kompozytor; ur. 1 października 1947, Góra; zm. 10 września 2025, Wrocław. Ukończył klasę kompozycji Tadeusza Natansona we wrocławskiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (1971). Uzyskał stopień doktora sztuki w 2004 roku.

Komponował głównie muzykę teatralną i filmową do sztuk w reżyserii Henryka Tomaszewskiego, Kazimierza Brauna, Macieja Wojtyszki, Krystyny Meissner, Tadeusza Minca, Kazimierza Dejmka, Jana Szurmieja, Sylwestra Chęcińskiego, Waldemara Krzystka. Skomponował ścieżki dźwiękowe do takich filmów, jak Konsul, Mała Moskwa, 80 milionów.

Pełnił funkcję kierownika muzycznego Wrocławskiego Teatru Lalek (1970–1977 i 1979–1983), Wrocławskiego Teatru Współczesnego (1976–1977 i 1979–1984), Wałbrzyskiego Teatru Lalek (1984–1991), Teatru Polskiego we Wrocławiu (1990–2008). Współpracował również z teatrami zagranicznymi, m.in. w Esslingen, Charkowie, Los Angeles.

Został laureatem nagród za muzykę do spektakli: Legenda w reż. Wiesława Hejny (I nagroda na VII Opolskim Festiwalu Teatrów Lalek w Opolu, 1975), Balladyna w reż. Krystyny Meissner (wyróżnienie na XXVII Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu, 1985), Na czworakach w reż. Tadeusza Minca (nagroda za muzykę na XXV Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu, 1986), The Shoemakers (Szewcy) Witkacego w reż. Kazimierza Brauna w Odyssey Theatre w Los Angeles (The Hollywood Drama-Logue Critics Award, 1988),. Romeo i Julia w reż. Tadeusza Bradeckiego (nagroda na przeglądzie "Gdańskie Dni Szekspirowskie", 1995), Szkice z Becketta w reż. Aleksandra Maksymiaka (I nagroda za muzykę na XX Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Lalek w Opolu, 2001), Ucieczka Ojca w reż. A. Maksymiaka (nagroda na XXII Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Lalek w Opolu, 2005).

Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komitetu Kultury Niezależnej we Wrocławiu (1983–88). Współzałożyciel i członek Niezależnego Stowarzyszenia Teatralnego "Nie Samym Teatrem” (1984–88), które uhonorowane zostało Kulturalną Nagrodą "Solidarności" w 1985 roku. Kierował Radą Kultury przy Zarządzie Regionu NSZZ "Solidarność" (1988-90). Był producentem dystrybuowanych w podziemiu kaset magnetofonowych z nagraniami spektakli i słuchowisk sygnowanych przez Komitet Kultury Niezależnej i NST (1984–1988).

Należał do Duszpasterstwa Środowisk Twórczych przy kościele św. Marcina (1983–1988). Współorganizował (z Andrzejem Makowieckim, Bogusławem Kiercem i Andrzejem Wilkiem) cykl spotkań z pieśnią patriotyczną dla młodzieży w kościele św. Wojciecha we Wrocławiu (1982–1983). Był organizatorem i współautorem opraw artystycznych do mszy za Ojczyznę w kościele św. Klemensa Dworzaka (1982–1985). Współtworzył program artystyczny Pokój Tobie Polsko, Ojczyzno moja…, stanowiący oprawę mszy papieża Jana Pawła II we Wrocławiu-Partynicach 21 czerwca 1983 roku. Współtworzył również instalację plastyczno-muzyczną Droga krzyżowa, prezentowaną w katedrze św. Jana Chrzciciela i in. kościołach Wrocławia w 1986 roku.

Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Rady Kultury Regionu Dolny Śląsk (1988–1990). Był członkiem Rady Miejskiej Miasta Wrocławia i Przewodniczącym Komisji Kultury (1990–1994).

Wykładał na Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu (1992-2015). Był koordynatorem Programu Integracyjnego Uczelni Artystycznych Wrocławia (2001–2014). Z jego inicjatywy uruchomiony został unikatowy w skali kraju program współpracy studentów działających we Wrocławiu uczelni artystycznych: Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego, Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta, a także ówczesnej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie, Filii we Wrocławiu (obecnie Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego). Dzięki temu programowi powstała cenna dla młodych artystów platforma współpracy muzyków z aktorami, reżyserami oraz plastykami.

W 2002 roku dzięki m.in. jego staraniom wpisano budowę nowej sali koncertowej we Wrocławiu do programu działania Prezydenta Wrocławia Rafała Dutkiewicza.

Był członkiem zwyczajnym Związku Kompozytorów Polskich (od 1975) i Stowarzyszenia Autorów ZAIKS.

Zbigniewa Karneckiego uhonorowano wyróżnieniem Polcul Foundation za działalność na rzecz kultury niezależnej (1988), Złotym Krzyżem Zasługi (dwukrotnie - 1996, 2011) oraz Srebrnym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2008).

Wiktoria Antonczyk (2025)