Trio na obój, harfę i altówkę, Wiszniewski Zbigniew

Utwór skomponowany w r. 1963. Czas trwania ca 8'. Napisany jest techniką seryjną, przy czym seria traktowana jest jako temat i organizacja seryjna dotyczy następstw dźwięków – nie interwałów. Rytmika swobodna. Instrumenty traktowane są równorzędnie, a sposób wydobycia dźwięku jest tradycyjny. Części następują po sobie bez przerw; ich nazwy określają tylko tempo początkowe i odnoszą się raczej do tradycyjnych skojarzeń wyrazowych.

(tekst w książce programowej „Warszawskiej Jesieni” 1963)