Jeszcze raz flamenco

Czwartek 25 września. Drugi koncert Orkiestry Symfonicznej Radia i Telewizji Hiszpańskiej przyniósł trzy utwory hiszpańskie oraz jeden polski i jeden amerykański. Centralnym wydarzeniem był występ Juana Manuela Cañizaresa, światowej sławy gitarzysty, który był solistą w utworze Mauricia Sotelo Como llora el viento i grał na gitarze flamenco, która w klasycznej muzyce w ogóle nie występuje. Kompozytor, który studiował tradycję flamenco, korzystał z niej w wielu swoich utworach, zazwyczaj jednak w partiach wokalnych. Tutaj podjął szczególne wyzwanie, mierząc się z instrumentem – symbolem hiszpańskiej muzyki ludowej na polu współczesnego języka muzyki poważnej. Kompozytor sprostał wyzwaniu, a Cañizares czarował dźwiękiem.

Z pozostałych dwóch hiszpańskich utworów na uwagę zasługuje Umbra vitae José Luisa de Delása na dużą orkiestrę smyczkową, w którym usłyszałem (ZOBACZYŁEM!) najliczniejsze bodaj możliwe divisi: każdy muzyk grał własną partię, smyczki chodziły we wszystkie strony. Efektem był niemal biały szum.

Koncert otwierał zgrabny i przekonujący utwór Jerzego Kornowicza Zorze I „Praskie”. Jest w nim cały charakterystyczny dla Kornowicza idiom muzyki niezwykle energetycznej, barwnej, mocnej, chciałoby się nawet powiedzieć – męskiej, gdyby nie Hanna Kulenty, którą mi często na myśl przywodzi muzyka Kornowicza.

Zwieńczeniem kolejnego udanego koncertu tegorocznej „Jesieni” była Partita Elliota Cartera. Kompozytor obchodzi w tym roku swoje setne urodziny i chciał nawet do Polski przyjechać. Napisany w 1993 roku utwór jest znakomitą pracą orkiestrową, utrzymującą słuchacza w najwyższym napięciu przez cały czas trwania.

W nocy o 22.30 w hali Ośrodka Sportu i Rekreacji Ochota było sporo zabawy, o czym wiem tylko z relacji, a bawili tłumnie przybyłą publiczność beatboxerzy, których działalność, łączoną zazwyczaj z hip-hopem, określa się jako „sztukę miejskiej perkusji wokalnej”. Beatboxerzy imitują dźwięki różnych instrumentów albo urządzeń elektronicznych. Beatboxerom Tik Tak i Zgas towarzyszył zespół „Kwartludium”.

Dzisiaj jeszcze jedno Wydarzenie Festiwalu: Hymnen Stockhausena w „Koneserze”, jutro finał intensywnego – jak zwykle – tygodnia.

(Mieczysław Kominek)