kompozytor i pianista; ur. 10 kwietnia 1919, Warszawa; zm. 24 października 1974, tamże. Ukończył studia filologiczne na Uniwersytecie Warszawskim (kształcił się w zakresie filologii polskiej, angielskiej i niemieckiej), a po wojnie studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie grę na fortepianie w klasie Jerzego Lefelda (dyplom z odznaczeniem w 1949) oraz kompozycję pod kierunkiem Tadeusza Szeligowskiego (dyplom z odznaczeniem w 1959).

Przez lata wojny i okupacji pracował w warsztacie elektrotechnicznym oraz uczył się gry na fortepianie pod kierunkiem Jana Bereżyńskiego (1940–1944). Będąc jeszcze studentem pracował jako pianista w Polskim Radiu w zespole Jana Cajmera (1946-48) oraz w charakterze akompaniatora w warszawskim Teatrze Narodowym (1951-53). Uczył również gry na fortepianie w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej w Warszawie. Był pierwszym organizatorem redakcji muzycznej działu dziecięcego w Telewizji Polskiej. W latach 1954-74 pracował na stanowisku akompaniatora w Estradzie Kameralnej Filharmonii Narodowej. Pod koniec życia wykładał także w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie (1973-74).

Jego kompozycje były wielokrotnie nagradzane; m.in. w 1960 na Konkursie Kompozytorskim "Grunwald” w Olsztynie dwie pierwsze pieśni z cyklu Cztery pieśni warmijsko-mazurskie na chór mieszany a cappella (1960) otrzymały I nagrodę, w 1961 na Konkursie Młodych Związku Kompozytorów Polskich Utwór w 5 częściach na wielką orkiestrę symfoniczną (1961) zdobył II nagrodę, w tym samym roku na Konkursie Kompozytorskim im. Grzegorza Fitelberga został wyróżniony Epitaphe pour quelqu’un na wielką orkiestrę symfoniczną (1961), w 1962 na tym samym Konkursie wyróżnienie otrzymał utwór Noctiflore na wielką orkiestrę symfoniczną (1962), w 1966 na Konkursie Kompozytorskim im. Artura Malawskiego w Krakowie Five Ostinato Structures na orkiestrę (1965) zostało wyróżnionych, w tym samym roku Cztery pieśni do słów Joanny Kulmowej na chór mieszany a cappella (1966) zdobyły III nagrodę na Konkursie na pieśń chóralną zorganizowanym przez Wielkopolskie Towarzystwo Kulturalne w Poznaniu, natomiast w 1968 Osiem utworów na fortepian (1968) otrzymało II nagrodę (pierwszej nie przyznano) na konkursie kompozytorskim w Koszalinie.

• Muzyka na orkiestrę (1959)
• Oktaedr na smyczki, 7 instrumentów dętych i perkusję (1960)
• Cztery pieśni warmijsko-mazurskie na chór mieszany a cappella (1960)
• Dwie pieśni do słów Juliana Tuwima na chór żeński (lub chłopięcy) a cappella (1961)
• Utwór w 5 częściach na wielką orkiestrę symfoniczną (1961)
• Epitaphe pour quelqu’un na wielką orkiestrę symfoniczną (1961)
• Noctiflore na wielką orkiestrę symfoniczną * (1962)
• Prelude and Fugue for large symphony orchestra and jazz group (1962)
• Interludium na orkiestrę (1962)
• Pantomima na zespół kameralny (1962)
• Dwie pieśni do słów Ludwika Jerzego Kerna na chór mieszany a cappella (1963)
• Simple Music na małą orkiestrę symfoniczną (1964)
• Abstraction in MI, muzyka do pantomimy na fortepian (1964)
• Dziewięć utworów na fortepian (1964)
• Dziesięć utworów na fortepian (1965)
• Five Ostinato Structures na orkiestrę (1965)
• Dziewięć miniatur na orkiestrę kameralną (1965)
• Siedem utworów na 5 instrumentów (1966)
• Pięć utworów na 2 fortepiany (1966)
• Cztery pieśni do słów Joanny Kulmowej na chór mieszany a cappella (1966)
• Sześć utworów na klarnet i fortepian (1966)
• Szesnaście utworów na 9 instrumentów (1967)
• Sześć utworów na fortepian (1967)
• Jedenaście utworów na 7 instrumentów (1967)
• Osiem utworów na fortepian (1968)
• Somnifère na wielką orkiestrę symfoniczną (1968)
• Simple Music, 3 utwory dla dzieci na trąbkę, 2 klarnety, 2 fortepiany i perkusję (1968)
• Pięć utworów na 5 instrumentów * (1968)
• Dwanaście utworów na fortepian (1969)
• Dziesięć utworów na fortepian (1970)
• Osiem utworów na fortepian (1970)
• Sześć utworów na orkiestrę * (1971)
• Wiersz ostatni, piosenka na głos z fortepianem (1971)
• Dwie pieśni do słów Władysława Broniewskiego na chór mieszany a cappella (1971)
• Dziesięć utworów na fortepian (1972)
• Dziewięć piosenek dziecięcych na sopran z fortepianem (1972)
• Osiem utworów na fortepian (1973)

Perkowska Małgorzata, Behr Stefan, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab”, PWM, Kraków 1979