Orawa,
Koncert fortepianowy,
Krzesany

Wyk.: Janusz Olejniczak - fortepian, Sinfonia Varsovia, dyr. Jerzy Maksymiuk
* BeArTon 2002 – CDB 020, DDD 46'52''

Perły muzyki polskiej to nazwa nowej serii płyt wydawanej przez firmę BeArTon. Ideą cyklu jest prezentacja utworów wybranych spośród ważnych i najcenniejszych dzieł tysiącletniego dziedzictwa polskiej twórczości, przegląd jej różnorodnych form, gatunków i stylów od średniowiecza po czasy współczesne, a także ukazanie panoramy nowych trendów i kreacji wykonawczych na miarę XXI wieku. Dotychczas w serii tej ukazały się dwie płyty: Liban Jerzy z Legnicy (CDB016) oraz The Best of Paderewski (CDB018). Kolejna, zatytułowana po prostu Kilar, prezentuje jedne z najbardziej znaczących utworów z dorobku wybitnego współczesnych polskiego kompozytora – Wojciecha Kilara.
Nawiązujący do muzyki góralskiej Krzesany z 1974 roku był utworem przełomowym, który zamykał okres awangardowy w twórczości artysty i zwiastował nowe tendencje postmodernistyczne. Dzieło porywa ogromną, świetnie stopniowaną ekspresją, a znakomita interpretacja orkiestry Sinfonia Varsovia pod batutą Jerzego Maksymiuka zachwyca świetną techniką i precyzją wykonania, zwłaszcza w zakresie rytmiki. Do folkloru podhalańskiego nawiązuje także skomponowana 12 lat później Orawa. Środki techniczne profesjonalnej muzyki współczesnej posłużyły kompozytorowi do uzyskania brzmienia orkiestry przypominającego kapelę góralską. W najmłodszej z zarejestrowanych na płycie kompozycji, w pochodzącym z 1997 roku Koncercie fortepianowym, przejawia się inna, droga Wojciechowi Kilarowi tradycja – głęboka religijność. Cały utwór przeniknięty jest nastrojem medytacji, kontemplacji i modlitewności, podkreślonym cytatem z kościelnego śpiewu Benedictus w części II – Corale Largo religiosamente. Jedynie finałowa Toccata w wykonaniu Janusza Olejniczaka oraz orkiestry pod dyrekcją Maksymiuka to pole do pełnego dynamiki, niezwykle motorycznego wirtuozowskiego popisu pianisty i orkiestry.