pianista; ur. 23 marca 1971, Gdańsk. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku 5 lat. W 1996 roku uzyskał dyplom ukończenia Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, gdzie studiował w klasie fortepianu Andrzeja Artykiewicza.

Jazzem zainteresował się w klasie maturalnej. Początkowo grał w zespole klarnecisty Emila Kowalskiego, a potem występował z zespołem Miłość. We wczesnych latach działalności muzycznej był również członkiem kwartetu Zbigniewa Namysłowskiego. W roku 1992 otrzymał wyróżnienie indywidualne na "Jazz Juniors”, a w 1994 roku zajął I miejsce w Międzynarodowym Konkursie Improwizacji Jazzowej w Katowicach. Wielokrotnie nagradzany w plebiscytach czasopisma "Jazz Forum"; dwukrotnie otrzymał MocArty radia RMF Classic – nagrodę w kategorii "Człowiek roku" (2010 i 2011).

Jako kompozytor podczas 44. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni odebrał nagrodę za najlepszą muzykę do dramatu biograficznego Ikar. Legenda Mietka Kosza, w reżyserii Macieja Pieprzycy (2019). Za muzykę do filmu Pieprzycy otrzymał Tarnowską Nagrodę Filmową (2020).

Leszek Możdżer nagrywał płyty z najwybitniejszymi polskimi muzykami jazzowymi: Tomaszem Stańką (Pożegnanie z Marią), Januszem Muniakiem (One And Four), Michałem Urbaniakiem (Live In Holy City), Piotrem Wojtasikiem (Lonely City i Quest z Billym Harperem oraz Hope z Dave'em Liebmanem), Adamem Pierończykiem (Live In Sofia i 19-9-1999), Henrykiem Miśkiewiczem (Ja nie chcę spać), Anną Marią Jopek (m.in. Bosa, Barefoot, Upojenie, Farat). Współpracował z autorami muzyki filmowej: Zbigniewem Preisnerem (m.in. przy Requiem dla mojego przyjaciela oraz 10 łatwych utworach na fortepian), a także z Janem A.P. Kaczmarkiem, realizując nagrania dla wytwórni 20th Century Fox, Mira Max oraz nagrodzonej Oscarem muzyki do Finding Neverland. Nagrał w sumie ponad 100 albumów, w tym wiele pod własnym nazwiskiem. Kilkakrotnie nagrody przyznawał mu Związek Producentów Audio-Video: "Fryderyk" w kategorii "Jazzowy Muzyk Roku" (1998), w kategorii "Muzyka filmowa" za płytę Kaczmarek by Możdżer (2011), w kategorii "Album roku - muzyka Ilustracyjna" za album Ikar (2020).

Występował w niemal wszystkich krajach europejskich, a także w USA, Kanadzie, Brazylii, Urugwaju i Argentynie, Chile, w Chinach, Japonii, Malezji oraz Singapurze.

Wraz z wiolonczelistą Andrzejem Bauerem oraz Michałem Skrokiem z okazji obchodów Roku Witolda Lutosławskiego (2004) przygotował projekt "Lutosphere”. W 30. rocznicę powstania Solidarności oraz 200-lecia urodzin Fryderyka Chopina w ramach festiwalu "Solidarity of Arts 2010” w Gdańsku stworzył widowisko jazzowe. Otrzymał nagrodę "Sztorm Roku" w plebiscycie "Gazety Wyborczej Trójmiasto” za projekt "Możdżer +” w kategorii "Najlepsze wydarzenie" (2010).

Od roku 2011 organizuje w Poznaniu coroczne wiosenne festiwale jazzowe Enter Music Festival.

W 2012 roku jako pierwszy Polak został wybrany na funkcję przewodniczącego jury międzynarodowego konkursu pianistycznego Montreux Jazz Piano Competition – konkursu, który od 1999 odbywa się corocznie w ramach Montreux Jazz Festival.

W jego dorobku kompozytorskim dominuje muzyka teatralna i filmowa. Napisał ścieżkę dźwiękową do filmu dokumentalnego PUB 700 w reżyserii Sylwestra Latkowskiego, którego sam jest bohaterem, a także do filmu Nienasycenie wg Witkacego w reżyserii Wiktora Grodeckiego. Skomponował pierwszą w świecie trans-operę według Snu nocy letniej Williama Szekspira w reżyserii Wojciecha Kościelniaka, wystawionej w gdyńskim Teatrze Muzycznym (2001). W 2015 w Warszawskiej Operze Kameralnej odbyła się premiera opery Możdżera pt. Immanuel Kant na podstawie dramatu Thomasa Bernharda. Również na zamówienie Warszawskiej Opery Kameralnej stworzył cykl utworów Composites na fortepian i orkiestrę instrumentów dawnych (2023). Skomponował muzykę do spektaklu muzyczno-performatywnego z udziałem publiczności Bal w operze według poematu Juliana Tuwima, wystawionego przez trupę Warszawskiej Opery Kameralnej (2026).

Z inicjatywy Leszka Możdżera w 2023 roku powstał akustyczny fortepian dekafoniczny. Pierwszy na świecie tego rodzaju instrument, stworzony przez dziewięcioosobowy zespół budowniczych instrumentów, fizyków i akustyków, jest obecnie własnością znanego pianisty i kompozytora. Możdżer skomponował pierwsze na świecie utwory na fortepian dekafoniczny oraz na 2 fortepiany (tradycyjny i dekafoniczny). 

Leszek Możdżer jest laureatem licznych nagród i wyróżnień, m.in. otrzymał Nagrodę imienia Krzysztofa Komedy (1992), Nagrodę imienia Mateusza Święcickiego, przyznaną przez Program 3 Polskiego Radia (1994), Grand Prix "Melomani” – Artysta Roku 1997, przyznane przez Towarzystwo Przyjaciół Muzyki z Łodzi, Nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska za wybitne osiągnięcia artystyczne (1999), "Ad Astra" - nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2001), Nagrodę Burmistrza Miasta Gdańsk za całokształt twórczości (2004), Paszport Polityki (2004), Nagrodę Grand Prix Jazz Melomani w kategorii "Muzyk roku", przyznaną przez Stowarzyszenie Jazzowe "Melomani” (2005), Wielką Nagrodę Fundacji Kultury (2006), Złotą Batutę za Zasługi dla Kultury Polskiej przyznaną przez Akademię Ekonomiczną w Krakowie (2006), Nagrodę Polskiej Estrady Prometeusz (2006), Nagrodę Ministerstwa Spraw Zagranicznych za promowanie polskiej kultury za granicą (2007), Nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska – Neptuny (2009), Splendor Gedanensis – nagrodę Miasta Gdańsk w kategorii "Muzyka" (2011), Medal Ignacego Paderewskiego (2011), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2013), Brązowy Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2015), Złoty artKciuk na Interdyscyplinarnym Festiwalu Sztuk Miasto Gwiazd (2023), Medal św. Wojciecha za wybitne dokonania artystyczne rozsławiające Gdańsk nie tylko w Polsce, ale i na świecie (2023).

aktualizacja: 2014 (Anna Iwanicka), 2026 (Wiktoria Antonczyk)

Strona internetowa artysty: https://mozdzer.com/