Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2002, s. 637.

Ta publikacja jest pierwszym, tak obszernym studium poświęconym problematyce polskiej krytyki muzycznej przełomu XIX i XX wieku. W pierwszych rozdziałach autorka - Magdalena Dziadek, omawia społeczne aspekty krytyki muzycznej przedstawiając krytyków muzycznych jako grupę zawodową. Podejmuje również próbę rekonstrukcji koncepcji krytyki muzycznej. Jak pisze autorka jest to rekonstrukcja "przekonań na temat istoty krytyki, jej funkcji, metod podejścia do dzieł i wykonań muzycznych oraz inspirujących je poglądów estetycznych". W kolejnych rozdziałach ukazana została problematyka estetyczna i ideologiczna dyskutowana przez krytyków. Jak zaznacza autorka - "Niniejsza praca jest adresowana nie tylko do muzyków i muzykologów, gdyż moim celem nie było uzupełnienie historii muzyki przełomu wieków o aspekt krytycznej recepcji dzieł i wykonań, lecz przedstawienie syntezy piśmiennictwa krytycznego na szerokim tle kultury tego okresu. Liczę, że jej lektura będzie owocna dla wszystkich, którzy interesują się sztuką i społeczeństwem epoki modernizmu."