klawesynistka; ur. 28 stycznia 1952, Bielsko-Biała. Po uzyskaniu dyplomu z wyróżnieniem w krakowskiej Akademii Muzycznej w klasie klawesynu Elżbiety Stefańskiej, ukończyła z pierwszą lokatą studia podyplomowe w Konserwatorium w Paryżu pod kierunkiem Huguette Dreyfus. Swoje artystyczne umiejętności doskonaliła także na wielu międzynarodowych muzycznych kursach mistrzowskich, m.in. w Pradze, Zurichu, Paryżu, Madrycie, Stuttgarcie, pracując z Zuzanną Ruzickovą, Kennethem Gilbertem oraz z uczniem Wandy Landowskiej – Rafaelem Puyaną. W 1992 uzyskała kwalifikacje I stopnia w zakresie gry na klawesynie, równoważne stopniowi doktora, a w 1996 krakowska Akademia Muzyczna przyznała jej kwalifikację II stopnia w dziedzinie sztuki muzycznej (równoważne stopniowi doktora habilitowanego).

Jest laureatką głównej nagrody na Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku, nagrody publiczności na Międzynarodowym Konkursie Klawesynowym w Paryżu, I nagrody – Złotego Medalu na Klawesynowym Konkursie Conservatoire Nationale de Bobigny pod Paryżem.

Koncertuje jako solistka i kameralistka w kraju oraz za granicą, m.in. w Austrii, Belgii, Czechach, Francji, Hiszpanii, Holandii, Litwie, Łotwie, Niemczech, Rosji, Słowacji, Stanach Zjednoczonych, Szwajcarii, Wielkiej Brytanii.

Brała udział w wielu festiwalach i cyklach muzycznych, w tym na Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku, Festiwalu „Wratislavia Cantans”, Warszawskiej Jesieni, Festiwalu „Musica Polonica Nova” we Wrocławiu, Festiwalu Muzyki Dawnej w Lublinie, Festiwalu „Szymanowski i jego Europa”, Festiwalu Beethovenowskim na Opolszczyźnie, Festiwalu Bachowskim w Krakowie, Bydgoskich Wtorkach Muzycznych, „Tempus Paschale” w Lublinie.

Ma w swoim dorobku bardzo wiele nagrań radiowych, telewizyjnych i płytowych. Nagrała m.in. odkryte przez siebie utwory klawesynowe polskich kompozytorów z II połowy XVIII wieku, wszystkie tańce z Tabulatury Jana z Lublina. Jako pierwsza nagrała sonaty klawesynowe G. P. del Buono. Cieszą się one uznaniem i są wysoko oceniane przez profesjonalistów oraz melomanów (w 1996 i 1999 słuchacze Polskiego Radia Łódź umieścili na I miejscu Listy Przebojów Muzyki Poważnej utwory z płyty Polska Muzyka Klawesynowa). W 1995 wzięła udział w promocyjnym nagraniu płyty z prawykonaniami polskiej muzyki współczesnej. W 1999 otrzymała Nagrodę "Fryderyk” w kategorii "Muzyka solowa" za album Das Wohltemperierte Klavier wydany przez firmę Acte Prealable.

Obszerny repertuar Urszuli Bartkiewicz zawiera dzieła solowe, kameralne i orkiestrowe epoki renesansu, baroku, klasycyzmu i wieku XX, w tym wiele światowych prawykonań. Chętnie promuje muzykę polską i polskich muzyków, w 1991 założyła działającą na rzecz kultury Fundację „Pro Bono Artis”. W 1993 ufundowała nagrodę dla najlepszego polskiego uczestnika międzynarodowego konkursu klawesynowego w Warszawie, współpracując przy przygotowaniach i organizacji konkursu. 

Urszula Bartkiewicz od 1998 roku prowadzi klasę klawesynu w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy i Zespole Państwowych Szkół Muzycznych im. Fryderyka Chopina w Warszawie. W 2003 uzyskała tytuł profesora sztuk muzycznych. Na bydgoskiej uczelni muzycznej zainicjowała i od 2006 roku kieruje Zakładem Klawesynu, Organów i Muzyki Dawnej. W warszawskiej szkole założyła i prowadzi Sekcję Klawesynu, Organów i Muzyki Dawnej.

Jej badania naukowe poświęcone są przede wszystkim dawnej muzyce polskiej i odkrywaniu nieznanych zabytków muzycznych. Publikuje artykuły w wydawnictwach specjalistycznych. Prowadzi seminaria naukowe, kursy interpretacji, warsztaty i wykłady w zakresie muzyki dawnej, m.in. w Wayne State University w Stanach Zjednoczonych, Akademii Muzycznej w Krakowie, Warszawie i Białymstoku, Akademii Sztuki w Banskiej Bystricy (Słowacja).

Jest inicjatorem i kierownikiem naukowym Letnich Kursów Metodycznych Muzyki Dawnej organizowanych od 2007 w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Jest redaktorem publikacji nutowej bydgoskiej uczelni Polska muzyka klawiszowa z Wydawnictwa Józefa Elsnera na klawesyn lub fortepian (2008). Utwory te nagrała i wydała na dwóch CD pod tytułem Polska Muzyka Klawesynowa (2009).

Została uhonorowana wieloma nagrodami i odznaczeniami, m.in. w 1979 otrzymała Honorową Odznakę Jeunesses Musicales de Pologne, w 1996 – Odznakę „Zasłużony Działacz Kultury”, w 1997 – stypendium naukowe Ministra Kultury i Sztuki, , w 2002 – Złoty Krzyż Zasługi, w 2006 – Nagrodę Indywidualną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego I stopnia za wybitne osiągnięcia w pracy artystycznej i dydaktycznej.

aktualizacja: 2003, 2009 (Małgorzata Kosińska), 2026 (Wiktoria Antonczyk)