Symfonia nr 1, Kotoński Włodzimierz

Editio Propria, s. 84 (partytura)

Włodzimierz Kotoński: „Po serii poematów symfonicznych zapoczątkowanych Różą wiatrów w 1976 doszedłem do wniosku, że nadszedł czas, aby zabrać się do czystej formy symfonicznej bez żadnych uwarunkowań pozamuzycznych. Stąd pomysł napisania symfonii będącej niejako ukoronowaniem muzyki orkiestrowej. W urzeczywistnieniu tego pomysłu pomogła mi inicjatywa Komisji Programowej „Warszawskiej Jesieni”, która zaproponowała mi zamówienie na tegoroczny festiwal i przyjęła przychylnie moją sugestię, że będzie to właśnie symfonia. Nadałem jej od razu numer, licząc, że po niej przyjdą jeszcze następne. W komentarzu odautorskim mam właściwie niewiele do powiedzenia. Mam nadzieję, że muzyka ta sama się tłumaczy. Forma jest trzyczęściowa: Allegro, Lento i Maestoso z nieco szybszą kodą. Nawiązuje w ogólnych zarysach do klasycznej formy symfonii. Allegro jest dwutematyczne, ale bez repryzy. Forma trzeciej części zupełnie swobodna z licznymi fragmentami ad libitum zapisanymi w notacji beztaktowej. Pierwszoplanową rolę odgrywają tu instrumenty dęte blaszane, szczególnie rogi (jest ich aż sześć) i trąbki, którym powierzyłem najważniejsze partie utworu. Symfonia zadedykowana jest Antoniemu Witowi, któremu zawdzięczam szereg wspaniałych nagrań moich poprzednich utworów.”
(wypowiedź kompozytora w książce programowej 38 Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”)
Symfonia nr 1 Włodzimierza Kotońskiego miała swoje prawykonanie 18 września 1995 roku, podczas 38 Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”. Koncert z Symfonią w programie transmitowany był przez Polskie Radia i inaugurował jesienny sezon koncertowy European Broadcasting Union (EBU/UER).