wiolonczelista, kameralista i pedagog; ur. 26 lipca 1947, Nieporęt. W 1972 ukończył klasę wiolonczeli Arnolda Rezlera w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie.

Działalność artystyczną rozpoczął jeszcze przed ukończeniem studiów. Był członkiem Zespołu Kameralistów Filharmonii Narodowej (1966-86), kierowanego przez Karola Teutscha i Orkiestry Filharmonii Narodowej (1972-73). Pełnił funkcję koncertmistrza w Orkiestrze Warszawskiej Opery Kameralnej (1972-85).

W 1972 założył, wspólnie ze skrzypkiem Janem Tawroszewiczem, zespół "Kwartet Polski”. Z Kwartetem zdobywał nagrody na konkursach: w Colmar (I nagroda), w Belgradzie (II nagroda), w Monachium (III nagroda). Zespół dokonał wielu nagrań dla radiofonii niemieckiej, szwajcarskiej, francuskiej oraz polskiej. Nagrał też płytę, która ukazała się nakładem Polskich Nagrań.

Wraz z Jerzym Maksymiukiem założył Polską Orkiestrę Kameralną.

W 1986 powołał do życia zespół kameralny Camerata Vistula i do dziś nim kieruje. Zespół ma na koncie kilkaset koncertów w Europie i Stanach Zjednoczonych oraz nagrywa płyty, które otrzymują znakomite recenzje w fachowych pismach poświęconych wydawnictwom fonograficznym.

Wraz z żoną Elżbietą Piwkowską-Wróbel i córką Anną Wróbel współtworzy Rodzinne Trio Wiolonczelowe.

Artysta koncertuje również jako solista. W swoim repertuarze ma zarówno muzykę klasyczną, jak i utwory muzyki współczesnej (niektóre z nich nagrał dla firm fonograficznych w Polsce i Niemczech).

Jest autorem ponad 80 opracowań dzieł polskiej muzyki kameralnej, m.in.: na zespół kameralny wszystkich utworów na fortepian i orkiestrę Fryderyka Chopina, wszystkich zachowanych utworów Antoniego Stolpego na zespoły kameralne, Sekstetu fortepianowego i Sceny dramatycznej  Józefa Nowakowskiego, Kwintetu op.3 Witolda Maliszewskiego. Nakładem PWM ukazały się Trio fortepianowe i Kwintet smyczkowy op. 20 Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego, II i III Kwartet smyczkowy Zygmunta Noskowskiego, Kwintet fortepianowy Józefa Nowakowskiego. Był konsultantem partii wiolonczelowych utworów współczesnych polskich kompozytorów, m.in. Koncertu na wiolonczelę i orkiestrę Aleksandra Kulikowskiego (1972).

W latach 2003-2019 organizował w Warszawie Festiwal Polskiej Muzyki Kameralnej. W ramach Festiwalu prawykonano ponad 120 utworów, a około 20 zostało specjalnie na potrzeby Festiwalu napisanych.

W latach 1972-2025 Andrzej Wróbel wykładał na Akademii Muzycznej w Warszawie  / Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina. Pełnił funkcje profesora, prowadził klasy wiolonczeli i kameralistyki. Klasę wiolonczeli prowadził również w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych I i II st. Im. Karola Szymanowskiego w Warszawie.

W 2011 został odznaczony Srebrnym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W 2026 roku otrzymał Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich za promocję polskiej muzyki współczesnej.