2006-11-08

Dnia 8 listopada 2006 roku (powtórzenie 9 listopada) o godz. 19.00 w Teatrze Dramatycznym w Warszawie wystawione zostanie widowisko muzyczne Eraritjaritjaka Heinera Goebbelsa według Eliasa Canettiego. Przedstawienie, przygotowane przez Théâtre Vidy-Lausanne E.T.E. ze Szwajcarii, obejrzymy w reżyserii i z muzyką Heinera Goebbelsa, laureata nagrody PERNT (Prix Europe Nouvelles Réalités Théâtrales – Nagroda Europy Nowej Rzeczywistości Teatralnej), ze scenografią Klausa Grünberga i kostiumami Florence von Gerkan. Wystąpią: André Wilms i Mondriaan Quartet w składzie: Jan Erik van Regteren Altena, Annette Bergman, Edwin Blankenstijn, Eduard van Regteren Altena. Premiera spektaklu miała miejsce 20 kwietnia 2004 roku.
Eraritjaritjaka to archaiczny, poetycki zwrot w języku australijskiego plemienia Aranda, oznacza: „pełen pragnienia czegoś, co zostało utracone”. Przedstawienie Heinera Goebbelsa jest widowiskiem muzycznym, opartym na zapiskach Eliasa Canettiego. W Eraritjaritjaka obok fugi Bacha usłyszeć można smyczkowe kwartety, od Ravela i Szostakowicza po Gavina Bryarsa i George’a Crumba, w wirtuozerskiej interpretacji Mondriaan Quartet. Nastrój inscenizacji budują również scenografia i światła Klausa Grünberga oraz obrazy wideo Bruno Deville’a. Eraritjaritjaka może być uważana za trzecią, ostatnią część trylogii, którą Goebbels stworzył wspólnie z aktorem, André Wilmsem. Jej dwie poprzednie części to Or the Hapless Landing (1993) i Max Black (1998). Te przedstawienia, posiłkujące się zapiskami i pamiętnikami różnych autorów, łączy temat jednostki zawłaszczającej świat.

Heiner Goebbels (rocznik 1952) jest kompozytorem i reżyserem, twórcą teatru muzycznego. Studiował socjologię i muzykę. W połowie lat 80-tych zaczął tworzyć słuchowiska i koncerty sceniczne, większość według tekstów Heinera Müllera. Od 1988 roku komponuje muzykę kameralną dla Ensamble Modern i dla Ensemble Intercontemporain. W 1990 roku wspólnie z Michaelem Simonem przygotował przedstawienie teatru muzycznego Newton's Casino, a w roku następnym Roemische Hunde. Trzy lata później wyreżyserował w Paryżu Ou bien la débarquement désastreux. W 1995 roku wystawił w Theater am Turm we Frankfurcie Die Wiederholung na motywach Kierkegaarda, Robbe-Grilleta i Prince’a. Na tej samej scenie w 1996 roku zaprezentował kolejne przedstawienie teatru muzycznego Schwarz auf Weiss. W 1997 roku Goebbels wziął udział w festiwalu Documenta X w Kassel z teatralnym szkicem muzycznym Landscape With Man Being Killed By a Snake. Dla paryskiego Centre Pompidou przygotował instalacje dźwiękowe timeios i fin de soleil.
Muzyczny i reżyserki dorobek Goebbelsa pokazywany był na najważniejszych festiwalach muzycznych i teatralnych na całym świecie.
Artysta zdobył wiele nagród, w tym kilkakrotnie Prix Italia, był także nominowany do Grammy. Jest profesorem Justus-Liebig-Universität w Giessen.
Teksty, libretta i obfity materiał zdjęciowy dokumentujący jego dokonania zostały wydane w 2002 roku w książce Komposition als Inszenierung.
Warszawska publiczność mogła obejrzeć w Teatrze Narodowym jego pierwszą operę Landschaft mit entfernten Vervandten (Krajobraz z dalekimi krewnymi).