Przejdź do głównej treści

Motety Bacha – harmonia głosów

J.S. Bach„Gdyby dane mi było posłuchać wykonania jednego z motetów Bacha, poczułbym się w samym centrum świata” – napisał Carl Friedrich Zelter w jednym z listów do Johanna Wolfganga Goethego. Wiadomo, że zachowało się sześć motetów niemieckiego kompozytora rozumianych jako samodzielne utwory chóralne. Bach napisał je w latach 1723–1729, tj. w czasie, gdy pełnił funkcję kantora kościoła św. Tomasza w Lipsku. Są to kompozycje religijne, opatrzone tekstem niemieckim, przeznaczone na chór a cappella lub z towarzyszeniem instrumentalnym. Część z nich zamówiona została na uroczystości pogrzebowe. Śmierć w twórczości Bacha ma jednak wymiar głęboko teologiczny. Nie jest odczytywana jako ponury, nieodwracalny koniec, lecz jako początek nowego życia. Motety stanowią swoistą kontemplację głoszonej przez kompozytora prawdy, a swój symboliczny wymiar znajdują w pięknie harmonii rozbrzmiewającej w głosach chóralnych. To przykład najwyższego kunsztu kompozytorskiego, który stanowi dowód geniuszu Johanna Sebastiana Bacha.

Koncert Motety Bacha – harmonia głosów odbędzie się w niedzielę, 22 kwietnia 2012 roku o godz. 20.00 w Kościele św. Stanisława, św. Doroty i św. Wacława we Wrocławiu. Wystąpi Marcin Szelest – basso continuo oraz Chór Filharmonii Wrocławskiej pod batutą Agnieszki Franków-Żelazny. W programie motety J.S. Bacha: Singet dem Herrn ein neues Lied BWV 225, Jesu, meine Freude BWV 227, Der Geist hilft unser Schwachheit auf BWV 226, Fürchte dich nicht BWV 228, Komm, Jesu komm BWV 229, Lobet den Herrn, alle Heiden BWV 230.

Polmic

Rynek Starego Miasta 27
00-272 Warszawa
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

tel: +48 22 635 91 40

Wsparcie projektu

Modernizacja strony odbywa się dzięki wsparciu Ministra Edukacji i Nauki w ramach programu Nauka dla społeczeństwa II.

Logo Ministerstwa NiSW program Nauka dla społeczeństwa

Nasze social media



© All rights reserved. POLMIC
Do góry