Janusz Stokłosa - Wydawnictwa Muzyczne i Nutowe, Warszawa 2001, s. 113 (partytura)

I Koncert fortepianowy Elżbiety Sikory powstał jako pokłosie Roku Chopinowskiego obchodzonego w roku 1999. W dwa lata później na "Warszawskiej Jesieni" zabrzmiał fragment Lulajże Jezuniu z I Scherza h-moll op. 20 Chopina, który Elżbieta Sikora wykorzystała w formie cytatu w IV części - Allegro swojego Koncertu. Partię solową grał francuski pianista Jean-Efflam Bavouzet, z towarzyszeniem Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia pod dyrekcja Gabriela Chmury. W książce programowej Festiwalu kompozytorka napisała:
I Koncert na fortepian i orkiestrę to hommage a Frédéric Chopin, a także hommage dla instrumentu, który Chopin uczynił królem; zamówiony został przez Towarzystwo Chopinowskie w Paryżu z okazji 150 rocznicy śmierci wielkiego kompozytora. Pisany był nie tylko z myślą o Chopinie, ale także o Bartóku, Strawińskim i Lutosławskim. Choć nie ma w tym utworze dźwięków spoza klawiatury, ani też preparowanych, to jednak moje doświadczenia z muzyką eksperymentalną, w szczególności elektroakustyczną, były pomocne w uzyskiwaniu pewnych barw i w tworzeniu struktur dźwiękowych - zarówno w partii instrumentu solowego, jak i orkiestry."