Walc romantyczny, Szymanowski Karol

na fortepian (1925)

W 1925 roku Karol Szymanowski skomponował Walc romantyczny na fortepian z okazji 25-lecia istnienia Universal Edition, wiedeńskiego wydawnictwa, które od 1912 roku publikowało prawie wszystkie utwory kompozytora. Utwór dedykowany jest Emilowi Hertzce, jego dyrektorowi. Jednak, co ciekawe Walc nigdy nie został wydany przez Universal Edition, nigdy też nie został włączony do opusowanej twórczości Szymanowskiego. Jego rękopis, przez wiele lat uznawany za zaginiony, odnalazła dopiero w 1967 roku Teresa Chylińska i jeszcze tego samego roku został on wydany przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne oraz po raz pierwszy wykonany – w Warszawie, 6 listopada, w interpretacji Reginy Smendzianki. Walc romantyczny posiadali potem w repertuarze m.in. Andrzej Stefański, Jerzy Godziszewski i Gabriela Szendzielorz.
Pełna zmiennych nastrojów kompozycja stanowi niezwykłe połączenie różnych cech, środków i pomysłów muzycznych. Obecne są w niej wątki zarówno liryczne, mazurkowe, jak i groteskowe, figlarne oraz dramatyczne i pełne wewnętrznej pasji. Szczególnie wyróżnia się przy tym harmonika, o ostrych, często dysonujących współbrzmieniach.