Akademia Muzyczna im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy, Bydgoskie Towarzystwo Naukowe, Bydgoszcz 2004, s. 343.

Podstawą niniejszej publikacji była praca doktorska Violetty Przech zatytułowana Kierunki nowatorskie w polskiej twórczości na fortepian solo lat 1956-1985 napisana pod kierunkiem prof. Ireny Poniatowskiej w Katedrze Muzykologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu w 2001 roku. Autorka opisuje i analizuje związki między twórczością na fortepian solo a nowymi tendencjami kompozytorskimi w muzyce polskiej tytułowego okresu, tj. dodekafoniczno-serialnymi, aleatorycznymi, sonorystycznymi, a także indywidualnymi stylami, jak unizm Zygmunta Krauzego i minimalistyczny idiom Tomasza Sikorskiego. Cennym uzupełnieniem książki jest dwuczęściowy aneks, zawierający w jednej części zbiór kilkuset nowych znaków notacyjnych zastosowanych w badanych utworach, w drugiej natomiast wykaz polskich utworów na fortepian solo, skomponowanych w latach 1956-1985.