Koncert skrzypcowy, Cinq Pièces pour violon et petit orchestre, Quatre danses polonaises, Danse de la Sorcière z baletu Le jardin du paradis, Rhapsodie Polonaise Wyk.: Beata Halska - skrzypce, Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia, dyr. Bernard Le Monnier * Olympia 2000  OCD 685, DDD 65'32''

Kompozycje Aleksandra Tansmana zarejestrowane na płycie pochodzą z lat 1923-41, z czasu pobytu kompozytora w Paryżu (gdzie poznał Ravela, Honeggera i Milhaud), podróży koncertowych (jako pianista) po Europie, Japonii, Chinach, Honkongu, Filipinach, Singapurze, Indonezji, Malajach, Cejlonie, Indiach, Egipcie i Stanach Zjednoczonych (do 1939 roku artysta odbył w Ameryce pięć wielkich tournées), czasu pełni sławy i sukcesów. Najwcześniejszy utwór - Danse de la Sorcière (Taniec czarownicy) z baletu Le jardin du paradis – powstał w 1923 roku na kanwie znanej baśni Hansa Christiana Andersena Rajski ogród. Pięć utworów na skrzypce i małą orkiestrę Tansman napisał siedem lat później, a dedykował skrzypkowi Josephowi Szigetiemu, który po raz pierwszy wykonał je w Carnegie Hall w Nowym Jorku w 1930 roku. Miniatury te cechuje zarówno wirtuozeria (Toccata), jak i szczypta humoru (Chanson et boïte à musique), motoryka (Perpetuum mobile) oraz liryzm (Aria). Napisane w 1931 roku Cztery tańce polskie nawiązują do muzyki rodzinnego kraju kompozytora. Poszczególne części kompozycji to stylizacje ludowych tańców polskich – kujawiaka i oberka, a także krajów ościennych – dumki i polki. Z kolei Koncert skrzypcowy z 1937 roku to doskonały przykład utworu neoklasycznego „w stylu francuskim”, nawiązującego do klasycznych wzorców gatunkowych, ale o barwnej, delikatnej instrumentacji. Płytę wieńczy Rapsodia polska z 1941 roku – kolejne dzieło, w którym Tansman przywołuje echa muzyki ojczystego kraju, m.in. w postaci cytatu z polskiego hymnu narodowego, a także - co jest w tym zestawieniu dość zaskakujące - z popularnej piosenki Umarł Maciek, umarł.