Mamińska-Domagalska Monika

śpiewaczka, animatorka kultury, badaczka kultury tradycyjnej, nauczycielka śpiewu tradycyjnego; ur. 13 lipca 1959, Radom. Jest absolwentką Instytutu Filologii Polskiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Śpiewu tradycyjnego uczyła się wciągu wielu lat od śpiewaków ludowych z różnych regionów Polski, zaczynając od początku lat 90. XX wieku.

W 1991 wraz z Janem Bernardem założyła Fundację "Muzyka Kresów”, której głównym celem była prezentacja i badanie kultur tradycyjnych, a w szczególności muzyki tradycyjnej Europy Środkowo-Wschodniej. W latach 1991–2009 pełniła funkcję prezesa zarządu. Jako współrealizatorka wszystkich fundacyjnych programów i projektów przygotowywała i koordynowała organizację konferencji etnomuzykologicznych, badań terenowych muzyki tradycyjnej wschodniej Polski i festiwali muzycznych, m. in. "Najstarsze pieśni Europy”.

Ważną częścią jej twórczej aktywności są działania edukacyjne, adresowane do dzieci, młodzieży i studentów. Od 1998 roku prowadzi warsztaty podczas Międzynarodowej Szkoły Muzyki Tradycyjnej, której jest współzałożycielką. Uczestnicy warsztatów występują w zespole Międzynarodowej Szkoły Muzyki Tradycyjnej, który ma na swoim koncie kilka płyt z polskimi pieśniami tradycyjnymi.

Pracowała w Ośrodku Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych "Rozdroża” (2008-2019), założonym przez Jana Bernada - prowadziła Zespół Muzyki Tradycyjnej. Na zamówienie Ośrodka "Rozdroża” w 2014 roku kompozytorka Lidia Zielińska stworzyła spektakl dźwiękowy Zagubione ogniwo. Kompozycja na śpiew tradycyjny i brzmienia elektroakustyczne, w której partię solową wykonała Mamińska-Domagalska, powstała w ramach programu "Kolekcje” – priorytet "Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Instytut Muzyku i Tańca. Działając w Ośrodku "Rozdroża” Monika Mamińska współorganizowała Festiwal Tradycji i Awangardy Muzycznej KODY, prowadziła całoroczne warsztaty śpiewu tradycyjnego, opartego na archaicznej technice wydobywania głosu.

Monika Mamińska-Domagalska brała udział w realizacjach muzycznych łączących pieśni tradycyjne z muzyką współczesną autorstwa Krzysztofa Knittla, Tadeusza Wieleckiego, Jerzego Kornowicza, Tadeusza Sudnika, Joela Gripa (Szwecja), Pierre’a Borela (Francja). Współpracowała z Tadeuszem Słobodziankiem przy realizacji strony muzycznej przedstawień, prowadząc warsztaty śpiewu z aktorami-uczestnikami spektakli Prorok Ilja (Teatr Nowy – Łódź), Car Mikołaj (Stary Teatr – Kraków), Merlin (Teatr Narodowy, Warszawa) oraz z Łukaszem Kosem, reżyserem spektaklu Klątwa (Teatr Jeleniogórski).

Za swoją wszechstronną działalność otrzymała nagrody i wyróżnienia, w tym za pracę w dziedzinie kultury pogranicza wschodniego i południowo-wschodniego Polski została laureatką nagrody Polculu – Niezależnej Fundacji Popierania Kultury Polskiej (1993); otrzymała wyróżnienie Prezydenta Miasta Lublin w uznaniu wieloletniej pracy artystycznej, społecznej, kulturalnej i edukacyjnej oraz niezwykle wartościowej działalności na rzecz popularyzacji muzyki dawnej (2011); została uhonorowana Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w promowaniu i upowszechnianiu kultury muzycznej, za działalność na rzecz zachowania dziedzictwa kulturowego (2012).