Polmic - FB

recenzje płyt (P)

A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż


-

Ignacy Jan Paderewski. His Final Recordings. The HMV Recordings 1937 & 1938


Haydn Joseph Wariacje f-moll Hob XVII:6
Mozart Wolfgang Amadeus Rondo a-moll K511
Beethoven Ludwig van Sonata fortepianowa nr 14 cis-moll op. 27 nr 2 “Księżycowa”
Schubert Franz Moment musical nr 2 As-dur D780
Chopin Fryderyk Nokturn Fis-dur op. 15 nr 2, Nokturn H-dur op. 62 nr 1, Walc cis-moll op. 64 nr 2, Mazurek fis-moll op. 59 nr 3, Polonez As-dur op. 53
Wagner Richard / ar. Liszt Franz Isoldens Liebestod
Paderewski Ignacy Jan Chants du voyageur op. 8 – nr 3 Mélodie, Humoresques de concert op. 14 – nr 1 Menuet

Wyk.: Ignacy Jan Paderewski - fortepian
* Appian Publications & Recordings 2009 – APR 5636, ADD 75’27”
Po wydanym w 2008 roku dwupłytowym albumie z pierwszymi nagraniami Ignacego Jana Paderewskiego His Earliest Recordings, 1911-1912 (APR 6006) brytyjska wytwórnia Appian Publications & Recordings opublikowała kolejną płytę, tym razem zawierającą ostatnie rejestracje artysty, dokonane w styczniu 1937 i listopadzie 1938 roku w Studiu 3 należącym do His Master’s Voice w Londynie. Początkowo sesja miała obejmować repertuar, który był przygotowywany do filmu Sonata księżycowa, ale ostatecznie Paderewski dołączył do niego również utwory Haydna i Mozarta.
Niepodważalna jest historyczna wartość niniejszej płyty, pomimo niedoskonałości technicznych pierwotnego zapisu, niewiele bowiem istnieje nagrań archiwalnych artysty, tym bardziej dostępnych w wersji zdigitalizowanej. Słuchając gry Paderewskiego mamy unikalną sposobność poznać jego styl pianistyczny oraz sposób interpretacji dzieł klasyków – Haydna, Mozarta i Beethovena, romantyków – Schuberta, Chopina i Wagnera, czy też własnych kompozycji. Z perspektywy ponad 70 lat, jakie upłynęły od nagrania, w czasach wirtuozowskich kreacji najwybitniejszych mistrzów fortepianu i niezliczonych „wzorcowych” interpretacji dostępnych na płytach, wykonawstwo Paderewskiego dla wielu słuchaczy może wydawać się zbyt akademickie, czy też nie pozbawione błędów technicznych w samej grze. Jednocześnie jednak nadal niezmiennie, „ponadczasowo” fascynuje artystycznym wrażeniem, różnorodnością sposobów interpretacji, siłą ekspresji i wielością jej odcieni – od pełnej poezji pierwszej części Sonaty księżycowej Beethovena i Nokturnów Chopina poprzez wyważone brzmieniowo dzieła Haydna i Mozarta, finezyjny własny Menuet po brawurowy finał Beethovenowskiej Sonaty.
Ostatnie nagrania Ignacego Jana Paderewskiego wydane zostały na okoliczność przypadającej w 2010 roku 150. rocznicy urodzin artysty.