pianista; ur. 30 czerwca 1985, Nakło nad Notecią. Grę na fortepianie rozpoczął w wieku 5 lat. Uczył się w Państwowej Szkole Muzycznej im. Artura Rubinsteina w Bydgoszczy. W 2007 ukończył studia w klasie fortepianu Katarzyny Popowej-Zydroń w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. W 2020 roku, po studiach doktoranckich na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, zdobył stopień doktora nauk humanistycznych.

Jest zdobywcą wielu nagród i wyróżnień na ogólnopolskich konkursach pianistycznych w latach 1996-99, jak również: II nagrody na V Międzynarodowym Konkursie Młodych Pianistów „Artur Rubinstein in Memoriam” w Bydgoszczy (2002), II nagrody (I nie przyznano) na V Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Hamamatsu w Japonii (2003), I nagrody na IV Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Maroku (2004), I nagrody oraz wszystkich pozaregulaminowych wyróżnień za najlepsze wykonanie mazurków, poloneza i koncertu na Ogólnopolskim Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina dla Kandydatów do XV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (2005), I nagrody oraz nagród za najlepsze wykonanie mazurków (Polskiego Radia), poloneza (Towarzystwa im. Fryderyka Chopina), koncertu (Filharmonii Narodowej) oraz sonaty (nagrody specjalnej, ufundowanej przez Krystiana Zimermana) na XV Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie (2005). Jest także zwycięzcą „Estrady Młodych” Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku (2002). W 2010 roku otrzymał nagrodę Premio Internazionale Accademia Musicale Chigiana (Siena), przyznawaną przez międzynarodowe jury, w skład którego wchodzą krytycy muzyczni. W Nowym Jorku został ogłoszony zdobywcą Nagrody Gilmore’2014, która jest przyznawana co cztery lata najbardziej wyróżniającemu się artyście i uwzględnia udzielenie finansowego wsparcia dalszej kariery artystycznej.

Sukces, odniesiony na Konkursie Chopinowskim otworzył Rafałowi Blechaczowi drzwi do największych sal koncertowych świata. Występował w Filharmonii Narodowej w Warszawie, Sali im. Piotra Czajkowskiego w Konserwatorium Moskiewskim, Tonhalle w Zürichu, w głównych salach Japonii, w tym w Tokyo Opera City i Suntory Hall, Concertgebouw w Amsterdamie, Herkules Saal w Monachium, Wigmore Hall i Royal Festival Hall w Londynie, Filharmonii Berlińskiej, Sali Pleyela i w Théâtre des Champs-Élysées w Paryżu, Auditorio Nacional w Madrycie, Palais des Beaux Arts w Brukseli, Konzerthaus i Musikverein w Wiedniu, Alte Oper we Frankfurcie, La Scali w Mediolanie, Rudolfinum i Sali Antonína Dvořáka w Pradze, Lincoln Center, Metropolitan Museum i Avery Fisher Hall w Nowym Jorku.

Jest zapraszany na najlepsze festiwale muzyczne. Brał udział w: Verbier w Szwajcarii, La Roque-d'Anthéron we Francji, Klavier-Festival Ruhr w Niemczech oraz Gilmore Festival w USA.

Koncertuje z wieloma orkiestrami symfonicznymi, współpracując z wybitnymi dyrygentami, takimi jak: Charles Dutoit, Valery Gergiev, Daniel Harding, Pavo Järvi, Fabio Luisi, Kent Nagono, Andris Nelsons, Victor Pablo Perez, Trevor Pinnock, Mikhail Pletnev, Jerzy Semkow, Antoni Wit, Dawid Zinman.

W 2006 podpisał wyłączny kontrakt z wytwórnią Deutsche Grammophon. Jest drugim w historii – po Krystianie Zimermanie – Polakiem, związanym z tą ekskluzywną firmą fonograficzną. Pierwsza płyta z preludiami Fryderyka Chopina ukazała się w sprzedaży w Europie w 2007. W Polsce uzyskała status złotej płyty w ciągu tylko pierwszego dnia sprzedaży, zaś status platynowej – już w 2 tygodniu sprzedaży. Została wyróżniona wieloma nagrodami, m.in. niemiecką „Echo Klassik” i francuską „Diapason D’or”. Druga płyta Rafał Blechacz – Sonatas (Josepha Haydna, Ludwiga van Beethovena i Wolfganga Amadeusa Mozarta), ukazała się na rynku w październiku 2008, trzecia Chopin – Piano Concertos - we wrześniu 2009. Została uhonorowana nagrodą krytyków z Niemiec, Austrii i Szwajcarii „Preis der Deutschen Schallplattenkritik”. W Polsce uzyskała w krótkim czasie status podwójnej płyty platynowej. Kolejne nagranie - utworów Debuss’ego i Szymanowskiego - ponownie zyskało znaczny rozgłos i uznanie międzynarodowej krytyki muzycznej. W 2012 roku Deutsche Phono Akademie przyznało mu nagrodę „Echo Klassik” w kategorii „Najlepsza płyta solowa roku” ( XIX i XX w.). Ponadto nagranie to zostało wyróżnione jako Album Miesiąca przez brytyjski magazyn „Gramophone”. Otrzymało też nagrodę polskiej Akademii Fonograficznej „Fryderyk”, jako najlepszy album z muzyką klasyczną (2013). Jesienią 2013 roku Rafał Blechacz powrócił do repertuaru chopinowskiego nagrywając siedem wielkich polonezów czwartego wieszcza. Album ten już w dniu sprzedaży okazał się złotą płytą. Otrzymał wyróżnienie „Preis der Deutschen Schallplattenkritik”, jako najlepszy album w kategorii „Muzyka fortepianowa” (2013). Kolejnymi nagraniami Blechacza dla Deutsche Grammophon były wydana w 2017 roku płyta z utworami Johanna Sebastiana Bacha oraz wydana w 2019 roku płyta z dziełami Faurégo, Debussy’ego, Szymanowskiego i Chopina nagrana wraz z koreańską skrzypaczką Bomsori Kim.

Od 2020 roku pełni funkcję profesora dydaktycznego w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy.

W 2006 otrzymał Paszport "Polityki”. W 2015 roku został odznaczony, przyznanym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polski, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

aktuazliacja: 2005 (Małgorzata Kosińska), 2019, 2025 (Wiktoria Antonczyk)