polmic logo 2009 250

newsletter
FB 50
„Byłem tu, Fryderyk”
24 stycznia 1018, Warszawa
XI Międzynarodowy Konkurs Wiolonczelowy im. Witolda Lutosławskiego
29 stycznia - 10 lutego 2018 , Warszawa
XV Konkurs Kompozytorski im. Tadeusza Ochlewskiego
31 stycznia 2018 roku
Henryk Mikołaj Górecki III Symfonia „Symfonia Pieśni Żałosnych”
Premiera płyty
Ogólnopolski Konkurs Orkiestr Smyczkowych
27-28 marca 2018, Bydgoszcz
„Sinfonia Varsovia Kameralnie” – nowy cykl koncertów w siedzibie Orkiestry
3 stycznia - 5 grudnia 2018, Warszawa
Arte dei Suonatori Masterclasses
12–18 lutego 2018, Radziejowice

omówienia utworów (W)

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T V W X Z Ł


Chołoniewski Marek

WYSYG


na światło i komputer

(1989)
Kompozycja WYSYG Marka Chołoniewskiego jest ciekawym przykładem performansu multimedialnego. Chołoniewski interesuje się szczególnie takimi działaniami, w których łączy najnowsze technologie z elementami tradycyjnego procesu twórczego i aktu wykonawczego. WYSYG wykonany został na koncercie zatytułowanym „Audio-Art Concert”, podczas „Warszawskiej Jesieni” w 1994 roku. W komengtarzu zamieszczonym w książce programowej festiwalu kompozytor napisał:

WYSYG - What You See You Get na światło i komputer (1989) jest wynikiem moich poszukiwań nowych sposobów bezpośredniego oddziaływania kompozytora-wykonawcy na realizowaną w trakcie koncertu kompozycję komputerową. Zasada wykonywania tego utworu polega na podziale ról między komputer, który jest tu swego rodzaju orkiestrą, i wykonawcę-dyrygenta, od którego zależy końcowy rezultat dźwiękowy. Sposób dyrygowania daleko odbiega od tradycyjnego wzoru, zbliżając się do audiowizualnego performance. Twarz wykonawcy połączona jest z wcześniej zaprogramowaną partyturą, zawartą w pamięci komputera, za pośrednictwem sensorów optycznych. Zmiany światła (ruchy lampki-batuty) tworzą określone instrukcje, wpływające na sposób realizowania partytury przez komputer. To, co widzisz (What You See) jest więc tym co, słyszysz (You Get). Mimo iż partytura istnieje w precyzyjnej, zamkniętej postaci, wykonawca może w różny sposób kształtować formę utworu:
l. czas trwania poszczególnych dźwięków lub całych struktur dźwiękowych zależy od częstotliwości otwierania ust;
2. faktura - ilość instrumentów i sposób ich użycia, a także rodzaj przetwarzania dźwięków zależą od wielkości światła padającego na sensor umieszczony na szyi;
3. umiejscowienie dźwięków w przestrzeni zależy od wielkości światła padającego na sensory umieszczone przy uszach.”