Fantazja A-dur na tematy polskie op. 13

Wariacje B-dur na temat arii Là ci darem la mano z opery Don Giovanni W. A. Mozarta op. 2

Rondo à la Krakowiak F-dur op. 14

Andante spianato i Wielki Polonez Es-dur op. 22

Nieznany: Mazurek Dąbrowskiego

Wyk.: Nelson Goerner - fortepian, Orkiestra XVIII Wieku, dyr. Frans Brüggen

* Narodowy Instytut Fryderyka Chopina 2008 – NIFCCD 009, DDD 61’00”

Niniejsza płyta jest drugą publikacją Nelsona Gernera – po Balladach i Nokturnach (NIFCCD003), która ukazała się w ramach serii wydawanej przez Narodowy Instytut Fryderyka Chopina obejmującej wszystkie dzieła Chopina w interpretacji najwybitniejszych artystów, grających na instrumentach z epoki. Tym razem światowej sławy pianista, zwycięzca prestiżowych konkursów w Buenos Aires (1986) i Genewie (1990), wraz ze słynną Orkiestrą XVIII Wieku pod batutą Fransa Brüggena przedstawia cztery kompozycje Chopina na fortepian z orkiestrą. Nagranie zostało dokonane podczas festiwalu „Chopin i Jego Europa” w Warszawie w dniu 30 sierpnia 2006 roku. Gerner wykonał wszystkie utwory na historycznym instrumencie – fortepianie Erard z 1849 roku.

Płyta niniejsza daje sposobność do poznania dzieł orkiestrowych, które bezpośrednio poprzedziły Koncerty fortepianowe Chopina – trzy z czterech prezentowanych utworów (poza Andante spianato i Wielkim Polonezem Es-dur op. 22) powstały bowiem w latach 1827-29. Charakteryzuje je od strony muzycznej typowa stylistyka brillant, z jej błyskotliwą wirtuozerią, pełną brawurowych efektów, ale także ze śpiewnymi, pięknymi tematami – o znamionach polskich, ludowych w Fantazji A-dur op. 13 i Rondzie à la Krakowiak F-dur op. 14, ale też zapożyczonych ze słynnego dzieła innego kompozytora – opery Don Giovanni Mozarta w Wariacjach B-dur na temat arii "Là ci darem la mano op. 2". Warto przypomnieć, że właśnie po wydaniu drukiem ostatniego z wymienionych utworów – Wariacji op. 2 – Robert Schumann wyraził się entuzjastycznie okrzykiem, który dziś już przeszedł do historii: “Kapelusze z głów, panowie, oto geniusz!” Obraz orkiestrowej twórczości Chopina dopełnia wspomniane Andante spianato i Wielki Polonez Es-dur op. 22 z lat 1830-35.

Interpretację Nelsona Gernera i Orkiestry XVIII Wieku Fransa Brüggena na instrumentach historycznych wyróżnia szczególne mistrzostwo wykonania pod względem zarówno technicznym, jak i dbałości o wierność oryginalnemu zapisowi i brzmieniu dzieł Chopina.

Anna Iwanicka-Nijakowska (2008)