kompozytor i akordeonista; ur. 26 maja 1956, Łódź. Studiował w latach 1975-79 w Akademii Muzycznej w Warszawie w klasie akordeonu Włodzimierza Lecha Puchnowskiego. Następnie odbył studia kompozytorskie pod kierunkiem Eugeniusza Głowskiego w Akademii Muzycznej w Gdańsku, uzyskując w 1986 dyplom z wyróżnieniem. Tytuł profesora sztuki otrzymał w roku 2001. Stopień doktora habilitowanego sztuki w dziedzinie sztuk muzycznych (kompozycja i teoria muzyki) nadano mu w 2014 roku. 

Za swoją twórczość kompozytorską otrzymał wiele nagród, m.in. dwukrotnie był laureatem Konkursu Kompozytorskiego „Premio Citta di Castelfidardo” we Włoszech – w 1984 zdobył I i II nagrodę, a w 1988 – II nagrodę, na Ogólnopolskim Konkursie Kompozycji Akordeonowych w Rzeszowie w 1985 otrzymał I nagrodę. Był również wielokrotnie nagradzany jako akordeonista, m.in. podczas Międzynarodowego Konkursu Akordeonowego w Auckland (Nowa Zelandia) w 1980 zdobył brązowy medal.

Krzysztof Olczak występował jako akordeonista – solista i kameralista (w Classical Accordion Duo), koncertując w Polsce i za granicą (w Austrii, Finlandii, Iranie, Islandii, Niemczech, Norwegii, Rosji, Stanach Zjednoczonych Ameryki, Szwecji, na Słowacji i we Włoszech). Jego kompozycje wykonywane były na wielu festiwalach muzyki współczesnej, takich jak: Musik Biennale w Berlinie, Internationale Studienwoche w Bonn, Musica Polonica Nova we Wrocławiu, Poznańska Wiosna Muzyczna, "Warszawska Jesień" , Blue Lake Festival (Lappeenranta), Festiwal Fadjr (Teheran), Le forme del Suono – Latina, Varna Summer, Scrivi e Suona (Kraków), Gdańskie Spotkania Młodych Kompozytorów "Droga” i innych.

W 2014 roku w ramach programu "Kolekcje” – priorytetu "Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, skomponował Koncert na flet i orkiestrę.

Był kierownikiem artystycznym Festiwalu "Nowa Muzyka w Starym Ratuszu" w Gdańsku (2018).

Od 1979 wykładał w gdańskiej Akademii Muzycznej, gdzie prowadził klasę akordeonu, zespoły kameralne i fakultatywne zajęcia – praktyka wykonawcza muzyki XX wieku. Był koordynatorem organizowanych przez uczelnię Międzynarodowych Warsztatów Muzyki Współczesnej dla Kompozytorów i Wykonawców. Prof. dr hab. Krzysztof Olczak pełnił funkcję kierownika Katedry Kompozycji w Akademii, prorektora Akademii, członka Rady Dyscypliny Artystycznej Akademii (w kadencji 2021–2025).

Współpracuje także z Ogólnokształcącą Szkołą Muzyczną I i II stopnia im. Feliksa Nowowiejskiego w Gdańsku, gdzie prowadzi klasę akordeonu i zespoły kameralne.

Otrzymał za swoją wszechstronną działalność artystyczną liczne nagrody i wyróżnienia, m.in. Nagrodę Artystyczną Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego (1989), Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki (1993), Nagrodę Indywidualną Centrum Edukacji Artystycznej (1992, 1998), Nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury z okazji jubileuszu 30-lecia pracy artystycznej (2010), Brązowy Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2014), Nagrodę Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki w dziedzinie muzyki "za dorobek kompozytorski i dydaktyczny w zakresie kształcenia młodych kompozytorów" (2015), Nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury z okazji jubileuszu 40-lecia pracy artystycznej (2018), Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2025).

aktualizacja: 2003 (Małgorzata Kosińska), 2014 (Maria Kominek-Karolak), 2019, 2026 (Wiktoria Antonczyk)

Strona internetowa kompozytora: http://krzysztofolczak.com/ 

Moje pierwsze studia w Akademii Muzycznej w Warszawie (obecnie Uniwersytet Fryderyka Chopina w Warszawie) to instrumentalistyka – akordeon, na którym grałem od 5-go roku życia. Pierwsze koncerciki pojawiły się w przedszkolu, pod choinką. Ale już na studiach w Warszawie komponowałem, grając np. na dyplomie swój utwór. Twórczość kompozytorska była w moim przypadku potrzebą duszy. Pierwsze kompozycje pochodzą jeszcze z lat szkolnych.

Po rozpoczęciu pracy w Akademii Muzycznej w Gdańsku kontynuowałem studia, tym razem kompozytorskie. Od tego czasu rozpoczyna się czas moich poszukiwań kompozytorskich. Powstały wtedy: ,,Kantata na sopran i dwa akordeony’’, ,,Trio Hommage a Szymanowski’’, ,,Belt the bellow na tubę i akordeon’’ czy ,,Przestrzenie morza na sopran i fortepian preparowany’’.

Kolejny zwrot twórczy nastąpił po rozpoczęciu mojej pracy jako wykładowcy kompozycji w gdańskiej akademii. Z tych lat pochodzą: Koncert gitarowy, Koncert akordeonowy czy Koncert fletowy. W ostatnich kilku latach doszło zainteresowanie muzyką elektroakustyczną i live electronic music: ,,Chanson na akordeon i środki elektroniczne’’, ,,Jestem halucynacją na sopran i komputer’’.

Na przestrzeni całej dotychczasowej pracy kompozytorskiej towarzyszy mi akordeon w mniejszym lub większym stopniu.

Krzysztof Olczak

• Preludium i fuga na akordeon solo (1976-85)
• Manualiter na akordeon solo (1977)
• Fantasmagorie na akordeon solo (1978)
• Sonatina nr 1 na akordeon solo (1979)
• Zimowa suita na akordeon solo (1980)
• Letnia suita na akordeon solo (1980)
• Etiuda na jedno złożenie miecha, muzyka na taśmę (1980)
• Maestoso Mesto-Postludium na trzy akordeony (1980)
• Jeszcze słowo... dla dwóch aktorów, czterech instrumentalistów i taśmę (1981)
• Przestrzenie morza, strofy na sopran i fortepian preparowany (1982)
• Pozymk dla czterech wykonawców (1982)
• Szpęgawsk in memoriam na sopran i smyczki (1982)
• Rząpielnik, czyli szkicownik z Pomorza na akordeon (1982-84)
• Lato na chór mieszany, dwa oboje i fagot (1983-92)
• Kantata na sopran i 2 akordeony (1984)
• Sonatina nr 2 na akordeon solo (1985)
• Rondino na akordeon solo (1985)
• Sinfonietta Concertante na perkusję i orkiestrę (1985-86)
• Belt the Bellow na tubę i akordeon (1986)
• Trio hommage à Szymanowski na skrzypce, gitarę i akordeon (1987)
• Intervals na organy i 2 akordeony (1987)
• Concerto na akordeon i orkiestrę (1989)
• Piosenka o Panu Tralalińskim na tenor solo i zespół kameralny (1989)
• Concerto grosso na orkiestrę dętą (1990)
• Suita dziecięca nr 3 na akordeon (1992)
• Epitafium 1444 na klarnet, wiolonczelę i fortepian (1994)
• Piosenka wakacyjna na chór dziecięcy i dwa fortepiany (1995)
• Pneuma na sopran i taśmę (1996)
• Koncert Gdański na 3 gitary i orkiestrę (1997)
• Kantata Starogardzka na sopran, tenor, dwa chóry i orkiestrę (1998)
• Intrada Kościerska na 3 akordeony (1998)
• Anioły Ciemności na 4 akordeony (1998)
• Toccatina na dwa fortepiany (1998-99)
• Credo na sopran, tenor, alt, bas, chór i orkiestrę (1999)
• Etiudy na akordeon solo (2000)
• Tam gdzie Wisła..., concertino na gitarę i orkiestrę (2000)
• Anioły Ciemności na akordeon i kwartet smyczkowy (2002)
• Trzy etiudy na skrzypce solo (2002)
• Trzy etiudy na kotły solo (2003)
• Buxur, vesti..., humoreska na chór mieszany a cappella (2003)
• Illur Laekur na werbel i akordeon (2003)
• Wariacje na temat islandzkiej piosenki dziecięcej „Dobra mama” na akordeon (2003)
• Visur Islendinga na organy (2003)
• Expedition hommage á Strawiński na flet, altówkę, gitarę, akordeon i fortepian (2004)
• Signum temporis na wokalistkę jazzową, zespół kameralny i live electronic (2004)
• Encounter na flety proste, marimbę i klawesyn (2006)
• Bahar Miayad na tombak i akordeon (2007)
• Epitafium 1444 wersja na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (2008)
• Chanson na akordeon i środki elektroniczne (2008)
• Trio hommage á Chopin na fortepian, akordeon i perkusję z taśmą (2010)
• Koncert Gdański wersja na gitarę i orkiestrę kameralną (2011)
• Pieśń na jubileusz 450-lecia śpiewającego zegara ratuszowej wieży Głównego Miasta w Gdańsku na chór mieszany, dwa carillony i kwintet dęty blaszany (2011)
• Epitafium 1444 wersja na skrzypce, akordeon i fortepian (2011)
• Acco tango na akordeon solo (2012)
• Koncert na flet i orkiestrę (2014)
• Varietas in unitate na chór kameralny a cappella (2015)
• Mea na skrzypce, wiolonczelę i akordeon (2016)
• E - H Wejherowa na orkiestrę akordeonową (2017)
• Wszelki wypadek na sopran i orkiestrę kameralną do poezji Wisławy Szymborskiej (2017)
• Wokaliza i rytm na sopran i instrumenty perkusyjne (2017)
• ACC - 1 na akordeon solo (2017)
• Dzecné spiéwë z akòrdionã, 15 miniatur na chór dziecięcy i akordeon (2017)
• Re-mi-niscenza na 2 akordeony (2018)
• Jestem halucynacją na sopran, akordeon, live electronics i taśmę (2019)
• ACC – 2 na akordeon i taśmę (2021)