polmic logo 2009 250

newsletter
FB 50
„Byłem tu, Fryderyk”
24 stycznia 1018, Warszawa
XI Międzynarodowy Konkurs Wiolonczelowy im. Witolda Lutosławskiego
29 stycznia - 10 lutego 2018 , Warszawa
XV Konkurs Kompozytorski im. Tadeusza Ochlewskiego
31 stycznia 2018 roku
Henryk Mikołaj Górecki III Symfonia „Symfonia Pieśni Żałosnych”
Premiera płyty
Ogólnopolski Konkurs Orkiestr Smyczkowych
27-28 marca 2018, Bydgoszcz
„Sinfonia Varsovia Kameralnie” – nowy cykl koncertów w siedzibie Orkiestry
3 stycznia - 5 grudnia 2018, Warszawa
Arte dei Suonatori Masterclasses
12–18 lutego 2018, Radziejowice

recenzje płyt (A)

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T V W X Z Ł


-

Agnieszka Duczmal Vol. 5



Brahms Johannes - Sekstet B-dur op. 18, Sekstet G-dur op. 36

Wyk.: Orkiestra Kameralna Polskiego Radia „Amadeus”, dyr. Agnieszka Duczmal
* Polskie Radio SA 2004 - PRCD088, DDD 75'12"
Kolejna płyta z nowej serii nagrań Orkiestry Kameralnej Polskiego Radia „Amadeus” i dyrygentki Agnieszki Duczmal przynosi wykonania dwóch sekstetów Johannesa Brahmsa – B-dur op. 18 z lat 1858-60 i G-dur op. 36 z lat 1864-65 w wersji na orkiestrę smyczkową. Dwa mistrzowskie utwory kameralne autora słynnego Niemieckiego Requiem, czterech symfonii, koncertów, kwartetów i kwintetów smyczkowych, utworów fortepianowych, niezliczonych, pisanych przez całe życie pieśni, nie odbiegają swoim stylem od pozostałych. Miłośnicy i znawcy muzyki Brahmsa od razu wychwycą śpiewne tematy muzyczne prowadzone przez liryczne wiolonczele, zachwycą się jak zawsze mistrzowskimi częściami wolnymi – Andante w Sekstecie B-dur i Poco adagio w G-dur – z ich przepiękną melodyką o poruszającej wewnętrznej ekspresji, wreszcie – docenią znakomitą znajomość możliwości technicznych i brzmieniowych smyczków oraz wzorcowe wręcz kształtowanie formalne poszczególnych ogniw utworów. W opracowaniu na orkiestrę smyczkową obie kompozycje zyskują nowy wymiar brzmieniowy – zarówno w aspekcie siły brzmienia, jak i operowania ekspresją. Muzycy orkiestry „Amadeus” pod batutą Agnieszki Duczmal wykorzystali tę okazję, ukazując nam nowe oblicze obu utworów Brahmsa – orkiestrowe, więc bardziej przestrzenne, ale równie dynamiczne i witalne jak oryginalne wersje.