harfistka, kameralistka i pedagog; ur. 17 września 1937, Toruń; zm. 18 stycznia 2026, Warszawa. Studiowała grę na harfie w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Po ukończeniu studiów w 1962 doskonaliła swoje umiejętności pod kierunkiem Jacqueline Borot w Konserwatorium Paryskim. W latach 1963-67 studiowała w Akademii Chigiana w Sienie, gdzie kształciła się pod kierunkiem prof. Jacqueline Borot (harfa) oraz prof. Sergia Lorenziego i Riccarda Brengolego (kameralistyka). Odbyła także studia z zakresu historii sztuki oraz studia lingwistyczne na Uniwersytecie w Sienie (język francuski, włoski i hiszpański).

Należała do grona wyjątkowo wszechstronnych harfistek: była uważana za największego promotora tego instrumentu w Polsce w XX wieku, jako wybitna wykonawczyni i wykładowczyni.

W swoim dorobku artystycznym miała ponad 2000 recitali, koncertów z towarzyszeniem orkiestry oraz liczne występy z wybitnymi solistami i dyrygentami (m. in. Karolem Teutschem, Tadeuszem Strugałą, Jerzym Maksymiukiem, Markiem Pijarowskim, Jerzym Katlewiczem, Andrzejem Markowskim, Jackiem Kaspszykiem, Mieczysławem Nowakowskim, Markiem Traczem i Józefem Wiłkomirskim). Koncertowała w kraju i za granicą, m.in. w Danii, Norwegii, Szwecji, Jugosławii, Czechosłowacji, Niemczech, Szwajcarii, Francji, Włoszech, Portugalii, na Kubie i w Meksyku.

Jako muzyk orkiestrowy harfistka współpracowała z Operetką Warszawską, Orkiestrą Symfoniczną Radia Bolońskiego, Orkiestrą Symfoniczną Miasta Meksyk oraz z orkiestrami z Monterrey i Morelli w Meksyku. Brała udział w wielu międzynarodowych festiwalach muzycznych, m.in. w Warszawskiej Jesieni, Poznańskiej Wiośnie Muzycznej, festiwalach w Chorwacji, Finlandii i Meksyku. Prawykonała dedykowane jej utwory polskich kompozytorów współczesnych, m.in. Edwarda Bogusławskiego, Bogusława Schaeffera, Witolda Szalonka, Andrzeja Dutkiewicza, Piotra Mossa i innych.

Zarejestrowała szereg nagrań archiwalnych utworów solowych oraz kameralnych dla Polskiego Radia i Telewizji Polskiej, jak również dla rozgłośni zagranicznych (Meksyk, Norwegia). Jako pierwsza polska harfistka nagrała płytę solową (w latach 60-tych XX w.). Uczestniczyła w wielu programach telewizyjnych poświęconych kulturze muzycznej, a także realizowała autorskie audycje. W 2006 roku ukazał się jubileuszowy album z jej nagraniami w serii „Polskie Radio poleca”. 

W dorobku Urszuli Mazurek były także opracowania XVI- i XVII-wiecznych utworów lutniowych na harfę, które ukazały się nakładem wydawnictwa PWM.

Stworzyła Warszawskie Trio Harfowe w składzie: Urszula Mazurek (harfa), Barbara Świątek (flet), Włodzimierz Tomaszewski (altówka). Dla zespołu komponowali wybitni polscy kompozytorzy współcześni: Marta Ptaszyńska, Edward Bogusławski, Maciej Małecki, Tadeusz Paciorkiewicz, Witold Szalonek, Bogusław Schaeffer, Krzysztof Meyer, Waldemar Kazanecki i Zbigniew Wiszniewski.

Urszula Mazurek znana była również dzięki swoim osiągnięciom pedagogicznym. Prowadziła klasę harfy w Escuela de Música y Danza w Monterrey w Meksyku (w latach 1978-1983), a także w Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach. Od 1972 pracowała w Akademii Muzycznej w Warszawie (od 1992 na stanowisku profesora). W latach 2008-2018 zatrudniona była także w Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi. Prowadziła ponadto na tych uczelniach zajęcia z zakresu gry zespołowej studiów orkiestrowych, literatury przedmiotu głównego, metodyki nauczania gry na harfie i praktyk pedagogicznych. Była nauczycielem gry na harfie Szkół Muzycznych II stopnia im. Karola Szymanowskiego (od 1962) i im. Fryderyka Chopina w Warszawie, a także konsultantem w Szkole Muzycznej I stopnia im. Karola Kurpińskiego w Warszawie.

W ramach działalności pedagogicznej zorganizowała wiele seminariów, kursów, wykładów, zapraszając do ich prowadzenia wybitnych artystów krajowych i zagranicznych. Była autorką programów nauczania gry na harfie, w tym programu nauki gry na harfie metodą beznutową dla małych dzieci. Jako pedagog szkolnictwa wyższego była promotorem i recenzentem prac magisterskich i doktoranckich. Jej uczennice, do których należą m.in. Anna Sikorzak-Olek, Sylwia Kowalczuk, Grażyna Strzeszewska-Lis, Anna Faber, Jadwiga Okoń, Mercedes Gomez, Angel Padilla, są znakomitymi harfistkami i pedagogami.

Była jurorem w konkursach gry na harfie we Francji i Włoszech. Z inicjatywy artystki przeprowadzono I Ogólnopolski Konkurs Harfowy.

Należała do międzynarodowych Towarzystw Harfowych, w tym we Francji i w Stanach Zjednoczonych.

Za wszechstronną działalność artystyczną i pedagogiczną Urszula Mazurek otrzymała Złoty Krzyż Zasługi, Odznakę "Zasłużony Działacz Kultury”, Nagrodę I i II stopnia Rektora Akademii Muzycznej w Warszawie, nagrodę indywidualną Ministra Kultury i Sztuki II stopnia, medal Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wieloletnie zasługi dla świata kultury i sztuki (2012) i Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2014).

aktualizacja: 2003, 2009 (Małgorzata Kosińska), 2021, 2026 (Wiktoria Antonczyk)

Prawdziwa gwiazda, Z Urszulą Mazurek, wybitną harfistką, o występie Marthy Argerich rozmawia Wojciech Adamski, "Twoja Muza" 2006 nr 5, s.50-52