dyrygentka; ur. 7 stycznia 1946, Krotoszyn. Pochodzi z rodziny o tradycjach muzycznych (jej ojciec Henryk Duczmal był dyrygentem). W latach 1966-71 studiowała dyrygenturę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu pod kierunkiem Witolda Krzemieńskiego, uzyskując dyplom z wyróżnieniem.
W 1970 została laureatką I Ogólnopolskiego Konkursu Dyrygentów w Katowicach. W 1975 uzyskała wyróżnienie na IV Międzynarodowym Konkursie Dyrygentów Fundacji Herberta von Karajana w Berlinie Zachodnim. Rok później zdobyła srebrny medal tejże Fundacji podczas Międzynarodowych Spotkań Młodych Orkiestr w Berlinie Zachodnim, wraz ze swoją orkiestrą (1976).
Agnieszka Duczmal dyryguje orkiestrami symfonicznymi w kraju i za granicą. Już w czasie studiów – w 1968 – utworzyła Orkiestrę Kameralną (przekształconą w 1977 roku w Orkiestrę Kameralną Polskiego Radia i Telewizji, a następnie w Orkiestrę Kameralną Polskiego Radia "Amadeus"), której do 2024 roku była głównym dyrygentem i kierownikiem artystycznym. Po ukończeniu studiów (w latach 1971-72) pracowała jako dyrygent-asystent w Filharmonii Poznańskiej, a od 1972 – w Teatrze Wielkim w Poznaniu, gdzie przygotowała m.in. polską prapremierę opery Benjamina Brittena Sen nocy letniej, premierę opery Rigoletto Giuseppe Verdiego oraz baletu Romeo i Julia Siergieja Prokofiewa.
Jako pierwsza kobieta dyrygent wystąpiła na scenie mediolańskiej La Scali.
Wraz z kierowaną przez siebie Orkiestrą "Amadeus” brała udział w wielu festiwalach europejskich (m.in. w Festiwalu "Warszawska Jesień”) oraz odbyła tournée po krajach Europy, obu Ameryk, Bliskiego i Dalekiego Wschodu. Koncertowała m.in. z Marthą Argerich, Mischą Maiskym, Henrykiem Szeryngiem, Wadimem Brodskim, Jeremym Menuhinem, Al Di Meolą.
Dokonała wielu transkrypcji arcydzieł muzycznych, m.in. Obrazki z wystawy Modesta Musorgskiego oraz utworów kameralnych Johannesa Brahmsa, Claude’a Debussy’ego, Franza Schuberta.
Proponuje publiczności multimedialne projekty koncertowe, łącząc muzykę z baletem czy malarstwem. Współpracowała z Polskim Teatrem Tańca Ewy Wycichowskiej i Ogólnokształcącą Szkołą Baletową w Poznaniu. Wyjątkowym projektem w repertuarze artystki i jej Orkiestry są Cztery Pory Roku – Cztery Pory Życia, który prezentuje Cztery pory roku Antonia Vivaldiego i Astora Piazzolli na tle wyjątkowego obrazu autorstwa Mariusza Kałdowskiego. W jej dorobku artystycznym znajduje się wiele prawykonań, m.in. pierwsze światowe nagranie Wariacji Goldbergowskich Johanna Sebastiana Bacha w transkrypcji na orkiestrę kameralną Józefa Kofflera.
Od wielu lat prowadzi również działalność promującą młodych, utalentowanych polskich muzyków w stałych cyklach koncertowych. Agnieszka Duczmal zasiadała w jury ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów muzycznych, m.in. Eurovision Young Musicians, Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. Josepha Joachima w Hanowerz, Konkurs Kompozytorski im. Tadeusza Ochlewskiego, Młody Muzyk Roku, XVI Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu.
Nagrała ponad 50 płyt (Polskie Nagrania, ASV, Wergo, ADDA, Canyon Classics, AMF, Europa Musica, Vienna Modern Masters) – m.in. serenady i divertimenta Wolfganga Amadeusa Mozarta (1990) oraz dwanaście symfonii młodzieńczych Felixa Mendelssohna-Bartholdy’ego (1991). Płyta Music for Chamber Orchestra vol. III z utworami Grażyny Bacewicz w wykonaniu Orkiestry pod batutą Agnieszki Duczmal została wybrana jako najlepsze światowe nagranie orkiestrowe według BBC Music Magazine Awards w 2023 roku. Dokonała nagrań radiowych dla rozgłośni polskich, niemieckich, belgijskich, angielskich (BBC w Londynie), kanadyjskich (CBC w Montrealu), meksykańskich, japońskich oraz telewizji w Polsce (m.in. w cyklach "Stereo i w kolorze” oraz "Goście Agnieszki Duczmal”), Francji (Télévision Française 1), Japonii (NHK) i Meksyku.
Maestra otrzymała wiele prestiżowych nagród i tytułów. Tytuł "La Donna del Mondo” ("Kobieta świata”) przyznało jej Międzynarodowe Centrum Kultury Saint Vincent w Rzymie (pod patronatem UNESCO i prezydenta Włoch) za wybitne w skali światowej osiągnięcia na polu kultury, nauki i działalności społecznej (1982). Została odznaczona Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki I stopnia (1983), Srebrną Batutą - symboliczną nagrodą Radia Merkury (1993), medalem "Ad Perpetuam Rei Memoriam” (1993), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1998), Krzyżem Oficerskim Orderu Krzyża Południa w Brazylii (2002), Srebrnym Medalem "Zasłużony Kulturze - Gloria Artis” (2005), Doroczną Nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w kategorii "muzyka" (2008), Honorowym Złotym Mikrofonem (2008), statuetką Złotego Hipolita (2013), Nagrodą ZAiKS-u za propagowanie polskiej muzyki współczesnej (2016), nagrodą "Złoty Fryderyk” w kategorii muzyki poważnej za całokształt pracy artystycznej (2018), Nagroda 100-lecia ZAiKS-u (2018), Złotym Medalem "Zasłużony Kulturze - Gloria Artis” (2018), nagrodą Polskiego Radia – Diamentową Batut za wybitne osiągnięcia w dziedzinie dyrygentury i rozsławianie polskiej muzyki za granicą (2021), Nagrodą Honorową Koryfeusz Muzyki Polskiej "za całokształt działalności artystycznej" (2024).
Otrzymała tytuły: Zasłużony dla Miasta Poznania (wraz ze swoją orkiestrą) w dowód uznania dla wybitnych dokonań w zakresie muzyki kameralnej, doceniając zasługi w rozsławianiu artystycznego oblicza Poznania na scenach świata w trakcie czterdziestu lat działalności (2008), Wybitna Wielkopolanka nadany przez Stowarzyszenie Ruch Regionalny Wielkopolan (2010), Honorowy Obywatel Krotoszyna (2010), honorowego obywatela miasta, "w uznaniu dla wybitnych osiągnięć muzycznych ze szczególnym uwzględnieniem dorobku Orkiestry Kameralnej Polskiego Radia Amadeus, oraz doceniając zasługi dla kształtowania artystycznego oblicza Poznania” (2015).
aktualizacja: 2002, 2009 (Małgorzata Kosińska), 2026 (Wiktoria Antonczyk)
O nas
Nasze projekty
Dusza dźwięków
Encyklopedia
Kalendarz wydarzeń
Nasze patronaty
Szukaj
