Tansman Aleksander

Sonata na dwoje skrzypiec

Spisak Michał

Suita na dwoje skrzypiec

Górecki Henryk Mikołaj

Sonata na dwoje skrzypiec

Moss Piotr

Pięć intermezzi na dwoje skrzypiec

Wyk.: Krzysztof Węgrzyn - skrzypce, Tomasz Tomaszewski - skrzypce
* DUX 1999 - DUX 0144, DDD 65'52''

Tę małą antologię współczesnych polskich kompozycji przeznaczonych na dwoje skrzypiec otwiera neoklasyczna Sonata Aleksandra Tansmana. Podobna stylistycznie jest Suita Michała Spisaka, skomponowana w oryginale na dwie altówki, która swoją premierę miała na Festiwalu Muzyki Współczesnej "Warszawska Jesień" w 1959 roku. Inny krąg estetyczny reprezentuje pochodząca z 1957 roku Sonata Henryka Mikołaja Góreckiego, utwór typowo sonorystyczny, uwypuklający przede wszystkim różnorodność kolorystyczną możliwą do uzyskania przez zestawienie dwu identycznych instrumentów. Awangardowy wydźwięk mają natomiast skomponowane w 1983 roku Intermezzi Piotra Mossa, trafnie porównane przez Antoniego Buchnera, autora komentarza do płyty, do aleatorycznych i skontrastowanych do granic możliwości pod względem artykulacji, agogiki i dynamiki utworów Antona Weberna.