polmic logo 2009 250

newsletter
FB 50
„Z Sewilli i ogrodów Aranjuez”
20 stycznia 2018, Warszawa
„Byłem tu, Fryderyk”
24 stycznia 1018, Warszawa
XI Międzynarodowy Konkurs Wiolonczelowy im. Witolda Lutosławskiego
29 stycznia - 10 lutego 2018 , Warszawa
XV Konkurs Kompozytorski im. Tadeusza Ochlewskiego
31 stycznia 2018 roku
Henryk Mikołaj Górecki III Symfonia „Symfonia Pieśni Żałosnych”
Premiera płyty
Ogólnopolski Konkurs Orkiestr Smyczkowych
27-28 marca 2018, Bydgoszcz
„Sinfonia Varsovia Kameralnie” – nowy cykl koncertów w siedzibie Orkiestry
3 stycznia - 5 grudnia 2018, Warszawa
Arte dei Suonatori Masterclasses
12–18 lutego 2018, Radziejowice

recenzje książek (S)

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T V W X Z Ł


Dybowski Stanisław

Słownik pianistów polskich


Selene, Warszawa 2003, s. 879.
Autor Słownika - Stanisław Dybowski, muzykolog, pianista, publicysta, materiały do tej obszernej publikacji poświęconej polskim koncertującym pianistom gromadził przez ponad 20 lat. Słownik zawiera 344 hasła dotyczące pianistów, opracowane w bardzo różnych formach często wzbogacone przemyśleniami i subiektywnymi uwagami autora. Obok biogramów największych polskich pianistów w Słowniku umieszczono hasła dotyczące osób właściwie nieznanych. Cennym uzupełnieniem biogramów są zdjęcia artystów i reprodukcje afiszy koncertowych. Część słownikowa została poprzedzona refleksjami, wspomnieniami i uwagami na temat Słownika autorstwa Jana Ekiera, Andrzeja Jasińskiego i Józefa Stompla, a także rozprawkami autora na temat sztuki pianistycznej i fonografii pianistów. W części tej znalazły się również tablice artystycznej genealogii pianistów polskich umieszczonych w Słowniku, z wyszczególnieniem genealogii polskich chopinistów. Słownik zamyka obszerna bibliografia, dane ikonograficzne, indeks nazwisk i dodatki. Pierwszy z dodatków to "Wykaz pianistów polskich według roku urodzenia", drugi - "według miejscowości urodzenia". W kolejnych dodatkach zamieszczono "Wykaz pianistów polskich i zagranicznych konkurentów według roku urodzenia" - co pozwala na umiejscowienie pianistyki polskiej na tle międzynarodowym i "Poradnik dla pianistów w formie maksym, aforyzmów i anegdot", w którym pojawia się m.in. cytat myśli Sławomira Mrożka: "Trudno, na razie musimy dbać o formę. Treści przyjdą potem." W dodatkach znalazła się też przezabawna definicja dyletantyzmu w formie wierszyka i ilustracje przedstawiające m.in. gmach Filharmonii Warszawskiej przed i po II Wojnie Światowej, a także dokumentacja fotograficzna pierwszego koncertu w odbudowanym z ruin Pałacu Ostrogskich w Warszawie. Ostatni dodatek wypełniają ilustracje przedstawiające medale okolicznościowe wybite z okazji Festiwali Pianistyki Polskiej w Słupsku. Na ostatnich stronach Słownika pojawiły się m.in. informacje o płytach i książkach wydanych przez Selene - wydawnictwo prowadzone przez autora publikacji. Słownik stanowi niezwykle cenne źródło wiedzy o pianistyce polskiej. Żywy język, liczne anegdoty, cenne, często unikalne fotografie pochodzące z archiwów lub zbiorów prywatnych, sprawiają, że Słownik jest pasjonującą lekturą, godną polecenia nie tylko pianistom.