kompozytorka, pianistka i pedagog; ur. 9 stycznia 1940, Kraków; zm. 17 stycznia 1993, Kraków. Naukę gry na fortepianie rozpoczęła pod kierunkiem ojca. Po ukończeniu w 1959 Państwowego Liceum Muzycznego w Krakowie w latach 1959-65 kontynuowała naukę gry na fortepianie w klasie Ludwika Stefańskiego, a następnie – w latach 1969-74 – studiowała kompozycję u Bogusława Schaeffera w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. Oba kierunki ukończyła z wyróżnieniem. W 1984 uczestniczyła w Międzynarodowym Seminarium Kompozytorskim w Boswil. W 1990 obroniła pracę doktorską na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie na podstawie pracy Spotkania współczesnej twórczości muzycznej ze sztukami plastycznymi jako problem filozofii kultury. Lata 1945-1990.

Była laureatką wielu nagród kompozytorskich, m.in. w 1970 uzyskała III nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Grzegorza Fitelberga w Katowicach za Dwie impresje na orkiestrę (1970), w 1982 – wyróżnienie na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. Niccolò Paganiniego w Rzymie za Koncert na skrzypce i orkiestrę (1979), w 1985 – III nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim w Wiedniu za II Kwartet smyczkowy "Transgressio” (1985).

Barbara Buczek wykładała fortepian, kontrapunkt i kompozycję w krakowskiej Akademii Muzycznej. Pisała artykuły na temat muzyki współczesnej.

Należała do stowarzyszenia artystycznego "Grupa Krakowska” oraz międzynarodowego stowarzyszenia "Frau und Musik”.

aktualizacja: 2002 (Zespół POLMIC)

• Sonata breve per pianoforte (1968)
• Mikrosonata na skrzypce solo (1968)
• Studium nr 1 na flet (1968)
• I Kwartet smyczkowy (1968)
• Wariacje na fortepian (1968)
• Kwintet na instrumenty dęte (1969)
• Koncert wokalny na 12 głosów solowych (1969)
• Studium na skrzypce solo (1970)
• Metafonie na wielką orkiestrę (1970)
• Utwór dla dwóch wykonawców na flet, fortepian i wiolonczelę (1970)
• Dwie impresje na orkiestrę (1970)
• Labirynt na wielką orkiestrę (1974)
• Anekumena Koncert na 89 instrumentów (1974)
• Sekstet na flet, altówkę, wiolonczelę, sopran i dwa fortepiany (1974)
• Assemblage na flet altowy i orkiestrę smyczkową (1975)
• Simplex na orkiestrę (1976)
• Duodecet smyczkowy (1976)
• Eidos I na skrzypce solo (1977)
• Eidos II [wersja I] na tubę (1977)
• Hipostaza kwintet na sopran, flet, wibrafon, wiolonczelę i saksofon (1978)
• Eidos III na fagot solo (1979)
• Koncert na skrzypce i orkiestrę (1979)
• Désunion na sopran i kontrabas (1982)
• Eidos II [wersja II] na tubę i fortepian (1984)
• Motet na instrumenty, recytatorów, baryton i taśmę (1984)
• II Kwartet smyczkowy „Transgressio” (1985)
• Primus inter pares na róg i 6 instrumentów lub flet, saksofon sopranowy, klarnet basowy, skrzypce i kontrabas (1985)
• Koncert na wiolonczelę, chór i orkiestrę (1986)
• Les sons ésotériques na flet, komputer i taśmę (1989)
• Les accords ésotériques na fortepian (1991)
• Eidos IV na fortepian (1991)
• Intermezzo na fortepian (1992)

Hodor Jadwiga, O Barbarze - wspomnienie..., wstęp do: Barbara Buczek "Utwory fortepianowe", Wyd. "Indyk", Kraków 1996

Stępniewska Katarzyna, Buczek Barbara, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. “ab suplement”, PWM, Kraków 1998

Paja-Stach, Jadwiga Buczek Barbara, w: Die Musik in Geschichte und Gegenwart. Zweite, neubearbeitete Ausgabe (Hg. Ludwig Finscher), Personenteil 3, Bärenreiter / Metzler, Kassel / Stuttgart 1999

Hodor Jadwiga Maria, Nieznana, ale nie zapomniana Barbara Buczkówna, "Ruch Muzyczny" 2007 nr 5, s.12-14