreografia i Teoria Tańca UMFC, zespół Chopin University Dance Company, Małgorzata Kubala (sopran) oraz zaproszeni muzyczni i taneczni goście, m. in. Nadezhda Mazur z zespołem.

Obowiązują bezpłatne karty wstęp, które można pobrać najwcześniej na tydzień przed koncertem. Ich dystrybucja odbywa się w holu głównym uczelni od poniedziałku do piątku w godz. 12.00–19.00.

Patronat medialny nad wydarzeniem objęło Polskie Centrum Informacji Muzycznej POLMIC.


7 lutego 2018 roku o godz. 19.00 w siedzibie Orkiestry Sinfonia Varsovia przy ulicy Grochowskiej 272 będzie miał miejsce drugi koncert z cyklu „Sinfonia Varsovia Kameralnie”.

Podczas siedmiu cyklu koncertów wystąpią muzycy Sinfonii Varsovii w dobrze znanych składach kameralnych, jak również w ramach zespołów stworzonych specjalnie na tę okazję. Tematem przewodnim cyklu będzie muzyka polska skomponowana po 1918 roku. W każdą pierwszą środę miesiąca od stycznia do kwietnia i od października do grudnia zaprezentuje się inny zespół, utworzony z muzyków orkiestry Sinfonia Varsovia. Usłyszymy zespoły smyczkowe od trio, przez kwartet aż do kwintetu, a także trio stroikowe, trio fortepianowe, kwintet dęty oraz ensemble składem i repertuarem nawiązujący do słynnej grupy Nonstrom (klarnet, puzon, wiolonczela, fortepian).

Podczas koncertu 7 lutego w wykonaniu kwintetu dętego zabrzmią dzieła ikon polskiej muzyki XX wieku, takich jak Andrzej PanufnikWojciech Kilar; rozpocznie koncert Kwintet Tadeusza Szeligowskiego. Koncert poprowadzi Jakub Strużyński.

„Rozpoczynając cykl Sinfonia Varsovia Kameralnie jesteśmy coraz bliżej stworzenia pełnego sezonu artystycznego. W nadchodzącym roku chcemy dać warszawiakom namiastkę tego, czym będzie Sinfonia Varsovia gdy ukończymy budowę naszej nowej sali koncertowej", – mówi Janusz Marynowski, dyrektor Orkiestry.

Wstęp na wszystkie koncerty jest bezpłatny.

Patronat medialny nad cyklem koncertów objęło Polskie Centrum Informacji Muzycznej POLMIC.

POBIERZ: program cyklu koncertów.

Dodatkowe informacje – na stronie: http://www.sinfoniavarsovia.org/pl/ 


8 lutego 2018 roku o 16.30 w Chopin Point (Warszawa, ul. Krakowskie Przedmieście 62) odbędzie się promocja najnowszej książki Michała Piekarskiego Muzyka we Lwowie. Od Mozarta do Majerskiego.

Muzyka we Lwowie. Od Mozarta do Majerskiego. Kompozytorzy, muzycy, instytucje to książka popularnonaukowa, stanowi pierwsze w piśmiennictwie całościowe opracowanie dziejów muzycznych Lwowa od końca XVIII wieku do II wojny światowej (z zarysem od czasów najdawniejszych). Jest efektem wieloletnich prac dr. Michała Piekarskiego nad muzyczną historią miasta. Ukazuje, jak zmieniały się we Lwowie style w muzyce od klasycyzmu po dodekafonię, czyli od Franza Xavera Mozarta (syna Wolfganga Amadeusa) po Tadeusza Majerskiego. Szczególny nacisk został położony na przełom XIX i XX wieku, kiedy Lwów stał się najważniejszym miastem dla polskiej kultury muzycznej, gdzie odbyło się wiele premier polskich oper (których nie można było wystawiać w Warszawie), zaś w 1910 roku zorganizowano pierwsze obchody Roku Chopinowskiego.

Publikacja koncentruje się na zachodnioeuropejskiej muzyce profesjonalnej, obejmującej twórczość kościelną, operową, symfoniczną i kameralną oraz na dziejach muzykologii i szkolnictwa muzycznego. Wśród prezentowanych postaci znaleźli się przedstawiciele różnych narodowości: polskiej, austriackiej, czeskiej, żydowskiej i ukraińskiej. Dzięki temu została nakreślona możliwe szeroka panorama dziejów muzycznych Lwowa, składająca się w pełni na spuściznę polskiej kultury muzycznej. Istotną część książki tworzą materiały ikonograficzne pochodzące ze zbiorów archiwalnych (państwowych oraz prywatnych archiwów autora. Publikacja została wydana przy wsparciu Konsulatu Generalnego RP we Lwowie.

Promocję uświetni baryton Witold Żołądkiewicz, który z akompaniamentem Michała Piekarskiego wykona pieśni Jana Galla i Stanisława Niewiadomskiego.


8 lutego 2018 roku o godz. 19.00 w Galerii Kordegarda (Warszawa, Krakowskie Przedmieście 15) odbędzie się spotkanie wokół premiery wydawnictwa Monodram Bogusława Schaeffera (Requiem Records / Narodowe Centrum Kultury, 2017).

Będzie to okazja do dyskusji na temat samego Monodramu Bogusława Schaeffera, twórczości kompozytora, a także jego roli w polskiej kulturze. Utwór powstał jako efekt współpracy scenicznej kompozytora z Józefem Szajną oraz Ireną Jun (jej wspaniała kreacja aktorska stanowi o niepowtarzalności utworu). Monodram stworzony został w Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia przy współpracy Bohdana Mazurka. Jest świadectwem kunsztu realizacyjnego i istotnym dziełem polskiej kultury muzycznej XX wieku.

Pół wieku od momentu powstania niezwykły Monodram publikowany jest po raz pierwszy. W bogatej, niecodziennej edycji fonograficznej ukazuje się wraz z nieemitowanymi nigdy wcześniej wariantami utworu, pochodzącymi z pracowni kompozytora, oraz dwiema ilustracjami Schaeffera do spektakli teatralnych z lat 1960-tych.

Wydawnictwo zawiera esej na temat kompozycji, obszerne biogramy Schaeffera i Ireny Jun oraz niepublikowane wcześniej materiały ikonograficzne, w tym fragmenty rękopisu kompozytora.

Wstęp na spotkanie jest wolny.

ZOBACZ: wydarzenie na FB.


W 2018 roku przypada 120. rocznica urodzin George'a Gershwina. Z tej okazji Filharmonia Krakowska zaprasza na koncerty symfoniczne w piątek 9 lutego o godz. 19.30 i w sobotę 10 lutego o godz. 18.00, podczas których wykonane zostaną dwa dzieła jubilata, a także utwory Witolda Lutosławskiego i Tadeusza Paciorkiewicza.

Gershwin sam nazywał siebie „muzycznym kalejdoskopem Ameryki, w którym mieszają się rasy i narodowości, miesza się blues i wielkomiejskie szaleństwo”. Charyzma Gershwina uczyniła z niego postać na skalę dzisiejszych gwiazd Hollywoodu. Pomimo fascynującego życia, pełnego blichtru i ciekawych szczegółów obyczajowych, najistotniejsza jest twórczość, która cieszyła się szacunkiem zarówno słuchaczy, jak i współczesnych Gershwinowi wybitnych kompozytorów – Maurice’a Ravela, Sergieja Rachmaninowa czy Albana Berga. Ojciec dodekafonii, Arnold Schönberg, prywatnie zaś przyjaciel i partner rozgrywek tenisowych Gershwina, o jego harmonii mówił natomiast, że „to coś absolutnie nowego”. Co zatem z tej nowatorskiej harmonii usłyszymy w Filharmonii Krakowskiej?

Rocznicowe koncerty otworzy przesycona ognistym folklorem Hawany Uwertura kubańska, napisana przez George’a Gershwina w 1932 roku. W dalszej części programu usłyszymy złożoną z subtelnych walców suitę Valses nobles et sentimentales Ravela, Preludia taneczne Witolda Lutosławskiego oraz Divertimento na klarnet i orkiestrę smyczkową Tadeusza Paciorkiewicza. Program zamyka klamrą kolejna Gershwinowska kompozycja – suita instrumentalna Porgy and Bess, napisana w oparciu o muzykę do opery pod tym samym tytułem.

Orkiestrę Filharmonii Krakowskiej poprowadzi maestro Jean-Luc Tingaud, w charakterze solistki wystąpi klarnecistka młodego pokolenia Barbara Borowicz.

Szczegóły – na stronie: http://www.filharmonia.krakow.pl


9 lutego 2018 roku Opera i Filharmonia Podlaska zaprasza na wyjątkowy koncert jubileuszowy kompozytora Pawła Łukaszewskiego.

Paweł Łukaszewski obchodzi w tym roku dwa piękne jubileusze: pięćdziesięciolecie urodzin i dwudziestopięciolecie pracy artystycznej. Świętować je będzie w Operze i Filharmonii Podlaskiej. Patronat honorowy nad koncertem objął Jego Ekscelencja Najdostojniejszy Ksiądz Arcybiskup dr Tadeusz Wojda Metropolita Białostocki.

Chór przygotowany przez prof. Violettę Bielecką i Orkiestra Opery i Filharmonii Podlaskiej oraz wspaniali soliści – światowej sławy skrzypek Vadim Brodski i uznana sopranistka Anna Mikołajczyk-Niewidział – wystąpią tego dnia w Koncercie skrzypcowym D-dur Johannesa Brahmsa oraz w dwóch utworach Jubilata: Neopolis Concerto, koncercie na skrzypce i orkiestrę smyczkową, oraz III Symfonii Symphony of Angels na sopran solo, chór mieszany i orkiestrę.

Neopolis Concerto (2017) jest pierwszym koncertem skrzypcowym Pawła Łukaszewskiego, choć nie pierwszym na instrument smyczkowy solo (na baryton, wiolonczelę solo, dzwony i orkiestrę smyczkową napisał Elogium – pomordowanym w Katyniu). III Symfonię Symphony of Angels (2010) zadedykował kompozytor Aniołowi Stróżowi (to my Guardian Angel). Koncert poprowadzi Mirosław Jacek Błaszczyk.

Szczegółowe informacje – na stronie: http://www.oifp.eu/pl


9 lutego 2018 roku o godz. 19:00 w Filharmonii Dolnośląskiej podczas koncertu symfonicznego „Barwne instrumentacje” Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Dolnośląskiej pod dyrekcją Jerzego Koska zaprezentuje dzieła Witolda Lutosławskiego i Pawła Mykietyna.

Zamówiony w 1950 roku na potrzeby warszawskich filharmoników Koncert na orkiestrę Witolda Lutosławskiego miał być wirtuozowską kompozycją opartą na polskich tematach ludowych. Witold Lutosławski w cztery lata stworzył dzieło, które jest ukoronowaniem pierwszego okresu jego twórczości. Koncert na orkiestrę utrzymany jest w konwencji neoklasycznej i zgodnie z pierwotnym założeniem wymaga od wykonawców niezwykłej sprawności technicznej, a także umiejętności kreacji licznych kontrastów. „Partytura należy do najdoskonalszych w muzyce polskiej, zajmuje też ważne miejsce w całym repertuarze symfonicznym. O wyjątkowości utworu stanowi połączenie mazowieckiego folkloru z barokową polifonią i techniką kompozytorską XX-wiecznych klasyków, głównie Béli Bartóka” (Marcin Krajewski).

Niezwykle ciekawe będzie porównanie stylu instrumentacji Lutosławskiego i Pawła Mykietyna. Jego Koncert podwójny znacząco wzbogaca współczesną literaturę fletową. Kompozycja składa się z trzech wykonywanych attacca części. Części skrajne oparte są na wymyślonej przez kompozytora formule permanentnego acceleranda, opartego na matematycznym wzorze: równomierne przyspieszenie tempa i wywiedziony z niego specyficzny algorytm kształtujący rytmiczno-fakturalną stronę utworu. Część środkowa jest statyczna, a głównym elementem kształtującym jej przebieg są zmiany dynamiki. Utwór powstał w ramach programu „Kolekcje” – priorytet „Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca. Koncert zaprezentują jego pierwsi wykonawcy: w roli solistów wystąpią Agata Kielar-Długosz i Łukasz Długosz.

Dodatkowe informacje – na stronie: http://filharmonia.jgora.pl


9 lutego o godz. 19.00 w Centrum Spotkania Kultur (Lublin, Plac Teatralny 1) będzie miał miejsce uroczysty koncert z okazji zakończenia obchodów 700-lecia lokacji Miasta Lublin i 100. rocznicy powstania Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Chór Filharmonii Krakowskiej i Sinfonietta Cracovia wykonają VII Symfonię Krzysztofa Pendereckiego  Siedem bram Jerozolimy pod batutą kompozytora.

Siedem bram Jerozolimy jest utworem o charakterze oratoryjnym na pięć głosów solowych, recytatora, trzy chóry mieszane i orkiestrę. Dzieło Krzysztofa Pendereckiego zostało napisane w 1996 roku na zamówienie miasta Jerozolimy z okazji jubileuszu 3000 lat Świętego Miasta. Prawykonanie odbyło się w Jerozolimie 9 stycznia 1997 roku z udziałem międzynarodowej obsady solistów, chórów radiowych z Monachium, Stuttgartu i Lipska oraz Orkiestry Radia Bawarskiego w Monachium i Orkiestry Symfonicznej w Jerozolimie pod dyrekcją Lorina Maazela. Z kolei polska premiera, w której udział wzięli wybitni soliści scen operowych Polski oraz Chór i Orkiestra Filharmonii Narodowej pod batutą Kazimierza Korda, miała miejsce w Filharmonii Narodowej w Warszawie 14 marca 1997 roku.

W pierwotnym zamyśle dzieło Siedem bram Jerozolimy miało być symfonią, jednak ostatecznie przybrało formę wokalno-instrumentalną. Tytuł i budowa (siedem części) nawiązują do siedmiu historycznych bram prowadzących do Jerozolimy. Dobierając teksty, kompozytor posłużył się fragmentami Starego Testamentu, które zapowiadają przyjście Mesjasza, m.in. Psalmami Dawida, Księgą Izajasza, Daniela, Ezechiela i Jeremiasza, w tłumaczeniu z Wulgaty. Zgodnie z życzeniem autora, fragment proroctwa Ezechiela, ujęty w szóstej części utworu, wykonywany jest zawsze w języku narodowym publiczności.

W uroczystym koncercie z okazji zakończenia obchodów 700-lecia Miasta Lublin i 100. rocznicy powstania Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego udział weźmie ponad 200 artystów, w tym znamienici soliści – Iwona Hossa, Karolina Sikora, Anna Lubańska, Adam Zdunikowski i Piotr Nowacki przy towarzyszeniu chórów lubelsko-krakowskich i Orkiestry Sinfonietty Cracovii. Koncertem, inaugurującym również obchody 100-lecia odzyskania niepodległości Polski, zadyryguje sam Maestro Krzysztof Penderecki, obchodzący w 2018 roku jubileusz 85. urodzin.

Informacja o biletach – na stronie: http://sinfonietta.pl/ 


9 lutego 2018 roku o godz. 19.00 w Filharmonii Łódzkiej odbędzie się koncert muzyki filmowej, podczas którego zabrzmią m. in. utwory Wojciecha Kilara i Krzysztofa Komedy.

Muzyka filmowa coraz częściej przestaje być tylko dodatkiem, dźwiękowym tłem do historii wyświetlanej na ekranie i funkcjonuje w formie samodzielnych kompozycji. Soundtracki często tworzą uznani kompozytorzy z dużym dorobkiem artystycznym, wykazujący się świetnym warsztatem i bogactwem pomysłów twórczych, więc atrakcyjnych muzycznych tematów z filmów widzowie chętnie słuchają również po projekcjach (albo wręcz postanawiają udać się do kina po wysłuchaniu ścieżki dźwiękowej). Podczas tego koncertu melomanom zaprezentowane zostaną utwory z filmów Romana Polańskiego, Francisa Forda Coppoli i Darrena Aronofskiego. W programie muzyka z takich kultowych produkcji jak: Nóż w wodzie, Frantic, Dziewiąte wrota, Chinatown, Dziecko Rosemary, Pianista, Czas apokalipsy, Dracula, Ojciec chrzestny, Pi, Requiem dla snu, Źródło, Czarny łabędź.

W koncercie wezmą udział: Artur Jurek (fortepian), Olo Walicki (kontrabas) i Roman Ślefarski (perkusja) z towarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Łódzkiej pod dyrekcją Marty Gardolińskiej. Będzie to połączenie brzmień orkiestry symfonicznej, jazzującego tria, złożonego z fortepianu, kontrabasu i perkusji, oraz wokalizy. Jako wokalistka wystąpi lubiana przez publiczność i krytykę Gaba (Gabriela) Kulka. Dwa jej albumy nominowano do „Fryderyka”, a ona sama zdobyła go w 2010 w kategorii „wokalistka roku”. Jej styl określany jest jako synteza jazzu, rocka, poezji śpiewanej i brzmień musicalowych.

Informacja o biletach – na stronie: http://filharmonia.lodz.pl


9 lutego 2018 roku o godz. 19.30 w siedzibie NOSPR odbędzie się drugi koncert z cyklu „Polska muzyka za mało znana”, który będzie okazją do wysłuchania  kompozycji Emila Młynarskiego i Piotra Mossa.

Emil Młynarski (1870–1935) – kompozytor, skrzypek i dyrygent – doskonałe wykształcenie muzyczne odebrał w Petersburgu (studia kompozycji u Anatolija Ladowa, instrumentacji u Nikołaja Rimskiego-Korsakowa). Był znaczącą postacią światowego życia muzycznego (wysokie stanowiska zajmowane w Rosji i Stanach Zjednoczonych), ale większość czasu poświęcał Polsce (m.in. jako dyrektor Filharmonii Warszawskiej oraz Konserwatorium). Podczas koncertu 9 lutego Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia pod batutą Łukasza Borowicza zaprezentuje jego Symfonię Polonia (1910). Późnoromantyczna Symfonia posiada wprawdzie rysy fatalistyczne i melancholijne, jednak dominuje w niej ton bohaterski i optymistyczny. Patriotyczny charakter podkreślają nawiązania do muzyki polskiej (Bogurodzica, krakowiak Albośmy to jacy tacy).

W wykonaniu NOSPR usłyszymy również preludium symfoniczne Polonia (1915) Edwarda Elgara, które skomponował na prośbę Emila Młynarskiego. Adresatem dedykacji jest Ignacy Jan Paderewski.

Kulminacją koncertu będzie prawykonanie utworu Piotra Mossa Cztery monologi antyczne. Zamieszkały we Francji Piotr Moss (ur. 1949), jeden z plejady polskich uczniów Nadii Boulanger, kontynuuje dziś tradycję neoklasyczną. O utworze, który będzie miał światową premierę w NOSPR, kompozytor zanotował: „Cztery monologi antyczne powstały w 2012 roku i dedykowane są Ewie Podleś. Tekst został specjalnie napisany przez Antoniego Liberę. Są to cztery portrety antycznych bohaterek. Poszczególne części to: Ifigenia, Medea, Klitemnestra i Hekabe. Są to jakby sceny dramatyczne, może arie z oper, które mógłbym napisać, może napiszę. W tym aspekcie Monologi nawiązują do niewykonywanego jeszcze w Polsce utworu, który nazywa się Cinq airs d’opera (Pięć arii operowych). Taki a nie inny wybór bohaterek określa, naturalnie, dramaturgię muzyczną. Utwór jest groźny, poważny, mroczny... Monologi zostały napisane na kontralt i orkiestrę, dość rozbudowaną. Obok klasycznego składu wielkiej orkiestry symfonicznej występuje tu klawesyn i dwa saksofony (altowy i barytonowy)”.

Koncert odbędzie się pod patronatem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego w ramach przedsięwzięcia TUTTI.pl promującego wykonawstwo muzyki polskiej.

Patronat medialny nad koncertami Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia objęło Polskie Centrum Informacji Muzycznej POLMIC.

Informacja o biletach – na stronie: http://www.nospr.org.pl


Po brawurowej transmisji nowej inscenizacji Toski w styczniu br., którą obejrzało około ćwierć miliona widzów na całym świecie, The Metropolitan Opera wznawia i transmituje kolejny hit z żelaznego repertuaru. Napój miłosny Gaetano Donizettiego w nowej obsadzie obejrzymy ponownie już 10 lutego 2018 roku. W Kinie Praha transmisja Live HD spektaklu odbędzie się o godz. 17.40. Rezolutna Adina znów przekona się do miłości poczciwego Nemorina.

Wśród ogromnej liczby dzieł Donizettiego – skomponował kilkadziesiąt oper! – paradoksalnie to nie wielkie romantyczne opery, ale mniejszych rozmiarów opery komiczne zyskały sobie stałe miejsce na światowych scenach. Wśród nich króluje zaś Napój miłosny, w którym zabawna i lekka intryga, mająca, co rzadkie w librettach operowych, wszelkie pozory prawdopodobieństwa, jest pretekstem do wyśpiewania bodaj najpiękniejszego operowego szlochu napisanego na tenor liryczny. Aria „Una furtiva lagrima” („Skryta łza”) to wyraz tajonej nadziei, jaką żywi zakochany wieśniak Nemorino, na widok płaczącej Adiny, która do tej pory odrzucała jego zaloty. Chłopak wierzy jednak w moc miłosnego napoju, który kupił od szarlatana Dulcamary, a który w rzeczywistości jest flaszką wina...

W roli Adiny wystąpi Pretty Yende, sopran z Afryki Południowej. Szarlatanem Dulcamarą, sprzedającym miłosny eliksir, będzie włoski bas Ildebrando D’Arcangelo. Partię Nemorina zaśpiewa czołowy tenor liryczny Met – Amerykanin Matthew Polenzani (jego podziwialiśmy w tej partii podczas transmisji tego przedstawienia w 2012 roku). Dyryguje debiutujący w Met Domingo Hindoyan.

Przedstawienie w języku oryginału (włoskim) z polskimi napisami trwa około 3 godzin (w tym 1 przerwa).

Patronat medialny nad cyklem transmisji objęło Polskie Centrum Informacji Muzycznej POLMIC.

Lista kin, terminy pokazów oraz obsada – tutaj. Dodatkowe informacje – na stronie: http://www.kinopraha.pl


14 lutego 2018 roku o godz. 19:00 w Narodowym Forum Muzyki odbędzie się „Wieczór z muzyką filmową”, podczas którego zabrzmią m. in. utwory Wojciecha Kilara, Jana Krenza i Andrzeja Kurylewicza.

Miłość miewa różne oblicza, a każde z nich to wymarzony scenariusz filmowy. W tym wyjątkowym dniu Kwartet Pakamera, znany z zamiłowania do muzyki filmowej, opowie o różnych odcieniach miłości. Od błahych romansów po historie tragiczne. Usłyszą Państwo muzykę z filmów, których kanwą jest to najpiękniejsze z uczuć. Narodowe Forum Muzyki zaprasza na wieczór miłości, zadumy – wieczór zakochanych.

Zdaniem wielu, dobrą muzykę filmową poznać można po tym, że – choć przyczynia się do budowania odpowiednich nastrojów – widzowie w zasadzie nie zwracają na nią uwagi. Inaczej jednak rzecz ma się z dźwiękowymi wizytówkami seriali i największych hitów kinowych: z utworami pojawiającymi się w czołówce czy w kluczowych, niezapomnianych scenach. Te niezwykle atrakcyjne melodie, napisane przez świetnych kompozytorów, niejednokrotnie przyćmiły swą sławą filmy, z których pochodzą. Artystki kwartetu smyczkowego Pakamera przygotowały dla Państwa urozmaicony program, złożony z takich właśnie muzycznych evergreenów rodem z małego i dużego ekranu. W zestawie tym znajdzie się miejsce dla lirycznego rozrzewnienia, muzycznego dowcipu, tonów pełnych bohaterskiej zadzierżystości, jak również tych przyprawiających słuchaczy o dreszcz grozy.

Szczegółowy program – na stronie: http://www.nfm.wroclaw.pl


Król – to temat, wokół którego skupiają się wszystkie wydarzenia tegorocznej 9. edycji Festiwalu Nowe Epifanie. Organizator wydarzenia – Centrum Myśli Jana Pawła II – zaprasza na interdyscyplinarny, wielkopostny festiwal, który potrwa od 14 lutego do 25 marca 2018 roku.

Podstawowym celem Festiwalu Nowe Epifanie jest poszukiwanie nowych, współczesnych epifanii piękna oraz inicjowanie twórczego dialogu artystów z tradycyjną sztuką religijną w duchu „Listu do artystów” Jana Pawła II. Formuła Festiwalu ma charakter interdyscyplinarny i obejmuje prezentację przedstawień teatralnych, widowisk muzycznych w przestrzeniach sakralnych, wystaw, pokazów filmowych poruszających w nowoczesny sposób tematykę religijną i teologiczną oraz towarzyszących im spotkań dyskusyjnych, prowokujących do refleksji oraz odnawiających dialog religii ze sztuką.

W ramach Festiwalu organizatorzy zachęcają artystów oraz widzów do odkrywania postaci króla. W kontekście Wielkiego Postu najważniejszym z króli jest Jezus Chrystus. Jego panowanie opiera się na paradoksach i wprowadza nowy ład. Otwiera to pole do rozmowy zarówno na temat władzy, związanych z nią przymiotów, jak też służby i ofiary.

Jak co roku znaczące miejsce w programie mają wydarzenia muzyczne, których kuratorami są Łukasz Kozak i Sonia Wronkowska. 18 lutego o godz. 19.00 w Studiu Koncertowym im. Witolda Lutosławskiego odbędzie się premiera widowiska muzycznego Jestem w reżyserii Krzysztofa Czeczota z muzyką Mateusza Szemraja, Bartłomieja Pałygi i Wojciecha Lubertowicza. Widowisko oparte na Biblii przygotowali twórcy audiobooka Biblia Audio. Superprodukcja. Tym razem artyści skupią się na rozważaniach nad losami biblijnych królów. Kolejna premiera muzyczna odbędzie się również w Studiu Koncertowym. 4 marca o godz. 19:00 usłyszymy prawykonanie napisanego przez Ignacego Zalewskiego na Festiwal Nowe Epifanie utworu Stabat Mater na głos biały, multiperkusję, pięć instrumentów oraz chór.

Szczegółowy program Festiwalu – na stronie http://noweepifanie.pl