skrzypek, ur. 5 lutego 1951, Grudziądz; zm. 6 grudnia 2008, Londyn. Obdarzony wyjątkowymi zdolnościami muzycznymi wzbudzał sensację od najmłodszych lat. Systematyczną naukę gry na skrzypcach rozpoczął w wieku 8 lat. W ciągu jednego roku akademickiego 1969/1970 ukończył studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie skrzypiec prof. Ireny Dubiskiej (dyplom z wyróżnieniem). Naukę kontynuował pod kierunkiem Zino Francescatti’ego w Curtis Institute of Philadelphia, w Julliard School u Ivana Galamiana, a także u Jaschy Heifetza w University of Southern California (Los Angeles).

Mając 16 lat w 1967 roku został pierwszym polskim laureatem I nagrody na V Międzynarodowym Konkursie im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu. Zdobył również pierwsze nagrody na takich konkursach, jak: The Philadelphia Orchestra Competition (1972), G.B. Dealy (Dallas, Texas) (1974) i dwukrotnie the Naumburg Competition (New York) wraz z New Arts Trio (1979, 1980). 

Jako solista wystąpił z najważniejszymi amerykańskimi i europejskimi orkiestrami, m.in. New York Philharmonic, Philadelphia Orchestra, St. Louis Symphony, Minnesota Orchestra, Oslo Philharmonic, Filharmonią Narodową w Warszawie współpracując z wybitnymi dyrygentami takimi, jak Leonard Bernstein, Leonard Slatkin, Eugene Ormandy i Erich Leinsdorf.

Piotr Janowski koncertował odnosząc wielkie sukcesy w Azji, Europie, obu Amerykach dając recitale i występując w zespołach kameralnych. Występował m. in. z pianistami Mieczysławem Horszowskim, Arthurem Balsamem, Peterem Serkinem, Franco Agostinim, Wolfgangiem Plagge, Jerzym Lefeldem, Maciejem Paderewskim, Jerzym Marchwińskim. Brał udział w wielu festiwalach muzycznych, np. Malboro, VT, Chautauqua, NY, "Warszawska Jesień" i Dimitrios w Grecji.

Obdarzony fenomenalną pamięcią muzyczną posiadał nieograniczony repertuar.

Zajmował się również działalnością pedagogiczną. Wykładał na University of Wisconsin w Milwaukee i Eastman School of Music w Rochester w stanie Nowy Jork, Barratt Due Institute w Oslo. Prowadził wiele kursów mistrzowskich, m.in. w Bologna Conservatorio (Włochy), the Oberlin College i Northwestern University w Chicago.

Piotr Janowski dokonał nagrań dla wytwórni Muza, Pantheon, Aura, Phoenix, Norske Gram (Sony) i 2L (Dzieła Wszystkie Henryka Wieniawskiego).

Był obywatelem Polski i Stanów Zjednoczonych, honorowym obywatelem stanu Arkansas (USA) oraz miasta Cognac (Francja).

Zmarł nagle na zawał serca.

W 2010 roku powstała Fundacja imienia Piotra Janowskiego w celu upowszechniania i ochrony spuścizny swojego wybitnego patrona. Fundacja wspiera m.in. konkurs skrzypcowy im. Piotra Janowskiego w Szkole Muzycznej im. St. Moniuszki w Grudziądzu,  fundując nagrodę - użyczenie skrzypiec mistrzowskich dla laureata. Zorganizowano również pięć edycji Festiwalu im. Piotra Janowskiego. 19 września 2015 roku odsłonięto tablicę, upamiętniającą nadanie imienia Piotra Janowskiego Parkowi Miejskiemu w Grudziądzu.

aktualizacja: 2009 (tekst nadesłany przez żonę artysty, Joannę Maklakiewicz), 2026 (Wiktoria Antonczyk)

Strona Fundacji im. Piotra Janowskiego: https://piotr-janowski.pl/

Elżbieta Dziębowska, Encyklopedia muzyczna, t.4 HIJ, Kraków 1993, PWM.

Theodore Strongin, Janowski is heard in a violin recital, 23 kwietnia 1971, The New York Times.

Raymond Ericson, Music: Philharmonic. Bernstein Leads Works by Harris and Copland and Diamond Premiere, 3 kwietnia 1976, The New York Times.

Joseph Horowitz, 3 Polish Musicians in Tribute, 20 maja 1978, The New York Times.

Harold C. Schonberg, Newport Opera to Do 3 Concerts a Day, 5 lipca 1978, The New York Times

2 Chamber Groups Win ’80 Naumburg Awards, 9 kwietnia 1980, The New York Times.

Edward Rothstein, Concert: Chautauquans, 17 sierpnia 1982, The New York Times.

John Rockwell, Concert: New Arts Trio at Alice Tully Hall, 23 marca 1983, The New York Times.

Piotr Janowski gives the most exhilarating, refreshing Wieniawski playing I have heard in a long time - I cannot wait for volume 2!, 1 kwietnia 2002, The Strad Magazine.

Anne Midgette, Music Review: A Lithuanian Legend's Century-Old Quartet, or Most of It, 7 stycznia 2003, The New York Times.

W.A. Mozart Koncert skrzypcowy D-dur KV 218, K. Szymanowski Koncert skrzypcowy nr 1 op. 35 (Filharmonia Narodowa, dyrygent Stanisław Wisłocki),1969, Muza

J. Brahms 2 Sonaty na fortepian i skrzypce A-dur op. 100 i d-moll op. 108 (fortepian Maciej Paderewski), 1970, Muza

G. Bacewicz Koncert skrzypcowy nr 7 (Filharmonia Narodowa, dyrygent Andrzej Markowski), 1969, Muza

M. Ravel Trio fortepianowe, G. Fauré Trio fortepianowe (New Arts Trio), 1982, Pantheon

L. van Beethoven Trio fortepianowe op. 97 - Arcyksiążece (New Arts Trio), 1983, Chamber Music Society of Rochester

F. Kreisler, F. Grieg, H. Wieniawski i inni, Rose in the snow - Zbiór krótkich utworów (fortepian Wolfgang Plagge), 1997, Norske Gram

F. Busoni Sonaty na skrzypce i fortepian (fortepian Franco Agostini), 1998, Phoenix Classics

A. Hovhaness, C. Saint-Saëns, M. Ravel i inni Garden of Adonis - utwory na skrzypce i harfę (harfa Małgorzata Milewska-Sundberg), 2000, Porsgrunn Museum

H. Wieniawski Dzieła wszystkie (fortepian Wolfgang Plagge) – płyta nr 1 (2000), płyta nr 2 (2005), 2L Records (Aura)