Kulenty Hanna

kompozytorka; ur. 18 marca 1961, Białystok. W latach 1980-86 studiowała kompozycję w klasie Włodzimierza Kotońskiego w Akademii Muzycznej w Warszawie, a następnie – w latach 1986-88 – kompozycję u Louisa Andriessena w Królewskim Konserwatorium Muzycznym w Hadze. Uczestniczyła również w Międzynarodowych Kursach dla Młodych Kompozytorów, organizowanych przez Polskie Towarzystwo Muzyki Współczesnej (polską sekcję ISCM/SIMC) oraz w Wakacyjnych Kursach Nowej Muzyki w Darmstadt. Na podstawie rozprawy doktorskiej Nowe aspekty wykorzystania mojej techniki polifonii czaso-przestrzennej w kompozycji "E-Motions" na akordeon, smyczki i perkusję, obronionej w Akademii Muzycznej we Wrocławiu, uzyskała w 2012 stopień doktora sztuki muzycznej. W 2016 roku kompozytorce nadano stopień doktora habilitowanego.

Hanna Kulenty za swoją twórczość kompozytorską otrzymała wiele nagród, m.in. w 1985 – II nagrodę na Europejskim Konkursie Młodych Kompozytorów w Amsterdamie za utwór Ad Unum na orkiestrę (1985), w 1987 – II nagrodę na Konkursie Młodych Kompozytorów Związku Kompozytorów Polskich za utwór Ride for 6 percussionists (1987) oraz – w tym samym roku – Nagrodę Artystyczną Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego. Jest również czterokrotną laureatką Konkursu Kompozytorskiego Warszawskiego Oddziału ZKP: w 1986 zdobyła I nagrodę za Quinto na 2 fortepiany (1986), w 1987 – I nagrodę za Breathe na orkiestrę smyczkową (1987), w 1988 – III nagrodę za Cannon for violin and piano (1988), w 1989 – II nagrodę za aaa Tre for viola, cello and double bass (1988).

Od 1989 pracuje jako niezależny kompozytor, otrzymując liczne zamówienia oraz stypendia, m. in.: Deutscher Akademischer Austauschdienst (Niemcy, 1990), Grants from Fonds voor de Scheppende Toonkunst (Holandia, 1993–2009), Grants from The Performing Arts Fund (Niderlandy, 2010–2015). W latach 1999-2000 była Composer-in-residence w Het Gelders Orkest w Niderlandach. Stworzyła szereg utworów w ramach programu "Kolekcje” – priorytet "Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.

Zajmuje się również działalnością pedagogiczną: prowadzi kompozytorskie kursy mistrzowskie, m. in. w Apeldoorn (1995), Radziejowicach i Monachium (1996), Amsterdamie (1997), Kalifornii (1998). W 2013 pełniła funkcję profesora wizytującego w Missouri State University, Springfield, gdzie prowadziła zajęcia z kompozycji. Od 2015 roku wykłada na Wydziale Kompozycji, Teorii Muzyki i Reżyserii Dźwięku Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy, obecnie na stanowisku profesora.

W 1999 uhonorowana została tytułem Kompozytora Roku w Gelderland. W listopadzie 2000 rozgłośnia radiowa Deutschlandfunk w Kolonii zorganizowała koncert monograficzny kompozytorki, który zarejestronawno na płycie CD. W 2003 podczas Międzynarodowej Trybuny Kompozytorów, organizowanej corocznie przez Międzynarodową Radę Muzyczną przy UNESCO, najwyższą punktację i miano utworu "wyselekcjonowanego” otrzymał jej Koncert na trąbkę i orkiestrę symfoniczną (2002); kompozycja została przedstawiona w nagraniu z prawykonania, dokonanego przez holenderskiego solistę Marco Blauuwa z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia pod batutą belgijskiego dyrygenta Ronalda Zollmana.

W 2015 roku otrzymała doroczną nagrodę ZKP "za wybitną twórczość kompozytorską, silny rys indywidualny, połączenie muzycznej energetyczności z oryginalnymi rozwiązaniami formalnymi".

Hanna Kulenty Uczestniczy w pracach jury rozmaitych konkursów muzycznych, także dla wykonawców.

Jest zwolenniczką wolności twórczej jednostki, nie poddaje się trendom i modom muzycznym, które nie wynikają z jej filozofii oraz respektuje tradycje muzyczne. Swoją muzykę nazywa "turbulencjami harmonicznymi” lub "muzyką surrealistyczną”. Muzyka Kulenty to sztuka nieschematyczna i nieoczywista – porywająca narracja, gra napięć i specyficzna aura dźwiękowa, uzyskiwana dzięki nieszablonowym składom wykonawczym, to efekt wypracowanego dystansu do przeszłości i konwencji. Opisując swą technikę, mówi o polifonii łuków – jej kompozycje mają zaś za zadanie hipnotyzować, wprowadzać słuchacza w trans.   

aktualizacja: 2002, 2011 (Małgorzata Kosińska), 2020, 2026 (Wiktoria Antonczyk)

Strona internetowa kompozytorki:  https://www.hannakulenty.com/

• Trzy minuty na kontrabas (1983)
• String Quartet No. 1 (1983-84)
• Muzyka podwodna na orkiestrę (1984)
• Prośba o słońce na taśmę (1984)
• Przypowieść o ziarnie, monodram na alt, flet, skrzypce, kontrabas, perkusję i taśmę (1985)
• Martwa natura ze skrzypcami na skrzypce (1985)
• Ad Unum na orkiestrę (1985)
• Sesto na fortepian solo (1985)
• Quatro na orkiestrę kameralną (1986)
• Symphony No. 1 (1986)
• Quinto na 2 fortepiany (1986)
• Arci na perkusję (1986)
• Ride for 6 percussionists (1987)
• Breathe na orkiestrę smyczkową (1987)
• Symphony No. 2 for mixed choir and orchestra (1987)
• One by One na marimbę solo (1988)
• Arcus na 3 perkusistów (1988)
• Cannon for violin and piano (1988)
• aaa Tre for viola, cello and double bass (1988)
• Perpetuus na orkiestrę kameralną (1989)
• Trigon na orkiestrę kameralną (1989)
• String Quartet No. 2 (1990)
• Piano Concerto No. 1 for piano and chamber orchestra (1990)
• Piano Concerto No. 2 for 2 pianos and orchestra (1991)
• Air na orkiestrę kameralną (1991)
• E for E for harpsichord (1991)
• Violin Concerto No. 1 [version I] for violin and chamber orchestra (1992)
• Passacaglia na orkiestrę kameralną (1992)
• Cadenza for violin and delay (1992)
• Still Life with a Cello for cello (1993)
• Violin Concerto No. 1 [version II] for violin with delay and orchestra (1993)
• Sinequan na wiolonczelę (1993)
• A Cradle Song for violin, cello and piano (1993)
• A Fifth Circle for alto flute and delay (1994)
• A Fourth Circle for violin (or viola, or cello) and piano (1994)
• Sinequan forte B for cello (amplified + delay) and chamber orchestra (1994)
• Sinequan forte A for cello (amplified + delay) and symphony orchestra (1994)
• Lysanxia for gamelan ensemble and tape (1994)
• The Mother of Black-Winged Dreams, opera (1995)
• Going Up 2 for chamber orchestra (1995)
• Going Up 1 for violin and double bass (1995)
• A Sixth Circle for trumpet and piano (1995)
• Violin Concerto No. 2 for violin and symphony orchestra (1996)
• Sierra for violin and cello (1996)
• A Third Circle for piano solo (1996)
• Blattinus for saxophone quartet (1996)
• Certus for orchestra (1997)
• Waiting for... for piano solo and human voice (1997)
• Elfen, ballet music for chamber orchestra (1997)
• Stretto for flute, clarinet, cello and guitar (1998)
• Rapidus for saxophone quartet (1998)
• Symphony No. 3 (1998-2000)
• Harmonium for harmonium solo (1999)
• MM-blues for two pianos and two percussions (1999)
• Drive Blues na fortepian (2000)
• Decimo na chór mieszany a cappella (2000)
• Koncert na flet i orkiestrę kameralną (2001)
• Asjaawaa na mezzosopran, flet, harfę, fortepian i elektronikę (2001)
• Crossing lines for violin, clarinet and piano (2001)
• Koncert na trąbkę i orkiestrę symfoniczną (2002)
• Muzyka do filmu Faithful, reż. Marzena Grzegorczyk (2002)
• Rainbow 3 na 2 instrumenty dęte i fortepian (2003)
• Hoffmanniana, opera (2003)
• Koncert fortepianowy nr 3 (2003)
• Postcard from Europe na zespół (2004)
• Mezzo Tango na zespół instrumentów dętych blaszanych (2004)
• Run na flet i fortepian (2004)
• Brass No. 1 for trumpet solo (2004)
• Mezzo Tango 2 na zespół „De Ereprijs” (2005)
• Brass No. 2 for horn and trumpet (2005)
• Brass No. 3 for horn solo or trumpet solo (2005)
• Island na trębacza-recytatora, zespół i taśmę (2006)
• Tell me about it 1 for clarinet, cello, trombone and piano (2006)
• Tell me about it 2 for bass clarinet, cello, trombone and contra bas (2006)
• Preludium, Postludium i Psalm na wiolonczelę i akordeon (2007)
• String Quartet No. 3 – Tell me about it (2007)
• Preludium and Psalm for harmonium or another keyboard instrument solo (2007)
• Kisses & Crosses for piano and percussion (2007)
• Brass No. 4 for tuba solo or other brass instrument (2007)
• String Quartet No. 4 (A Cradle Song) (2007)
• Lost & Found – twenty five, ballet music for ensemble and tape (2008)
• Walc z Lost & Found – twenty five na fortepian i trąbka (2008)
• Muzyka do filmu Nieruchomy poruszyciel, reż. Łukasz Barczyk (2008)
• Walc in A for piano (2009)
• Sugar-Fela Tango for piano and four instruments (2009)
• G for G for harpsichord solo (2009)
• GG Concerto for harpsichord and string orchestra (2009)
• Decimo Forte na chór i zespół (2010)
• Music for Roy na chór mieszany i orkiestrę kameralną (2010)
• Twenty-five na orkiestrę symfoniczną (2010)
• String Quartet No. 5 (2011)
• E-motions na akordeon, orkiestrę smyczkową i perkusję (2011)
• Cembalo Uno na klawesyn (2012)
• Five for five na kwintet smyczkowy (2013)
• Emotionsolo na akordeon (2013)
• Viola-Viva na altówkę i orkiestrę kameralną (2013)
• Smokey Eyes na podwójne trio (dwa fortepiany, saksofon, flet oraz dwa zestawy perkusyjne) (2013)
• String Quartet No. 6 (2014)
• Trumpet Concerto No. 3 na trąbkę i orkiestrę symfoniczną (2014)
• VAN... na fortepian na cztery ręce lub na dwa fortepiany (2014)
• Muzyka do filmu Hiszpanka, reż. Łukasz Barczyk (2015)
• Koncert altówkowy nr 1 na altówkę i orkiestrę symfoniczną (2015)
• Koncert saksofonowy nr 1 na saksofon i orkiestrę symfoniczną (2015)
• Smokey White na kwintet fortepianowy (2016)
• Smokey One na fortepian solo (2016)
• Siesta na skrzypce, wiolonczelę i trąbkę (2016)
• When the morning light starts glowing na orkiestrę smyczkową (2016)
• Concerto Rosso na kwartet smyczkowy i orkiestrę smyczkową (2017)
• DoubleCelloConcerto na 2 wiolonczele i orkiestrę symfoniczną (2017-2018)
• Koncert fletowy nr 3 na flet i orkiestrę symfoniczną (2017-2018)
• Fado na trio fortepianowe (2018)
• Musique Surrealistique na sopran, klarnet i fortepian (2018)
• Aisthetikos na saksofon sopranowy, fortepian i orkiestrę  (2019)
• EldoradoEldorado na głos i fortepian (2020)
• Alias-Demo na trio fortepianowe (2020)
• AisthetikosDuo na saksofon sopranowy i fortepian (2020)
• Ad-Umbro na fletnię Pana i orkiestrę symfoniczną (2020)
• There is nothing that can happen na 3 głosy żeńskie (lub chór żeński) (2020)
• La Scala Solo na trąbkę solo (2020)
• Tap-Blow-Dance na trąbkę solo (2020)
• Tap-Blow-Dance4 na 2 klarnety basowe, wibrafon i wiolonczelę (2020)
• Alinea na klarnet, fortepian i orkiestrę (2021)
• Alias na kwintet dęty (2021)
• Cristal en Cristal na carillon (2022)
• La Scala Tutti na trąbkę, puzon i orkiestrę smyczkową (2022)
• Étoile na głos i fortepian (2022)
• Étoile Infini na kwartet smyczkowy (2022)
• Étoile pour David na fortepian solo (2022)
• AtlantissSolo na fortepian solo (2022)
• AtlantissDuo na flet (klarnet, saksofon) i fortepian (2022)
• Mémoire de Mémoire na trąbkę, puzon basowy i orkiestrę smyczkową (2023)
• Carrés Noirs na fortepian na 4 ręce, 2 orkiestry smyczkowe i 2 perkusje (2023)
• AlineaDuo na klarnet (saksofon) i fortepian (2023)
• AtlantissForte na saksofon sopranowy, fortepian i orkiestrę (2023)
• Infini Infini na orkiestrę symfoniczną (2024)
• SurVanTutti na fortepian na 4 ręce lub 2 fortepiany i orkiestrę (2025)
• My Themes na trąbkę i fortepian (2025)
• Koncert skrzypcowy nr 3 na skrzypce i orkiestrę (2025)
• 9A – Negende verdieping na kwartet smyczkowy (2025)
• Trance Dance na orkiestrę smyczkową (2025)
• Five Run Five na orkiestrę smyczkową (2026)
•  

Chłopecki Andrzej, Kulenty Hanna, w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „klł”, PWM, Kraków 1997

Inspiruje mnie życie, Wywiad z Hanną Kulenty, „Kwarta” 2000 nr 6, s. 7-8

Polska premiera II Koncertu skrzypcowego, Rozmowa z kompozytorką Hanną Kulenty oraz skrzypkiem Rafałem Zambrzyckim-Payne, "Muzyka21" 2009 nr 9, s. 24-25