Towarzystwo im. Witolda Lutosławskiego i Zamek Królewski w Warszawie zapraszają na
drugi koncert z cyklu Fortepian Lutosławskiego. Koncerty z tego cyklu odbywają się w Sali Koncertowej Zamku Królewskiego i prezentują fortepianową muzykę XX i XXI wieku. Warto przypomnieć że właśnie w Sali Koncertowej stoi fortepian, który już od 10 lat służy koncertom zamkowym a jest darem spadkobierców
Witolda Lutosławskiego. To przy tym instrumencie przez ostatnie 25 lat życia pracował wielki polski kompozytor. Znane wszystkim zdjęcia ukazujące Mistrza komponującego w swojej pracowni przy ulicy Śmiałej pokazują właśnie ten instrument. Pracownia na ulicy Śmiałej do dziś istnieje w niezmienionym kształcie, jedynie fortepian został decyzją rodziny przekazany do Zamku Królewskiego.
Dnia
11 grudnia 2005 roku o godzinie 17.00 w Sali Koncertowej Zamku Królewskiego wystąpi
Danijel Deoni – młody chorwacki pianista, syn wybitnego kompozytora i poety – Dubravko Detoniego. Na początku usłyszymy
Jeu d’eau Maurice’a Ravela, jednego z ulubionych twórców Lutosławskiego (jego opera
Dziecko i czary była przez Lutosławskiego przywoływana jako ideał muzyki scenicznej) oraz pierwszą z dwóch skomponowanych podczas wojny etiud Lutosławskiego. Potem młody artysta poprowadzi nas w rejony muzyki węgierskiej. Usłyszymy
Suitę taneczną Beli Bartoka i
Musica ricercata Györgi Ligetiego. Pomiędzy nimi, jak zawsze w programach cyklu –
prawykonanie. Tym razem usłyszymy po raz pierwszy ostatnie ogniwo tryptyku skomponowanego przez
Dubravko Detoniego dla swojego syna - powstały w 2002 roku w Dubrowniku
Refren.
Program:
- Maurice Ravel Jeux d’eau (1901)
- Witold Lutosławski Dwie etiudy (1940-1941)
- Bela Bartok Suita taneczna (1923)
- Dubravko Detoni Refren (2002) - prawykonanie
- Gyorgy Ligeti Musica ricercata
Danijel Detoni – chorwacki pianista urodzony w Zagrzebiu w 1983 roku. Obecnie student IV roku pianistyki w klasie László Baranyay na Uniwesytecie im. Liszta w Budapeszcie. Od 2004 roku uczęszcza też na zajęcia kameralistyki w klasie Itamara Golana w Conservatoire National Supérieur de Musique w Paryżu. Laureat nagród dla najwybitniejszych studentów chorwackich, m.in. Konkursu w Varaždin (1995) oraz nagrody Mira Sakač dla najlepszego studenta w 1996 roku. W 2002 roku otrzymał stypendium Fundacji Chorwackiej Akademii Nauki i Sztuki w Zagrzebiu. W kwietniu 2003 roku zwyciężył w Narodowym Konkursie Muzyki Kameralnej w Budapeszcie im. Leo Weinera wraz ze skrzypaczką Márta Deák. Zarówno jako solista, jak i z orkiestrą występuje często w Chorwacji, na Węgrzech, we Włoszech, Słowenii, Austrii i Serbii. W lipcu 2003 roku z wielkim powodzeniem występował na Letnim Festiwalu w Dubrowniku. Często nagrywa dla radia i telewizji.