kompozytor, pianista i dyrygent; ur. 15 grudnia 1931, Chorzów; zm. 4 listopada 2025. Gry na fortepianie uczył się w Szkole Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Jeleniej Górze pod kierunkiem Aleksandry Dzenis, a następnie w Średniej Szkole Muzycznej im. Mieczysława Karłowicza w Katowicach, gdzie w czerwcu 1951 roku uzyskał dyplom w klasie fortepianu Nadziei Padlewskiej. Edukację w zakresie gry na fortepianie i kompozycji kontynuował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej we Wrocławiu; studiował kompozycję pod kierunkiem Piotra Perkowskiego, a po jego odejściu (w 1954 roku) – u Stefana Bolesława Poradowskiego. Dyplom Wydziału Instrumentalnego uzyskał w klasie fortepianu Melanii Sacewicz w 1955 roku (w ramach dyplomowego koncertu symfonicznego wykonał Koncert fortepianowy Arama Chaczaturiana pod dyrekcją dyplomanta Jerzego Zabłockiego), a dyplom w zakresie kompozycji – dwa lata później, w roku 1957. Wykształcenie muzyczne uzupełnił studiami dyrygentury, które ukończył w 1962 roku pod kierunkiem Adama Kopycińskiego (w programie koncertu dyplomowego dyrygował m.in. własnym Nokturnem na orkiestrę symfoniczną).

Już w okresie studiów występował jako pianista, wykonując także własne kompozycje. W 1952 roku brał udział na koncercie uczelnianym z cyklu Wtorki Muzyczne, prezentując swoje wariacje fortepianowe, zaś w 1957 roku z Orkiestrą Polskiego Radia pod dyrekcją Stanisława Michaleka wykonał własny Koncert fortepianowy. Zajmował się także kameralistyką.

Został zwycięzcą krajowych konkursów kompozytorskich organizowanych przez Polski Związek Chórów i Orkiestr (II nagroda za pieśń Obraz w słońcu, III nagroda za Fantazję Lubuską, wyróżnienie za Cztery żartobliwe miniatury), Lubuskie Towarzystwo Muzyczne (III nagroda za Pieśń dla Ziemi Lubuskiej) oraz przez Wrocławski oddział ZKP (III nagroda za Introdukcję i rondo góralskie).

Twórczość kompozytorska Wisłockiego reprezentowała nurt neoklasycyzmu, chociaż we wczesnym okresie działalności interesowały go awangardowe techniki kompozytorskie, dodekafonia i serializm. Stworzył ponad 130 kompozycji w różnych gatunkach, w tym 16 utworów orkiestrowych, 44 kameralnych, 18 solowych, ponad 50 pieśni chóralnych i solowych. Tworzył również oprawę muzyczną dla spektakli teatralnych. Ważne miejsce w twórczości kompozytora zajmują utwory dedykowane papieżowi Janowi Pawłowi II. Od 1962 roku jego kompozycje były wielokrotnie prezentowane na rozmaitych festiwalach, takich jak Musica Polonica Nova we Wrocławiu, Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej Poznańska Wiosna Muzyczna. Od 1974 roku utwory Wisłockiego są wykonywane również poza granicami kraju: w Niemczech, Francji, Anglii, Włoszech, Czechach, na Litwie, Ukrainie i Słowacji. W 1997 roku jego muzyka została wykonana podczas 46. Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego we Wrocławiu w obecności Jana Pawła II.

Jako pedagog związany był z Państwową Średnią Szkołą Muzyczną we Wrocławiu (1957-1968). Następnie prowadził klasę kompozycji we wrocławskiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (obecnie Akademia Muzyczna), pracując od 1990 na stanowisku profesora. Jego uczniami są P. Drożdżewski, M. Gąsieniec, C. Duchnowski i R. Osada. Pełnił także funkcje prodziekana i dziekana Wydziału Kompozycji, Dyrygentury, Teorii Muzyki i Muzykoterapii, prodziekana Wydziału Wychowania Muzycznego, dziekana Wydziału Wokalno-Aktorskiego i kierownika Katedry Kompozycji i Teorii Muzyki. W latach 1974-2000 wykładał również w Wyższych Szkołach Pedagogicznych Zielonej Góry i Kielc. Od 2001 roku był profesorem emerytowanym we wrocławskiej uczelni. Wypromował ponad 80 magistrów sztuki. Zasiadał w jury konkursów kompozytorskich, fortepianowych, muzyki kameralnej (Zielona Góra, Wrocław).

Od 1964 roku był członkiem Związku Kompozytorów Polskich (w latach 1964–81 pełnił funkcję sekretarza, w latach 1985–87 skarbnika, następnie do 1991 roku – prezesa oraz w latach 1995–99 wiceprezesa Oddziału Wrocławskiego). W latach 1987–89 był członkiem Komisji Rewizyjnej ZKP. Należał również do Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. Przez długie lata był wiceprezesem i prezesem Dolnośląskiego Towarzystwa Muzycznego (1980–98).

Za swoją długoletnią działalność artystyczną kompozytor otrzymał nagrodę Ministra Kultury i Sztuki III stopnia (1973), Nagrodę Miasta Wrocławia (1977). Ponadto został uhonorowany Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Polonia Restituta, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Odznaką honorową "Zasłużony dla Kultury Polskiej”, Złotą Odznaka Zasłużony dla Województwa Wrocławskiego i Miasta Wrocławia.

aktualizacja: 2012 (Zespół POLMIC), 2016, 2025 (Wiktoria Antonczyk)

• I kwartet smyczkowy (1954-1956)
• Sonata na dwa fortepiany (1956)
• Uwertura na orkiestrę (1957)
• II kwartet smyczkowy (1957)
• Nokturn na orkiestrę (1958)
• Kwartet na instrumenty dęte drewniane (1961)
• Scherzo na orkiestrę (1962)
• Żywe rzeźby Mistrza Andrzeja, symfonia-balet (1962-1963)
• Trio na instrumenty dęte (1963)
• Andante i presto na ksylofon i fortepian (1963)
• I kwintet na instrumenty dęte (1964)
• I trio fortepianowe (1965)
• II trio fortepianowe (1965)
• Sonata na flet i altówkę (1965)
• III trio fortepianowe (1966)
• 10 miniatur na marimbę i fortepian (1966)
• III kwartet smyczkowy (1967)
• II kwintet na instrumenty dęte (1967)
• III kwintet na instrumenty dęte (1968)
• Sonata na trąbkę i fortepian (1969)
• Kwartet na instrumenty dęte blaszane (1971)
• Muzyka do spektaklu Błękitny potwór w reż. Giovanni Pampiglione (1971)
• Muzyka (we współautorstwie z Janem Maklakiewiczem) do spektaklu Kulig w reż. Jerzego Ukleji (1972)
• Oktet na instrumenty dęte (1974-1975)
• Sonata na obój i wiolonczelę (1975)
• IV kwartet smyczkowy (1976)
• Symfonia koncertująca na skrzypce, kontrabas i orkiestrę smyczkową (1976-1977)
• 10 preludiów na flet i fortepian (1977)
• Introdukcja i rondo góralskie na altówkę i orkiestrę, również w wersji na fortepian i orkiestrę (1978)
• V kwartet smyczkowy (1979)
• Sonata na róg (1980)
• W stylu polskim, sonata na kontrabas (1982)
• Sonata na puzon i fortepian (1985)
• Sonata na puzon i fortepian (1985)
• Trio na instrumenty stroikowe (1986)
• Sonata na flet (1987)
• VI kwartet smyczkowy (1988)
• Pieśń sprawiedliwości, symfonia na baryton, chór chłopięcy i orkiestrę do słów A. Bartyńskiego (1989-1990)
• VII kwartet smyczkowy "Elegijny" (1990)
• IV trio na flet, skrzypce i fortepian (1993)
• Rapsodia na orkiestrę smyczkową (1996)
• Idzie Pasterz, kantata na chór i orkiestrę do słów A. Bartyńskiego (1997)
• V trio fortepianowe (1997)
• VI trio fortepianowe (1997)
• VIII kwartet smyczkowy (1998)
• Intrada na orkiestrę (1999)
• IX kwartet smyczkowy (1999)
• X kwartet smyczkowy (2000)
• Sinfonietta na orkiestrę (2006)
• XIII kwartet smyczkowy (2007)
• XII Kwartet smyczkowy "Pamięci Ojca Świętego Jana Pawła II" (2008)
• Trio na dwoje skrzypiec i altówkę (2011)
• XIV kwartet smyczkowy (2011)
• Dwie Impresje na sopran koloraturowy i altówkę (2013)
• Medytacja Podhalańska na organy (2014)